رودریگز: مادورو تنها رئیس‌جمهور قانونی ونزوئلاست

به گزارش راهبرد معاصر؛ دلسی رودریگز، وکیل، دیپلمات و سیاستمدار ونزوئلایی، پس از دستگیری نیکلاس مادورو توسط نیروهای ایالات متحده در ۳ ژانویه ۲۰۲۶، به عنوان رئیس‌جمهور موقت ونزوئلا معرفی شد. او که پیش‌تر از سال ۲۰۱۸ معاون رئیس‌جمهور ونزوئلا بود، اکنون مسئولیت مدیریت کشور در دوره‌ای بحرانی را بر عهده گرفته است. 

دلسی رودریگز در ۱۸ مه ۱۹۶۹ در کاراکاس، پایتخت ونزوئلا، به دنیا آمد. او فرزند خورخه آنتونیو رودریگز و دلسی گومز است. پدرش از بنیان‌گذاران حزب مارکسیست Socialist League بود و در سال ۱۹۷۶ در زندان درگذشت. دلسی رودریگز خواهر خورخه رودریگز، رئیس مجلس ملی و روانپزشک برجسته ونزوئلا است.

رودریگز در دانشگاه مرکزی ونزوئلا در رشته حقوق فارغ‌التحصیل شد و در دوران دانشجویی به فعالیت‌های رهبری دانشجویی پرداخت. او سپس در پاریس در رشته حقوق کار تخصص گرفت، اما فارغ‌التحصیل نشد. پس از بازگشت به ونزوئلا، به عنوان استاد دانشگاه مرکزی و رئیس اتحادیه وکلای کارگری فعالیت کرد.

فعالیت سیاسی

رودریگز فعالیت سیاسی خود را از سال ۲۰۰۳ آغاز کرد و به سرعت در ساختارهای دولتی ونزوئلا پیشرفت کرد. او در وزارت انرژی و معاونت ریاست جمهوری سمت‌های مختلفی را بر عهده داشت و در سال ۲۰۰۷ به عنوان هماهنگ‌کننده عمومی دفتر معاون رئیس‌جمهور منصوب شد، همزمان که برادرش معاون رئیس‌جمهور بود.

در اوت ۲۰۱۳، نیکلاس مادورو او را به عنوان وزیر ارتباطات و اطلاعات منصوب کرد. او در سال ۲۰۱۴ به عنوان وزیر امور خارجه منصوب شد و به نخستین زن تاریخ ونزوئلا تبدیل شد که این سمت را بر عهده دارد.

در سال ۲۰۱۵، رودریگز در اجلاس مرکوسور نماینده مادورو بود و در آنجا با ماوریسیو ماکری، رئیس‌جمهور آرژانتین، به دلیل دخالت در امور داخلی ونزوئلا درگیر شد. او ماکری را متهم به حمایت از خشونت سیاسی و نقض قوانین حقوق بشر کرد.

در سال ۲۰۱۶، رودریگز به رئیس سازمان کشورهای آمریکایی (OAS)، لوئیس الماگرو، به دلیل تلاش برای تعلیق عضویت ونزوئلا اعتراض کرد و او را به «آزار بین‌المللی» متهم نمود.

در سال ۲۰۱۷، رودریگز از وزارت خارجه استعفا داد تا در انتخابات مجلس مؤسسان شرکت کند و سپس به ریاست این مجلس انتخاب شد. در همین سال، به عضویت حزب Somos Venezuela درآمد و در پی تغییرات سیاسی دوباره به حزب سوسیالیست متحد ونزوئلا (PSUV) بازگشت.

در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۸، مادورو رودریگز را به عنوان معاون رئیس‌جمهور منصوب کرد و او به مدیریت آژانس اطلاعات ونزوئلا (SEBIN) نیز پرداخت. از سپتامبر ۲۰۲۰، رودریگز وزیر اقتصاد و دارایی ونزوئلا شد و در این سمت بر تعامل بخش خصوصی با دولت برای افزایش تولید و رشد اقتصادی تاکید کرده است.

در این دوره، رودریگز تلاش کرده است همکاری‌های بین‌المللی و منطقه‌ای را حفظ کند و در عین حال مانع دخالت بخش خصوصی در سیاست شود.

تحریم‌ها و محدودیت‌های بین‌المللی

دلسی رودریگز به دلیل نقش خود در بحران‌های سیاسی و حقوق بشری ونزوئلا از سوی چندین کشور تحریم شده است:

•     ۲۰۱۷: کانادا او را به دلیل بحران قانون اساسی تحریم کرد.
•     ۲۰۱۸: اتحادیه اروپا، مکزیک، سوئیس و آمریکا دارایی‌های او را مسدود کردند و ورودش به این کشورها ممنوع شد.

این تحریم‌ها بخشی از فشارهای بین‌المللی برای پاسخ به نقض حقوق بشر و تضعیف دموکراسی در ونزوئلا بوده است.

رودریگز بارها برخی مقامات و کشورها را به دخالت در امور داخلی ونزوئلا متهم کرده است. در سال ۲۰۱۷، او دبیرکل OAS را «دروغگو، جنایتکار و مزدور» خواند و همچنین مداخله بین‌المللی پیشنهادی رئیس‌جمهور پرو در ونزوئلا را محکوم کرد.

ربوده شدن نیکلاس مادورو

در ۳ ژانویه ۲۰۲۶، آمریکا عملیات نظامی گسترده‌ای در کاراکاس انجام داد و رئیس‌جمهور مادورو و همسرش را ربود. به دنبال این حادثه، دیوان عالی عدالت ونزوئلا دستور داد که رودریگز قدرت ریاست‌جمهوری را به طور موقت بر عهده گیرد. او در نخستین سخنرانی تلویزیونی خود اعلام کرد مادورو تنها رئیس‌جمهور قانونی کشور است و از مردم خواست آرامش و وحدت داشته باشند.

این رویداد باعث اعمال تدابیر شدید امنیتی در کاراکاس شد و گزارش‌ها حاکی از شوک گسترده جامعه ونزوئلا پس از ربوده شدن مادورو بود. همچنین حملات به زیرساخت‌های عمومی باعث قطع برق در چندین شهر شده است.

وزارت خارجه برزیل رودریگز را به عنوان رئیس‌جمهور موقت به رسمیت شناخت. کشورهای آمریکای لاتین و حوزه کارائیب نیز در نظر دارند نشست اضطراری برای بررسی موضع مشترک نسبت به اقدامات آمریکا برگزار کنند. این تحولات می‌تواند معادلات سیاسی و امنیتی منطقه را به شدت تحت تأثیر قرار دهد./دانشجو