قدرت نظامی، پشتیبان دیپلماسی

به گزارش «راهبرد معاصر»؛ پیش از آغاز مذاکرات غیرمستقیم ایران و آمریکا در مسقط پایتخت عمان، نیروهای مسلح کشورمان با رونمایی از شهر جدید موشکی سپاه و استقرار موشک پیشرفته خرمشهر-۴ که با نام «خیبر» نیز شناخته می‌شود، پیام نظامی محکمی ارسال کردند . این موشک با بُرد 2 هزار کیلومتر و ظرفیت حمل کلاهک یک هزار و 500 کیلوگرمی، یکی از پیشرفته‌ترین موشک‌های بالستیک دوربرد کشور به شمار می رود. 

این موشک کلاهک یک هزار و 500 کیلوگرمی دارد که آن را در مقایسه با موشک های مشابه، از نظر وزن کلاهک سنگین‌تر می‌کند

پیام ایران واضح است؛ کشورمان حتی پشت میز مذاکره نیز آماده حمله است و هرگونه تجاوزی با حملات موشکی بی‌سابقه‌ای روبرو و بُرد موشک‌ها صرفاً به وسیله ایران تعیین می‌شود.

استقرار موشک پیشرفته خرمشهر-۴ در شهرهای موشکی همزمان با تغییر دکترین نیروهای مسلح جمهوری اسلامی از حالت دفاعی به تهاجمی انجام شده است.

ویژگی های مهم موشک خرمشهر ۴

این موشک، نسل چهارم از سری موشک‌های بالستیک خرمشهر است که بُرد آن به ۲ هزار کیلومتر می رسد؛ یعنی مسافتی دو برابر غربی‌ترین نقطه ایران تا شرق فلسطین اشغالی. بنابراین، نیروی هوافضای سپاه قادر به پرتاب این موشک از همه جای کشور است.

این موشک کلاهک یک هزار و 500 کیلوگرمی دارد که آن را در مقایسه با موشک های مشابه، از نظر وزن کلاهک سنگین‌تر می‌کند. موشک پیشرفته خرمشهر-۴ با استفاده از موتور موشک پیشرفته به نام «آروند» و سوخت هایپرگلیکولیک (سوخت مایع بسیار قابل اشتعال) متمایز می‌شود. سوخت مایع همچنین می‌تواند برای چندین سال بدون استفاده (مانند سوخت جامد) در داخل موشک ذخیره شود. این موضوع موشک را در حالت آماده‌باش مداوم برای پرتاب نگه می‌دارد، بدون اینکه نیازی به فرآیند سوخت‌گیری طولانی مانند موشک‌های سوخت مایع باشد. همچنین، فرآیند آماده‌سازی موشک برای پرتاب کمتر از ۱۲ دقیقه طول می‌کشد .

یکی از ویژگی‌های متمایز آن سرعت ۱۶ ماخ در خارج و هشت ماخ در داخل جو است (یعنی رهگیری آن برای سامانه های آمریکایی و صهیونیستی بسیار دشوار است). همچنین قابلیت کنترل هدایت کلاهک در مرحله میانی پرواز در خارج از جو دارد.

فرآیند احتراق موشک آسان و قابل اعتماد است، زیرا به سامانه احتراق نیاز ندارد، بلکه باز کردن دریچه‌ها کافی است که آن را برای موشک‌های فضایی نیز مناسب می‌کند.

بُرد موشک را می‌توان با کاهش مقدار مواد منفجره در کلاهک و افزایش مقدار سوخت، به همراه موتورهای کوچکی که بُرد موشک را در داخل و خارج از جو تغییر می‌دهند، دو برابر کرد .

هنگامی که موشک به مرحله پایانی خود می‌رسد و به جو نفوذ می‌کند، سامانه های هدایت خارجی آن غیرفعال می‌شوند و ایجاد اختلال را دشوار می‌کنند. علاوه بر این، موشک به سامانه امنیت سایبری مجهز است و در طول مانورها از هوش مصنوعی استفاده می‌کند و آن را قادر می‌سازد از سامانه های دفاع هوایی و رهگیری موشکی بگریزد.

یکی از مزایای دیگر موشک، قابلیت استفاده همزمان از رادار و جست وجوگر نوری یا یکی از آنها به همراه هوش مصنوعی برای هدف قرار دادن اهداف متحرک یا دریایی، بسته به نوع مأموریت است .

ورود سامانه‌های موشکی با این مشخصات به چرخه عملیات نشان‌دهنده‌ گذار جمهوری اسلامی به مرحله‌ جدیدی در ایجاد قابلیت‌های بازدارندگی است

نمایش قدرت و ...

با توجه به این عوامل فنی و نظامی، رونمایی از استقرار عملیاتی موشک خرمشهر-۴ را نمی‌توان صرفاً به عنوان نمایش قدرت یا پیام بازدارنده متعارف تفسیر کرد. بلکه این پیام راهبردی پیچیده و منعکس کننده سیاست ایران مبتنی بر ترکیب دیپلماسی قاطع با توانایی نظامی پیشرفته است.

ایران با رفتن به پای میز مذاکره، سیاست را از امنیت جدا نمی‌کند، بلکه موازنه قدرت را در قلب مذاکرات قرار می‌دهد و به دشمنان خود معادله ای روشن ارائه می‌کند؛ اینکه ثبات منطقه ای را نمی‌توان به وسیله فشار، تحریم یا تهدید نظامی تحمیل کرد، بلکه باید به ایران به عنوان قدرت منطقه‌ای که دارای ابزارهای بازدارندگی و توانایی دیکته کردن قوانین تعامل است، احترام گذاشت.

ورود سامانه‌های موشکی با این مشخصات به چرخه عملیات نشان‌دهنده‌ گذار جمهوری اسلامی به مرحله‌ جدیدی در ایجاد قابلیت‌های بازدارندگی است. موضوع دیگر صرفاً داشتن موشک نیست، بلکه توسعه‌ سامانه‌های هوشمند، دقیق و واکنش سریع است که قادر به غلبه بر پیشرفته‌ترین سامانه‌های دفاعی جهان باشند. این تغییر نشان می‌دهد هر جنگی رزمایش نظامی نخواهد بود، بلکه رویارویی آشکار با امکانات راهبردی پیچیده‌ای است که می‌تواند نقشه‌ قدرت و نفوذ را در کل منطقه بازترسیم کند .

بنابراین، پیام امروز ایران دوگانه به نظر می‌آید؛ یک دست جمهوری اسلامی برای گفت وگو و تفاهم دراز شده و دست دیگرش محکم روی ماشه است تا از حاکمیت ملی محافظت ‌کند و مانع از تحمیل دیکته‌ها ‌شود.

بین این دو دست، معادله مرحله بعدی قرار دارد، جایی که آینده منطقه نه تنها به تصمیم جنگ یا صلح بستگی دارد، بلکه به میزان درک قدرت‌های بین‌المللی و منطقه‌ای از این واقعیت نیز بستگی دارد که موازنه بازدارندگی وارد مرحله ای جدید و دوران تسلط یکجانبه در شکل‌دهی به سرنوشت ملت‌ها بیش از هر زمان دیگری به پایان خود نزدیک شده است.