«سود سهام ترامپ» یا خرید رأی؟؛ وعده 5 هزار دلاری زیر تیغ انتقاد سفر سخنگوی وزارت خارجه و هیئت رسانه‌ای بین‌المللی به لامرد نیویورک‌تایمز: ونس درباره ادامه جنگ ایران به ترامپ هشدار داده است گفتگوی تلفنی وزرای امور خارجه ایران و کره جنوبی یاوه‌گویی جدید وزیر جنگ رژیم صهیونیستی علیه ایران ایران: از حق برخورداری از برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز دست نمی‌کشیم حزب‌الله: ایران مدافع همه آزادگان است یمن: نیروهای مسلح ما در پاسخ به جنایات سعودی‌ها تردید نمی‌کنند ونس: اگر ترامپ بخواهد می‌توان با ایران به توافق رسید! واکنش روسیه به قطعنامه سیاسی غرب علیه ایران در نشست شورای حکام صنعا: عربستان تاوان جنایاتش را می‌دهد وال‌استریت ژورنال: کاخ سفید نگران مقاومت ایران و طولانی شدن جنگ است پیشروی سریع رزمندگان یمنی به سمت شهر راهبردی «المخا» توضیح سفیر عراق درباره حاشیه‌های خوابگاه نیکان سفیر پاکستان: به‌زودی تفاهم بهتری میان آمریکا و ایران حاصل می‌شود حملات توپخانه‌ای و پهپادی عربستان به مناطق مرزی صعده

انتقام بزرگ سیاسی در زمین فوتبال

برکسی پوشیده نیست که حساس ترین بازی ها در جام ملت های آسیا به بازی قطر- عربستان و قطر- امارات بود.
تاریخ انتشار: ۱۴:۵۷ - ۱۱ بهمن ۱۳۹۷ - 2019 January 31
کد خبر: ۳۸۷۷

به گزارش راهبرد معاصر؛ هر کس که پیگیر اوضاع سیاسی منطقه و بازی های آسیایی بود قطعا می تواند بگوید که حساس ترین بازی ها در جام ملت های آسیا به بازی قطر-عربستان و قطر- امارات  تعلق داشت.علیرغم اینکه تیم قطر با شدید ترین فشارهای روحی روانی از طرف اماراتی ها مواجه بود توانست در زمین آنها به یک پیروزی بزرگ دست یابد که تلافی همه تحریم ها و محاصره های برادران عرب و همسایه به حساب می آمد.

 

علیرغم اینکه اماراتی ها همه قوانین ورزشی را زیر پا گذاشتند و نه به تماشاچی های قطری اجازه حضور دادند و نه حتی اجازه دادند پرچم قطر بالا برود و یا اینکه سرود ملی آنها نواخته شود باز هم قطری ها توانستند به پیروزی دست یابند و به جای اینکه رفتار زشت تماشاگران اماراتی منجر به تضعیف روحیه بازیکنان گردد توانستند از این ماجرا به نفع تقویت انگیزه و روحیه بازیکنان استفاده کنند.


در واقع دیگر حتی برای بازیکنان قطر اصلا اهمیت ندارد در بازی با ژاپن پیروز شوند وجام را به دست آورند یا نه چون همین که توانستند بر علیه امارات و عربستان سعودی به پیروزی دست یابند عملا دل مردم قطر را شاد کرده اند.


نکته قابل تامل در این ماجرا این است که سیاست چه قدر توانسته روی مردم امارات تاثیر بگذارد که روحیه ورزشکاری خود را فراموش کنند و با همسایگان خود مانند دشمن رفتار کنند.

 

همسایگانی که تا همین چند صباح پیش به عنوان اهالی کشور برادر به حساب می آمدند و حتی برای ورود و خروج نیاز به ویزا به کشورهای یکدیگر نداشتند.


البته رفتار اماراتی ها نشان داد که این کینه و نفرت تازه نبوده و از قدیم در میان اینها وجود داشته وفقط امروزه به صورت علنی بروز کرده.


حالا ماجرای جالب این است که آمریکایی ها بدون توجه به این کینه ها و نفرت های موجود میان تصمیم دارند جبهه متحد و یا ناتوی عربی بر علیه ایران ایجاد کنند


بدیهی است که همین یک نکته می تواند نشانه بر این باشد که آمریکایی ها به هیچ وجه شرایط منطقه را درک نمی کنند و سیاست های سردرگم آنها به در و دیوار می زند


جای تاسف دارد که برخی سیاست مداران کشورهای عرب همسایه ایران هم تحت تاثیر این سیاست های ایالات متحده قرار دارند و به جای اینکه به فکر اصلاح رفتار خود با همسایگان خود باشند به دنبال افزایش تنش و تشنج می باشند.


اینها هنوز نتوانسته اند درک کنند که ترامپ تا دو سال دیگر رییس جمهوری خواهد ماند وشاید حد اکثر تا شش سال دیگر در قدرت باشد اما همسایگانشان تا ابد قرار است کنار آنها باشند و منافع ملی آنها اقتضا می کند تا کینه و دشمنی و خصومت با همسایگانشان را رفع کنند نه اینکه این خصومت ها را ارتقا بخشند.


در پایان باید به کشورهایی که در زمره ایالات متحده قرار دارند باید گفت بد نیست یک بار هم که شده سخنان مقامات آمریکایی را قرقره کنند و ببینند آنها اظهار می دارند برای چه کاری نیروهایشان در این منطقه حضور دارند (حفظ منافع ملی آمریکا) و (حفظ امنیت اسراییل)


آیا یک بار شده که حتی یک مقام دان پایه آمریکایی اظهار دارد که برای حمایت مثلا از عربستان سعودی و یا امارات عربی متحده نیرو به این منطقه فرستاده اند؟

 

منبع: اسپوتنیک

ارسال نظر
captcha
تحلیل های برگزیده
پرطرفدارترین اخبار
آخرین اخبار