هدف محمد بن سلمان از پیگیری راهبرد تنش زایی با ایران چیست؟
به گزارش راهبرد معاصر؛ محمد بن سلمان ولیعهد عربستان هفته گذشته با سفر به انگلیس گام دیگری در راستای تحکیم موقعیت داخلی خود در عربستان و ساختن تصویری جهانی از خود برداشت. ولیعهد جوان سعودی که اصلاحات داخلی و اقدامات منطقه ای آن مدتی است به تیتر یک رسانه های سعودی و حتی بین المللی تبدیل شده است، تلاش می کند با بهبود روابط خود با کشورهای غربی به خصوص آمریکا و تروئیکای اروپایی (انگلیس، فرانسه و آلمان) علاوه بر اخذ مهر تائید رهبران این کشورها در پیگیری سیاست های خود، راهبرد منطقه ای ریاض در غرب آسیا را با محوریت تبدیل شدن به "هژمون منطقه ای" را با حمایت این بازیگران فرا منطقه ای پیش ببرد.
تلاش های محمد بن سلمان برای ایفای نقش در قامت بازیگر منطقه ای
قدرت طلبی و خوی برتری جویانه محمد بن سلمان که به راحتی این ویژگی را می توان از اظهارات و اقدامات وی در دو سال گذشته فهمید، در کنار تلاش وی برای کسب قدرت در عربستان در آینده نزدیک، باعث شده ولیعهد سعودی با صرف هزینه های گزاف – قراردادهای سنگین نظامی با کشورهای غربی – و با پیش گرفتن مشی دیکتاتورمآبانه – بازداشت شاهزاده های سعودی – و حتی انجام برخی اصلاحات فرهنگی، سیاسی واقتصادی – اعطای برخی آزادی ها به زنان – زمینه را برای حضور خود در قامت یک بازیگر منطقه ای با تثبیت موقعیت خود در داخل عربستان و کسب وجهه در محیط بین المللی مهیا کند.
"تنش زایی با ایران" بخشی از راهبرد محمد بن سلمان برای مطرح شدن در محیط جهانی
با تغییر سیاست های ریاض از سال 2015، پادشاهی جدید عربستان با کنار گذاشتن مهره های قدیمی و روی کار آوردن افراد خام و بی تجربه با محوریت محمد بن سلمان، سیاست محافظه کارانه زمان ملک عبدالله را کنار گذاشته و سیاست تهاجم و تقابل با ایران و محور مقاومت را در پیش گرفته است. در این راستا ولیعهد جوان سعودی به عنوان حاکم عملی عربستان روابط خود را با ایران قطع کرده و تمام تلاش خود را با هدف ایجاد جبهه ای علیه ایران در منطقه به کار گرفته است. در این مسیر عربستان، ائتلاف سازی علیه ایران با حضور کشورهای غربی و عربی را در دستور کار خود قرار داده است. حضور در انگلیس، سفر در روزهای آتی به واشنگتن، سفر به برخی کشورهای منطقه از جمله مصر، اعطای یک ورزشگاه مدرن به عراق و مواردی از این قبیل که با اظهارات و اقدامات ضدایرانی همراه بود یا خواهد بود، نشان می دهد که بن سلمان سعودی تا چه حد در راستا تنش آفرینی با ایران به عنوان رهبر محور مقاومت در منطقه و یکی از بازیگران مهم و تاثیرگذار در محیط بین المللی گام بر می دارد. همه این اقدامات این فرضیه را اثبات می کند که محمد بن سلمان برای مطرح شدن در عرصه جهانی باید در محیط بین المللی با استفاده از الگوی دشمن انگاری –تعریف یک دشمن برای پیشبرد اهداف خود - که این دشمن در شرایط کنونی به دلیل همسویی آمریکا و اتحادیه اروپا با این الگو، "ایران می تواند باشد"، باید حرکت کند، موضوعی که ولیعهد سعودی این روزها با استفاده از آن به تبیین سیاست ها و راهبردهای خود می پردازد.
بهره سخن
به نظر می رسد رقابت منطقه ای عربستان با ایران با تکیه زدن رسمی محمد بن سلمان در آینده نه چندان دور بر مسند پادشاهی، با توجه به نزدیک فکری وی به ترامپ و تلاش بن سلمان در راستای عادی سازی روابط با عربستان با در چارچوب تنش زایی و ایجاد بحران های جدید در منطقه، تشدید شود. حضور چهره هایی همچون عادل الجبیر، انور عشقی و افرادی با این مشی فکری می تواند در شکل گرفتن چنین فزایی که عربستان را وارد یک فضای غیرعقلانی و محاسبه نشده ای در عالم سیاست می کند، می تواند تاثیر بسزایی داشته باشد.
به نظر باید تحقیق در مورد دخالت عربستان و غربی ها رو در انتخابات 96 بررسی کرد .