وزیر خارجه مصر: ایران و آمریکا همچنان می‌توانند به توافق دست یابند حزب‌الله لبنان: ایران در حال ترسیم معادله جدیدی در منطقه است فوری | بحرین حمله به کشورش را تأیید کرد؛ آتش‌سوزی در تأسیسات صنعتی ترامپ اسامی نامزد‌های احتمالی انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ را اعلام کرد + جزییات وزارت خارجه سفر هیئت قطری به تهران را تأیید کرد / قطری‌ها بعد از گفت‌و‌گو تهران را ترک کردند دستگیری یک صهیونیست به اتهام تجارت اعضای بدن انسان در روسیه حملات عربستان به زیرساخت‌های یمن/ بمباران نیروگاه‌های صعده و المخا سازمان بدر: آمریکا درصدد کشاندن عراق به تقابل با ایران است پاکستان: به دلیل عدم شناسایی طالبان، آنها را به نشست اکو دعوت نکردیم سناتور آمریکایی: جنگ علیه ایران بر پایه دروغ آغاز شد ادعای وزیر خارجه پاکستان درباره اخذ عوارض در تنگه هرمز در توافق اسلام‌آباد عراقچی: ایران با وجود حملات دشمن، صنعت فولاد را سرپا نگه داشت آمریکا هزینه اعلامی جنگ علیه ایران را باز هم افزایش داد جنگ با ایران برد موشک‌های آمریکا را کوتاه کرد روبیو جای ونس را در رقابت 2028 می‌گیرد؟ آسوشیتدپرس: ایران دامنه حملات خود در خلیج فارس را گسترش داده است
یادداشت اختصاصی حنیف غفاری، کارشناس مسائل بین‌الملل؛

۲ رویکرد متناقض اروپا از همگرایی با چین

تعارض منافع اقتصادی و امنیتی در اتحادیه اروپا وجود دارد. واقعیت‌های اقتصادی منبعث از رویکرد تجاری آمریکا، چین را نزد اروپاییان به جذاب‌ترین گزینه ممکن برای افزایش ضریب تاب آوری اقتصادی تبدیل کرده است. علاوه بر این، تقویت وابستگی متقابل، قدرت مانور امنیتی اروپا را در برابر چین کاهش خواهد داد.
حنیف غفاری؛ کارشناس مسائل بین‌الملل
تاریخ انتشار: ۱۱:۲۶ - ۰۵ ارديبهشت ۱۴۰۴ - 2025 April 25
کد خبر: ۲۷۶۰۸۵

۲ رویکرد متناقض اروپا از همگرایی با چین

 

به گزارش «راهبرد معاصر»؛ افزایش شدت جنگ تجاری آمریکا و نظام بین الملل مولد دغدغه های زیادی در اتحادیه اروپا بوده است. برخی کشورهای اروپایی بهترین مسیر ممکن را خلق الگوواره های مشترک تجاری نوین (ناظر بر شدت تهدیدات اقتصادی دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا) با چین قلمداد می کنند.

محاسبات اقتصادی و کمّی صورت گرفته از سوی اقتصاددانان اروپایی به آنها می گوید، باید هرچه سریع تر مصادیق وابستگی تجاری خود به آن سوی آتلانتیک (آمریکا) را کاهش دهند

 

در مقابل، برخی بازیگران اروپایی نسبت به چنین ایده ای تردید دارند. اصلی ترین سوالی که طی روزهای اخیر ذهن راهبردنویسان اقتصادی-امنیتی را در اروپا مشغول کرده، معطوف به چگونگی ترسیم نسبت «اروپای بحران زده» با پکن است. پرسش اساسی اینجاست که آیا چین شریکی ضروری برای مقابله با بزرگ‌ترین چالش‌های عصر کنونی اروپاست یا باید این کشور را عامل اصلی پشت بزرگ‌ترین درگیری مسلحانه در خاک اروپا از سال ۱۹۴۵ تاکنون (جنگ اوکراین) دانست؟

 

 

از یک سو ساختار صادرات محور اتحادیه اروپا و وابستگی تجاری حوزه یورو به آمریکا موضوعی نیست که بتوان به سادگی از کنارش عبور کرد؛ حتی با وجود عقب‌نشینی کاخ سفید، اتحادیه اروپا همچنان مشمول نرخ پایه ۱۰ درصد بوده و واردات آلومینیوم، فولاد و خودروهای اروپایی نیز از تعرفه های اجباری 25 درصدی رنج می برد. از سوی دیگر احتمال دارد ترامپ بار دیگر نرخ پایه تعرفه ای علیه اتحادیه اروپا را طی ماههای آتی افزایش دهد.

 

در چنین شرایطی اروپا خود را ناگزیر به همگرایی تجاری با چین می بیند. به عبارت بهتر، محاسبات اقتصادی و کمّی صورت گرفته از سوی اقتصاددانان اروپایی به آنها می گوید، باید هرچه سریع تر مصادیق وابستگی تجاری خود به آن سوی آتلانتیک (آمریکا) را کاهش دهند. اما تصاعد بحران های ناشی از وقوع جنگ اوکراین از یک سو و همپیمانی کلان چین و روسیه در نظام بین الملل از سوی دیگر سبب شده است تا به لحاظ امنیتی، پکن همچنان حکم تهدید بالفعل را برای اروپاییان ایفا کند.

 

امکان دارد با وقوع کوچک ترین ناآرامی در تایوان، چین و اروپا این بار در صف آرایی مستقیم با یکدیگر قرار بگیرند. عضویت 28 کشور اروپایی در پیمان آتلانتیک شمالی و گرایش ناتو در خصوص مداخله گرایی مزمن در حیاط خلوت چین، این تهدید را علیه طرف ها جدی تر کرده است.

 

در اینجا با تعارض منافع اقتصادی و امنیتی اتحادیه اروپا مواجه هستیم؛ جایی که واقعیت های اقتصادی منبعث از رویکرد حمایت گرایانه تجاری ترامپ، چین را نزد اروپاییان تبدیل به جذاب ترین و شاید تنها گزینه ممکن جهت افزایش ضریب تاب آوری اقتصادی در برابر اقدامات دولت کنونی آمریکا کرده است. علاوه بر این، مبرهن است که تقویت وابستگی متقابل، قدرت مانور امنیتی اروپا را در برابر چین تا اندازه زیادی کاهش خواهد داد.

 

این تعارض جدی، ذهن تصمیم سازان اروپایی را شدید مشغول کرده است. در این معادله، امکان تفکیک مولفه های اقتصادی و امنیتی از یکدیگر وجود ندارد، زیرا چینی ها این رویکرد متناقض را قطعا از سوی اتحادیه اروپا نخواهند پذیرفت. به نظر می آید این تعارض قرار نیست دست کم در کوتاه مدت حل و فصل شود؛ زیرا تصور اینکه حوزه یورو درک امنیتی-اقتصادی متوازن و مشترکی در روابط دوجانبه خود با پکن پیدا کند ناممکن خواهد بود.

 

ارسال نظر
captcha
آخرین اخبار