تشییع باشکوه قائد امت، ثمره پیروزی و مقاومت

به گزارش «راهبرد معاصر»؛ وقتی اخبار مربوط به آیین باشکوه تشییع پیکر رهبر شهید انقلاب اسلامی ایران، امام سیدعلی حسینی خامنه‌ای (ره) را دنبال می‌کنم، ناخودآگاه صحنه پرواز جنگنده های صهیونیستی بر فراز جمعیت عزادار شهید سیدحسن نصرالله، دبیرکل سابق حزب الله لبنان در بیروت در ذهنم تداعی شد؛ هنگامی که عزاداران با بالا بردن مشت‌های خود و فریاد «مرگ بر آمریکا، مرگ بر رژیم صهیونیستی» پاسخ این تجاوز را دادند.

پاسخ ایران ویرانگر بود، از ابتدا حملات پرقدرتی آغاز شد و به دنبال آن حزب‌الله و مقاومت لبنان به نبرد پیوستند

فوریه ۲۰۲۵ شکاکان با چاشنی تهدید، تحلیل‌های خود را منتشر می‌کردند مبنی بر اینکه دوران مقاومت پایان یافته و پروژه آمریکایی-صهیونیستی به سرنوشتی تبدیل شده است که باید آن را بپذیریم، وگرنه این سرنوشت رقم خواهد خورد. این تهدیدهای پنهان همزمان با رونمایی از طرح صلح ادعایی دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا به همراه دکترین امنیتی واشنگتن مطرح شد که به وضوح قصد آمریکا را برای تحمیل صلح با زور تحدید می‌کرد.

دولت های عربی پذیرش آتش‌بس از سوی مقاومت را نه تنها برای حزب‌الله و حماس، بلکه برای ایران نیز به منزله‌ پذیرش شکست دانستند. این اعتقاد با سکوت مقاومت در قبال نقض آتش‌بس به وسیله دشمن صهیونیستی، پذیرش گزینه سیاسی ارتجاعی آمریکایی-عربی در لبنان به وسیله انتخاب جوزف عون به عنوان رئیس‌جمهور و نواف سلام به عنوان نخست‌وزیر در لبنان و پذیرش کمیته تکنوکرات منتخب آمریکا در غزه به وسیله مقاومت تقویت شد.

در اینجا، دولت های عربی برای تجدید ارتباطات پنهانی و علنی خود با دشمن صهیونیستی عجله کردند. با وجود اینکه دولت لبنان در کانون توجه بود، بیشتر دولت‌های عربی به دشمنان آمریکایی-صهیونیستی ابراز حسن نیت کردند، به این امید که سهمی از نتیجه پروژه‌های آمریکایی در منطقه داشته باشند. تجاوز صهیونیستی-آمریکایی علیه ایران و به شهادت رساندن رهبر معظم انقلاب اسلامی به همه دشمنان محور مقاومت، تنها برای 24 ساعت، حس پیروزی داد و سپس، صاعقه فرود آمد.

پاسخ ایران ویرانگر بود، از ابتدا حملات پرقدرتی آغاز شد و به دنبال آن حزب‌الله و مقاومت لبنان به نبرد پیوستند. در مدت ۴۸ ساعت، پیک‌نیک نظامی فرضی آمریکا به کابوسی تبدیل شد که دشمن به شدت به دنبال راهی برای خروج از آن بود. از روز چهارم جنگ تحمیلی علیه ایران، دولت آمریکا شروع به صحبت درباره پایان جنگ و ادعا کرد ارتش و نیروی دریایی ایران را نابود کرده است. در بحبوحه سکوت یا رد آشکار ایده آتش‌بس به وسیله ایران، اعلامیه‌های آتش‌بس و ازسرگیری جنگ به وسیله آمریکا به نمایش مضحک روزانه تبدیل شد، شوخی سیاسی ای که به وسیله رسانه‌ها تکرار می‌شد.

پس از آنکه آمریکا به خواسته‌های ایران تن داد، تهران با آتش‌بس موافقت کرد. واشنگتن تلاش کرد خود را به عنوان پیروز دروغین نشان دهد و تصمیم به امضای تفاهم‌نامه گرفت. با وجود این، ایران حتی از اعطای این پیروزی نمادین نیز خودداری کرد. سپس رئیس جمهور آمریکا تهدید ایران و هیئت نمایندگی آن در پاکستان را ازسر گرفت. ایران با عقب‌نشینی از مذاکرات، به همه تهدیدها که آنها را رجزخوانی توخالی می‌دانست، پشت کرد. با وجود گنجاندن جبهه لبنان در تفاهم‌نامه، تجاوزات مداوم رژیم صهیونیستی با عملیات قهرمانانه مقاومت لبنان روبرو شد. این عملیات‌ها، رژیم صهیونیستی را به استیصال سیاسی کشاند و به بمباران ضاحیه جنوبی بیروت منجر شد که ایران آن را به عنوان خط قرمز تعیین کرده بود. پاسخ ایران قاطع بود و مرزهای غیرقابل نقضی را برای توافق‌نامه تعیین کرد، تا جایی که باعث توبیخ ظاهری بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم صهیونیستی از سوی آمریکا شد.

این پیروزی بزرگ با خون رزمندگان مقاومت و رهبران بزرگی رقم خورد که می‌دانستند راه پیروزی با فداکاری‌ها هموار می‌شود

فراتر از مانورهای معنایی، محور مقاومت پیروز شده و تهدید دشمن صهیونیستی را به بطری‌اش بازگردانده است. با وجود حرکت لبنان به سمت پیوستن به گروه صلح عربی و عادی‌سازی روابط به وسیله توافق چارچوبی، این توافق قبل از خشک شدن جوهرش فرو ریخت. مهم‌ترین نتیجه جنگ، تثبیت جایگاه ایران به عنوان بازیگر سیاسی ضروری در تمام امور غرب آسیا، ازجمله درگیری‌های فلسطین و یمن بود.

موشک‌های ایرانی مراکز نظامی و اقتصادی رژیم صهیونیستی را در هم کوبیدند، پایگاه‌های آمریکایی در منطقه را نابود و کشتی‌های جنگی را مجبور به فرار به آب‌های بین‌المللی کردند. حزب‌الله شهرهای شمال فلسطین را به شهرهای ارواح تبدیل کرد که ساکنان آنها دیگر برنمی‌گردند و حتی اگر برگردند، وسایلشان بسته‌بندی شده و آماده ترک آنجا با نخستین شلیک گلوله از مرز خواهد بود. یمن در دروازه جنوبی دریای سرخ نگهبانی می‌داد و آماده بود تا در لحظه راهبردی مناسب، شرایط مقاومت را تحمیل کند.

این پیروزی بزرگ با خون رزمندگان مقاومت و رهبران بزرگی رقم خورد که می‌دانستند راه پیروزی با فداکاری‌ها هموار می‌شود، رهبران مقاومت در خط مقدم هستند و خون آنها نخستین خون در مسیر پیروزی است. در مراسم تشییع پیکر رهبر شهید، امام خامنه‌ای (ره) فقط توده مردم حضور نخواهند داشت؛ آنها داستان پیروزی بزرگی را که از پیروزی انقلاب اسلامی آغاز شد و تا به امروز ادامه دارد، با خود حمل خواهند کرد. هیچ هواپیمای صهیونیستی یا آمریکایی قادر به پرواز بر فراز مراسم تشییع پیکر رهبر انقلاب نخواهد بود، زیرا هشدار فرمانده قرارگاه خاتم الانبیاء، هشداری گذرا نیست، بلکه پیامی از سوی طرف پیروز به شکست خوردگان است.

ایران و محور مقاومت لحظات بزرگ  و باشکوهی را تجربه می‌کنند، هنگامی که ایران زخمی و خسته، ولی سربلند و مقتدر از جنگی سخت بیرون می آید و به شکلی باشکوه مهیای وداع با رهبر شهید و قهرمانان ملی خود می شود.