یادداشت| روحانی علیه روحانی

به گزارش راهبرد معاصر سینا زعیم‌زاده در یادداشتی به مسئله مخالف دولت با طرح اقدام راهبردی برای لغو تحریم‌ها که امروز در مجلس به تصویب رسید، نوشت: دولت حسن روحانی رسما اعلام کرد مخالف طرح هسته ای مجلس استغ طرحی که در آن عنوان شده در صورت عمل نکردن اعضای باقی مانده برجام به تعهداتشان ایران اجرای داوطلبانه پروتکل الحاقی را متوقف می کند.

معنای آشکار این مخالفت در وهله اول این است که دولت روحانی مطمئن است طرف مقابل به تعهداتش عمل نخواهد کرد و روحانی می خواهد در جاده یک طرفه تعهدات برجامی باقی بماند.

اما روح حاکم بر طرح مجلس چیست و روحانی چرا با آن مخالف است؟

فارغ از جزئیات فنی طرح که باید اهل فن بررسی کنند، کلان طرح یک معنای مشخص دارد، به هم زدن محاسبه طرف مقابل که در حال حاضر تحلیلش این است که هر کاری کند ایران هیچ واکنشی نخواهد داد و البته پر کردن دست ایران در مواجهه با آمریکا و اروپا حتی برای مذاکره احتمالی.

استدلال روحانی و تیمش برای مخالفت با این هدف خیلی روشن نیست مگر آنکه پای انگیزه های غیرملی و سیاست داخلی در میان باشد. این مخالفت نه عقلانی است و نه حتی با رفتار سابق روحانی همخوانی دارد.

روحانی در دوره اصلاحات و زمانی که مسئول تیم مذاکره کننده ایرانی بود چند باری از عملکرد دولت خاتمی و مجلس ششم برای خالی کردن دست مذاکره کننده ها گله می کند.

در کتاب امنیت ملی و دیپلماسی هسته ای، روحانی به تلاش مجلس ششم برای تصویب سه فوریت الحاق ایران به پروتکل اشاره می کند و می گوید به خاتمی گفتم اگر چنین چیزی تصویب شود من استعفا خواهم داد.

یا در همین کتاب می نویسد قبل از حضور وزرای خارجی اروپایی، خاتمی عنوان می کند ما تعلیق را می پذیریم، روحانی تیم مذاکره کننده را جمع می کند و می گوید این از رئیس جمهور آن هم از مجلس، مگر چیزی هم برای ما باقی گذاشتند که مذاکره کنیم (نقل به مضمون).

طرح مجلس یازدهم بدون قضاوت جزئیات، نگاهی ملی به مسئله قدرت سخت ایران دارد کاش آقای روحانی صادق باشد و دلیل اصلی مخالفتش را بگوید.

تسنیم