وزیر خارجه مصر: ایران و آمریکا همچنان می‌توانند به توافق دست یابند حزب‌الله لبنان: ایران در حال ترسیم معادله جدیدی در منطقه است فوری | بحرین حمله به کشورش را تأیید کرد؛ آتش‌سوزی در تأسیسات صنعتی ترامپ اسامی نامزد‌های احتمالی انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ را اعلام کرد + جزییات وزارت خارجه سفر هیئت قطری به تهران را تأیید کرد / قطری‌ها بعد از گفت‌و‌گو تهران را ترک کردند دستگیری یک صهیونیست به اتهام تجارت اعضای بدن انسان در روسیه حملات عربستان به زیرساخت‌های یمن/ بمباران نیروگاه‌های صعده و المخا سازمان بدر: آمریکا درصدد کشاندن عراق به تقابل با ایران است پاکستان: به دلیل عدم شناسایی طالبان، آنها را به نشست اکو دعوت نکردیم سناتور آمریکایی: جنگ علیه ایران بر پایه دروغ آغاز شد ادعای وزیر خارجه پاکستان درباره اخذ عوارض در تنگه هرمز در توافق اسلام‌آباد عراقچی: ایران با وجود حملات دشمن، صنعت فولاد را سرپا نگه داشت آمریکا هزینه اعلامی جنگ علیه ایران را باز هم افزایش داد جنگ با ایران برد موشک‌های آمریکا را کوتاه کرد روبیو جای ونس را در رقابت 2028 می‌گیرد؟ آسوشیتدپرس: ایران دامنه حملات خود در خلیج فارس را گسترش داده است
یادداشت اختصاصی حنیف غفاری، کارشناس مسائل بین‌الملل؛

ترامپ در دام گزاره‌های شرطی

رئیس جمهور آمریکا با عوارض غیرقابل مدیریت و جبران ناپذیر ناشی از خلق بی‌حساب و کتاب گزاره‌های شرطی دست و پنجه نرم خواهد کرد. در این صورت دیگر فضایی برای تنفس وی در محیط سیاست خارجی و حتی سیاست داخلی کشورش باقی نخواهد ماند.
حنیف غفاری؛ کارشناس مسائل بین‌الملل
تاریخ انتشار: ۰۸:۳۰ - ۱۳ مرداد ۱۴۰۴ - 2025 August 04
کد خبر: ۲۸۵۲۸۴

ترامپ در دام گزاره‌های شرطی

به گزارش «راهبرد معاصر»؛ علاقه دونالد ترامپ، رئیس جمهور پرادعای آمریکا مبنی بر خلق گزاره های شرطی بر هیچ کس پوشیده نیست. گزاره های شرطی ترکیبی از دو گزاره بوده که در  آن برای تحقق گزاره دوم، گزاره اول را شرط قرار می دهند. گزاره های شرطی می توانند کارکردی سلبی یا ایجابی داشته باشند. در نوع ایجابی تحقق الگوی مثبت و پایدار منوط به طی شدن روند یا تحقق رویدادی می شود. در نوع سلبی، گزاره های شرطی نیز تحقق تهدید مشروط به عدم تامین خواسته های طرف تهدید کننده می شود.

ترامپ از ابتدای حضور مجدد خود در کاخ سفید حجم گسترده ای از انواع تهدیدات ممکن را به سوی دیگر کشورهای دنیا روانه ساخت

ترامپ به لحاظ شخصیتی علاقه زیادی درخصوص استفاده از گزاره های شرطی تهدید آمیز دارد. او یکی از تازه ترین این گزاره ها را در قبال روسیه بیان کرده است و مدعی شده، اگر مسکو ظرف ۱۰ روز آینده پیشرفتی در پایان دادن به جنگ اوکراین نشان ندهد، آمریکا اعمال تعرفه‌ها و سایر اقدامات علیه روسیه را آغاز خواهد کرد. ترامپ اعلام نموده، مهلت ۵۰ روزه‌ای را که حدود دو هفته پیش (۲۳ تیر) برای اقدام از سوی مسکو تعیین کرده بود، کاهش داده و اکنون به جای آن مهلتی ۱۰ تا ۱۲ روزه در نظر گرفته می‌گیرد.

واقعیت اینکه خلق گزاره های شرطی (آن هم از نوع سلبی) نه تنها نشان دهنده تسلط یک بازیگر بر صحنه نیست، بلکه بالعکس نشان دهنده عدم اطمینان آن نسبت به قدرت ذاتی و ایجابی خود است. در حوزه روابط بین الملل این قاعده نمود و معنای عینی تری می یابد. معمولا تهدید آخرین لایه و ابزار یک کشور یا بازیگر در مواجهه با بحرانهای پیرامونی و فرامنطقه ای محسوب می شود. زمانی که یک بازیگر قدرت خلق ساختارهای موثر و فرصت ساز را از دست می دهد، مدام بر روی قدرت بالقوه یا بالفعل تهدیدسازی خود روی می آورد.

ترامپ از ابتدای حضور مجدد خود در کاخ سفید حجم گسترده ای از انواع تهدیدات ممکن را به سوی دیگر کشورهای دنیا (و حتی متحدان سنتی آمریکا) روانه ساخته تا به قول خود در سایه تهدید بتواند از آنها باج گیری کند. ممکن است برخی بازیگران وابسته به واشنگتن مانند اتحادیه اروپا و اعضای ناتو در برابر چنین تهدیداتی تسلیم شوند، اما این موضوع لزوما در قبال دیگر بازیگران حوزه روابط بین الملل صادق نیست.

معادله زمانی به ضرر واشنگتن پیچیده تر می شود که میان تهدید و قدرت استفاده از تهدید توسط آمریکا شکافی عمیق وجود داشته باشد. در این صورت آمریکا با تهدیدات متقابلی مواجه می شود که بسیاری از آنها دیگر نه بر روی کاغذ یا در سیاستهای اعلامی مخالفان کاخ سفید، بلکه دقیقا بر روی صحنه بازی یا جنگ نمود پیدا می کند.

بدون شک در آینده ای نزدیک ترامپ با عوارض و تبعات غیرقابل مدیریت و جبران ناپذیر ناشی از خلق بی حساب و کتاب این گزاره های شرطی -سلبی دست و پنجه نرم خواهد کرد. در این صورت دیگر فضایی برای تنفس رئیس جمهور متوهم آمریکا در محیط سیاست خارجی و حتی سیاست داخلی کشورش باقی نخواهد ماند. 

ارسال نظر
captcha
آخرین اخبار