چرا اروپا به نفت ایران و ونزوئلا نیاز دارد؟

به گزارش «راهبرد معاصر»؛ در شرایطی که جنگ انرژی آمریکا علیه روسیه به دلیل بحران اوکراین ادامه دارد، رسانه‌های غربی خبر داده‌اند که واشنگتن اجازه انتقال نفت ونزوئلا به اروپا را صادر کرده است. روزنامه فرانسوی «لو فیگارو» نوشته است: قرار است «جو بایدن» رئیس جمهوری آمریکا برای کاهش بهای نفت و کمک به تامین انرژی مورد نیاز اروپا که بدنبال تحریم نفت روسیه با بحران مواجه شده است، تحریم‌های بلند مدت علیه دو کشور تولیدکننده نفت یعنی ایران و ونزوئلا را کاهش دهد.

محمدعلی خطیبی، نماینده اسبق ایران در اوپک در خصوص اقدام آمریکا در دادن معافیت تحریمی به نفت ونزوئلا به «راهبرد معاصر» گفت: کشورهای اروپایی زمانی که نفت روسیه را تحریم کردند نیاز داشتند که نفت خود را به طریق دیگر تامین کنند، الان با توجه اینکه اکثر کشورهای صادرکننده با تمام ظرفیت در حال تولید هستند دیگر مازاد تولیدی وجود ندارد که بخواهند جایگزین نفت روسیه کنند. در نتیجه تنها ظرفیت‌هایی که وجود دارد همان ظرفیت‌های تحریمی است. الان کشور ونزوئلا را تحریم‌کرده‌اند که ظرفیت آن برای تولید آزاد است و همچنین ایران که در این لیست قرار دارد.

خطیبی با بیان اینکه انتخاب جایگزینی مناسب برای نفت روسیه عملا وجود ندارد گفت:  ونزوئلا چون در منطقه آمریکای لاتین قرار گرفته است و به آمریکا نزدیک است می‌تواند نیاز این کشور را تامین کند. مجموعا اقدام آمریکا در دادن معافیت‌های تحریمی به ونزوئلا برای فروش نفت، به تحریم روسیه بر‌می‌گردد. آمریکا و کشورهای اروپایی به مقدار قابل توجهی نفت روسیه را وارد می‌کردند و الان با این شرایط تحریم باید به فکر جایگزین برای نفت روسیه باشند که انتخاب جایگزین هم برای این کشورها به صورت محدود وجود دارد چون دیگر مازاد تولیدی وجود ندارد. در نتیجه الان فقط ایران و ونزوئلا برای آن‌ها مانده است.

وی تصریح کرد: الان آمریکا با ونزوئلا به توافق رسیده است و نفت این کشور را از تحریم خارج کرده است و اگر با ایران هم به توافق برسند ما می‌توانیم نفت خود را به اروپا صادر کنیم. خود این کشورها خوب می‌دانند غیر از ظرفیت‌های تحریمی، ظرفیت قابل توجهی در دنیا وجود ندارد اگر وجود داشت عرضه می‌شد. کسی با نفت 120 دلار دیگر آن را پنهان نمی‌کند. اگر ظرفیت عرضه کافی بود و نیاز بازار را کفاف میداد دیگر کشورهای صنعتی از ذخایر استراتژیک خود برداشت نمی‌کردند.

نماینده اسبق ایران در اوپک با بیان اینکه برداشت از ذخایر استراتژیک مفهومش آن است که نیاز بازار دیگر تامین نمی‌شود گفت: عرضه الان کافی نیست. و این ذخایر به اندازه 30 روز مصرف کشورهای صنعتی است. و زمانی که تمام بشوند چه اقدامی می‌خواهند بکنند؟ بنابراین به فکر افتاده‌اند از ظرفیت‌های مازادی که وجود دارد استفاده بکنند که عمده آن هم ظرفیت‌های تحریمی است.

خطیبی با تاکید بر اینکه امارات و کشورهای حوزه خلیج فارس امکان تامین کامل نفت اروپا را ندارند اظهار کرد: نفتی که روسیه به اروپا می‌دهد خیلی بیشتر ازآن چیزی است که امارات داشته باشد. کشورهایی نظیر عربستان و امارات با این که مدعی هستند به صورت جزئی ظرفیت نفت مازاد دارند اما باز هم امکان جایگزنی نفت روسیه را ندارند. خودشان هم رسما این را اعلام کرده‌اند. بنابراین با توجه به وابستگی اروپایی‌ها به نفت روسیه تحریم‌های ان‌ها به صورت چکشی نیست یعنی استثنائاتی قائل شده‌اند و اعلام کرده‌اند این تحریم‌ها شامل خط لوله نمی‌شود و 90 درصد نفت روسیه تحریم می‌شود که ان هم تا انتهای سال فرجه گذاشته اند. یعنی خیلی با تدبیر و احتیاط جلو رفته‌اند و این نشان می‌دهد ظرفیت چایگزینی برای نفت روسیه ندارند. و یک راه حل دیگر هم وجود دارد و آن این است که امارات از ظرفیت سایر بازارهای خود در آسیا کم کند و آن را به اروپا صادر کند که این هم جایگزینی بازارهاست و عملا در سایر  قسمت‌ها کمبود به وجود می‌آید.

وی در پایان خاطر نشان کرد: الان هم ونزوئلا نهایتا ظرفیت 700 هزار بشکه نفت مازاد دارد که این هم کفاف همه بازار را نمی‌دهد و نمی‌تواند صرفا جایگزین خوبی برای روسیه باشد. بنابراین مشکل کمبود عرضه موضوعی نیست که به این سادگی حل شود و نیازمند استفاده از همه ظرفیت های تحریمی است.