رهبر معظم انقلاب: مذاکره مستقیم با آمریکا توهم است!
ایده‌آل‌گرایی در قبال بازیگرانی که کمر به نابودی ایران یکپارچه بسته‌اند از ابتدا توجیهی نداشته و در آینده هم ندارد. آنها زمانی که سخن از کاستی‌های قدرت سخت و نرم ایران می‌شود واقع‌گرا و زمانی که سخن از نحوه مواجهه با این موانع ایده‌آل‌گرا میشوند. 
به گزارش راهبرد معاصر؛ رهبر معظم انقلاب اسلامی اخیراً به نکته راهبردی و مهمی درخصوص ماهیت مطالبات مطروحه درخصوص مذاکرات هسته‌ای مستقیم با آمریکا اشاره فرموده‌اند:
" .... کسانی هم که می‌گویند «چرا با آمریکا مذاکره مستقیم و مسائل را حل نمی‌کنید»، ظاهربین هستند؛ چرا که باطن قضیه این نیست و در سایه هدف واقعی آمریکا از دشمنی با ایران، این مسائل حل نشدنی است."
در بطن فرمایشات رهبر حکیم انقلاب اسلامی دو نکته بسیار مهم و ارزنده وجود دارد که هرگز نبایست در عرصه سیاست خارجی کشور از آن غفلت ورزید: نخست اینکه اختلافات گذشته، جاری و آتی میان ایران و آمریکا نه از جنس تاکتیکی و نه از جنس استراتژیک، بلکه از جنس ماهوی تلقی می‌شود.
به عبارت بهتر، واشنگتن در سیاستگذاری کلان خود که اتفاقاً هر دو حزب دموکرات و جمهوری‌خواه نسبت به آن پایبند هستند، ایران را دشمن ماهوی خود تلقی کرده و انهدام خطوط کلان سیاست منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای ایران را نه یک هدف غایی، بلکه هدفی میانی جهت انهدام منظومه قدرت سخت و نرم کشور و متعاقباً از بین بردن موجودیت ایران اسلامی قلمداد می‌کند. در چنین شرایطی تمرکز بر متن مطالبات کنونی آمریکا و تمرکززدایی از فرامتن آن، مصداق بدترین خطای راهبردی و محاسباتی ممکن محسوب می‌شود.
این روایتگری ناقص از صحنه مذاکرات و ثوابت و متغیرات آن، معنایی جز تاریک ماندن بخش اصلی منازعه ندارد. بخش تاریکی که بر خلاف ادعاهای مطروحه از سوی برخی سیاستمداران و گروه‌های سیاسی، هرگز از بین نمی‌رود و خود را در بزنگاه‌های حساس و سرنوشت‌ساز به‌صورت ناگهانی عیان می‌سازد.
دومین نکته، معطوف به نگاه ایده‌آل‌گرایانه نسبت به دشمن و اهداف آن است. در میان تفکرات طرفداران عادی‌سازی روابط با آمریکا نفی نگاه واقع‌گرایانه در نظام بین‌الملل موج می‌زند! این افراد در ظاهر می‌پذیرند که واشنگتن بر اساس الگوهای رئالیستی و نئورئالیستی رایج در سیاست خارجی خود مشغول مداخله‌گرایی در امور دیگر کشورهاست اما خود حاضر هستند در مسیر مهار این دشمن عینی، "بدیهیات" را فدای"ایده‌آل‌ها"سازند.
ایده‌آل‌گرایی در قبال بازیگرانی که کمر به نابودی و تجزیه ایران یکپارچه بسته‌اند از ابتدا توجیهی نداشته و در آینده نیز نخواهد داشت. آنها زمانی که سخن از کاستی‌های قدرت سخت و نرم ایران می‌شود واقع‌گرا و زمانی که سخن از نحوه مواجهه با این موانع (که کم و بیش در سیاست خارجی همه کشورها وجود دارد) ایده‌آل‌گرا میشوند!
بهتر است طرفداران مذاکرات بی‌حد و حصر با آمریکا پیش از اینکه درخصوص چگونگی مذاکره با آمریکا و ابعاد آن سخن بگویند، این تعارض مبنایی و فکری خود را حل و فصل کنند./تسنیم