مصوبات شورای‌ عالی امنیت ملی در گرو تأیید رهبر

به گزارش «راهبرد معاصر»؛ به‌تازگی پلاکاردهای مشکوکی در تجمعات شبانه مشاهده و در آن از زبان ملت مبعوث مطالبه قابل تأمل «انحلال شورای عالی امنیت ملی و بازگرداندن اختیارات ولی‌فقیه» مطرح می‌شود. افرادی کم اطلاع یا با انگیزه‌های خاصی پلاکاردها را در دست می‌گیرند و افرادی بی اطلاع در شبکه‌های اجتماعی تصاویر آن را منتشر و بازنشر می‌کنند.

مصوبات شورای عالی امنیت ملی بدون امضای رهبری قابل اجرا نیست

همچنین در فضای مجازی مطالب ضدونقیض و نادرستی درباره اعضای شورای عالی امنیت ملی و اینکه چه کسانی در این شورا حق رأی دارند، منتشر می‌شود. برخی افراد ناآگاه و بعضاً رسانه های مغرض، فهرست‌های ناقصی ارائه می‌دهند، بعضی دبیر شورا را دارای رأی می‌دانند، برخی دیگر نمایندگان رهبری را فراموش و گاهی هم مصوبات این شورا را بدون نیاز به تأیید رهبری معرفی می‌کنند.

با توجه به اینکه شورای عالی امنیت ملی، بالاترین نهاد تصمیم‌گیری در زمینه‌های امنیتی، دفاعی و سیاست خارجی کشور است، دانستن ترکیب دقیق و نحوه رأی‌گیری آن برای عموم مردم به ویژه فعالان رسانه‌ای و سیاسی ضروری است.

طبق اصل ۱۷۶ قانون اساسی و رویه های اجرایی، ترکیب واقعی و حق رأی اعضای شورای عالی امنیت ملی عبارت است از: 

- اعضای ثابت دارای حق رأی (۱۰ نفرند):

رئیس‌جمهور (رئیس شورا)، رئیس مجلس شورای اسلامی، رئیس قوه قضائیه (منتخب رهبری)، رئیس ستاد کل نیروهای مسلح (منتخب رهبری)، رئیس سازمان برنامه و بودجه، وزیر امور خارجه (انتخاب وزیر با مشورت رهبری طبق رویه اجرایی)، وزیر کشور (وزیر عمدتاً نظامی و امنیتی با مشورت رهبری)، وزیر اطلاعات (انتخاب وزیر با مشورت رهبری طبق رویه اجرایی)، نماینده نخست مقام معظم رهبری، نماینده دوم مقام معظم رهبری.

این 10 نفر در تمامی جلسات و تمام موضوعات حق رأی دارند.

- اعضای متغیّر شورای عالی امنیت ملی که دارای حق رأی حسب مورد و بر اساس موضوع جلسه هستند:

وزیر مربوطه در موضوع جلسه مانند وزیر امور اقتصادی و دارایی در پرونده‌های اقتصادی مورد بررسی شورای عالی امنیت ملی. 

عالی‌ترین مقام ارتش و عالی‌ترین مقام سپاه پاسداران نیز از جهت موضوعات نظامی، جنگ، آتش بس و... به جمع اعضا افزوده می‌شوند و در همان موضوع خاص تخصصی خود حق رأی دارند. مانند رأی فرمانده سپاه و ارتش در امور نظامی. 

- جایگاه‌های بدون حق رأی در شورای عالی امنیت ملی عبارتند از:

دبیر شورا: دبیر شورای عالی امنیت ملی ذاتاً حق رأی ندارد. ولی در رویه اجرایی، همان فرد به‌وسیله رهبری به عنوان یکی از دو نماینده رهبری نیز منصوب می‌شود؛ در این صورت حق رأی خود را از جایگاه نمایندگی رهبری کسب می‌کند، نه از جایگاه دبیری.

دعوت شدگان به جلسه به حسب مورد مانند رئیس صداوسیما و... : این افراد جزو اعضای شورا به‌شمار نمی‌روند و فقط برای ارائه گزارش یا مشورت به حسب مورد دعوت می‌شوند؛ بنابراین با وجود دعوت به شورا، حق رأی ندارند.

نکته بسیار مهم اینکه مصوبات شورای عالی امنیت ملی بدون امضای رهبری قابل اجرا نیست. طبق بند آخر اصل ۱۷۶ قانون اساسی، «مصوبات شورای عالی امنیت ملی پس از تأیید مقام رهبری قابل اجراست». 

هر جریان سیاسی‌ای که بخواهد برای اهداف سیاسی نازل خود حتی شورای عالی امنیت ملی را تخریب و بی اعتبار کند، مورد تأیید ملت مبعوث نیست

بنابراین هر تصمیمی در شورا گرفته شود، حتی اگر با اکثریت قاطع آرا باشد، بدون امضای رهبر، هیچ الزام حقوقی و قابلیت ابلاغ و اجرا نخواهد داشت. در رویه اجرایی تصمیمات شورای عالی امنیت ملی بعد از رأی گیری و تصویب نهایی تا 11 روز باید منتظر تصویب، رد یا اصلاح رهبری بماند. 

توطئه دشمن

در بحبوحه تحولات جنگ و توقف جنگ در کشور، دشمن شکست خورده در جنگ تحمیلی به دنبال بی‌ثبات‌سازی سیاسی و فروپاشی اجتماعی و شورای عالی امنیت ملی به عنوان عالی ترین نهاد امنیتی، بازوی اصلی تصمیم گیری ولی فقیه در شرایط جنگی و امنیتی است. 

بی‌تردید هر جریان سیاسی‌ای که بخواهد برای اهداف سیاسی نازل خود حتی شورای عالی امنیت ملی را تخریب و بی اعتبار کند، مورد تأیید ملت مبعوث نیست.