هشیاری مقابل نفاق، شرط پیروزی نهایی
به گزارش «راهبرد معاصر»؛ دست برتر جمهوری اسلامی در جنگ محور آمریکایی-صهیونیستی علیه ایران با وجود این واقعیت تلخ به دست آمده که دشمن لطماتی غیرقابل جبران به ملت ایران تحمیل کرده است. رهبر فرزانه انقلاب اسلامی را شهید کردند، فرماندهان رشید نظامی و دانشمندان فاتح قلههای رفیع در فنآوریهای پیشرو را از ما گرفتند و شهروندان بیگناه و طفلان معصوممان را به خاک و خون کشیدند.
هدف این بود با از میان برداشتن رهبری سازشناپذیر، ملت ایران را به تسلیم وادارند
با وجود این، پیروز ماجرا ما بودهایم، چرا؟ زیرا نه تنها دشمن را از تحقق اهداف شومش برای «تغییر نظام» و تجزیه ایران ناکام گذاشتهایم، بلکه آنچنان از خود دفاع کرده و به دشمن تاخته که جهان را به تحسین واداشتهایم.
برای اثبات این ادعا صحنه بسیار گویاست؛ به پایگاههای نظامی درهمشکسته آمریکا در منطقه نگاه کنید، به ویرانیهای ناشی از حملات موشکی ایران در سرزمینهای اشغالی بنگرید، اضمحلال سپر دفاع نظامی دشمن را دریابید و بالاخره، به استیصال جبهه امپریالیسم-صهیونیسم از کنترل مقتدرانه ایران بر تنگه هرمز نگاه کنید.
هدف این بود با از میان برداشتن رهبری سازشناپذیر، ملت ایران را به تسلیم وادارند و این نقشه با آمدن مردم به صحنه، آنهم به طرزی بیسابقه و بدون وقفه، خنثی شد. نیروی ارتجاعی ضدانقلاب که به شکست ملت دلبسته و در کمین نشسته بود، اکنون گیج و مبهوت، ناگزیر به تماشای نمایش قدرت مردم چه در دفاع نظامی و چه در میادین و خیابانهای کشور است. صفوف آنها ریزش کرده، متفرق شده و صفوف ما افزون گشته و منسجمتر و متحدتر از همیشه به خود میبالد.
چگونه نقشه تفرقه دشمن را خنثی کنیم؟
از نظر دشمن، بزرگترین مانع و چالش برانگیزترین خطر، وحدت بین ملت ایران است و به همین خاطر، میخواهند این وحدت را به هر قیمتی که شده، در هم بشکنند. با این ملاحظه مبتنی بر واقعیت، لازم است بدانیم و آگاه باشیم که:
۱- بزرگترین و نیرومندترین سلاح ما در مقابل دشمن، حفظ و تحکیم وحدت است.
۲- محور وحدت ما در این مقطع، دفاع از میهنمان، ایران است.
۳- این دفاع در ماهیت میبایست شمول وسیع داشته و فراگیر باشد و هیچیک از آحاد ملت، با هر مرام و مسلک از آن نباشد حذف شود.
۴- دفاع از میهن میبایست رهبری واحد و با اقتدار داشته باشد و در این راستا شاهدیم صفوف ملت در پیروی از رهبری آیتالله سیدمجتبی خامنهای (حفظهالله)، متحد و یکپارچه باقی مانده و ذرهای شکاف ایجاد نشده است.
۵- ملت ایران از ناحیه اعتماد غیرقابل توجیه به آمریکا در مذاکرات، لطمات فراوان خورده است و لذا، بیاعتمادی کامل به دشمن عهدشکن شرط عقل و پیشنیاز هرگونه گفتوگو در شرایط حاضر است.
۶- به غیر از خطمشی سازش در مقابل دشمن که به دفعات بطلان خود را در ۴۷ سال پس از پیروزی انقلاب اسلامی نشان داده، مشی دیگر که آنهم باعث صدمات سهمگین به کشور شده است، سیاست «مقاومت حداقلی» در مقابل دشمن است.
مشی دیگر که آنهم باعث صدمات سهمگین به کشور شده، سیاست «مقاومت حداقلی» در مقابل دشمن است
طبق این راهبرد، اصل مقاومت به خودی خود ایراد ندارد، لکن نباید به شکلی باشد که دشمن را جری کند. در این راهبرد، نه تنها دفاع بی تزلزل ایران از فلسطین و لبنان و دیگر ارکان جبهه مقاومت، بلکه توان دفاع نظامی ایران، بهعنوان نمونه در بُرد موشکی، زیر سؤال میرود و با تجویز عقبنشینی، اشتهای دشمن برای ایجاد فشار و اخذ امتیازات بیشتر از ایران، تحریک میشود. هوشیاری در مقابل این سیاست میانی در شرایطی که کوس رسوایی خطمشی سازش کامل در مقابل دشمن برای همگان به صدا درآمده است، امروزه بیش از پیش ضرورت دارد.
۷- همانقدر که حفظ وحدت در مقابل دشمن لازم است، ایجاد و تضمین محیط سالم و عاری از اتهامزنی برای طرح نظرات ملت و نقد هرگونه انحراف از خطمشی مقاومت، به منظور حراست از منافع و تحکیم مواضع انقلاب در مقابل دشمن، ضرورت دارد. از اينرو استفاده از ادبیات دشمن، همچون تندرو نامیدن نیروهای مردمی برای ساکت کردن صدای دلسوزان انقلاب، نقض غرض و مصداق بارز «نقض وحدت در لوای فریاد وحدتطلبی» است.
۸- رهبر انقلاب اسلامی بر ضرورت تداوم و تقویت حضور مردم در صحنه تأکید مضاعف داشتهاند و طبق رهنمود صریح ایشان، حضور و نقشآفرینی مردم به حوزهای خاص محدود نمیشود و قطعاً امر خطیر دفاع از میهن و راهکارهای مؤثر در این زمینه را نیز دربر میگیرد. به عبارت دیگر، در این حوزه طبق گفته امام خمینی (ره)، رهبر فقید و بنیانگذار جمهوری اسلامی، «مردم ولینعمت ما هستند». برای حصول اطمینان از پیروزی قطعی در نبرد با دشمن و تحقق اهداف انقلاب، سرنوشت کشور باید به دست همین ولینعمتان رقم بخورد.