کارت‌های برنده ایران در جنگ احتمالی آتی
به گزارش «راهبرد معاصر»؛ در روزها و ساعات اخیر شاهد افزایش مواضع تهدید‌آمیز مقام های آمریکایی و تریبون‌های رسانه‌ای و تبلیغاتی همسو با آنها علیه کشورمان بوده‌ایم. به طور خاص دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا ادعا کرد در آستانه تصمیمی بزرگ درباره ایران است و برخی جریان‌های رسانه‌ای نیز از احتمال اجرای سناریوی ضد ایرانی حرف می زنند.
ایران جدای از تسلط بر تنگه هرمز، به واسطه پیشروی های اخیر رزمندگان انصارالله در ساحل غربی یمن، اشراف خوبی بر تنگه باب المندب یافته است
طرح این مواضع در شرایطی انجام می شود که به نظر می آید هدف اصلی آن واداشتن ایران به عقب‌نشینی و تن‌دادن به موضوعاتی است که مطلوب آمریکایی‌ها باشد و به طور خاص به رئیس جمهور این کشور امکان دهد تا قبل از برگزاری انتخابات میاندوره‌ای کنگره آمریکا، به زعم خود در پرونده جنگ‌افروزی ایران اعلام پیروزی کند تا شاید از این رهگذر بتواند دستاورد سیاسی داشته باشد. با وجود این، ایران تأکید کرد تا زمانی که منافع و حقوقش حفظ نشوند، به آنچه دشمن می گوید تن نمی دهد و البته که بر شروط خود برای حکمرانی تنگه هرمز و بازگشت آمریکا به توافق اسلام آباد و پایان جنگ پافشاری دارد.
در این میان برخی معتقدند آمریکا احتمالاً می خواهد به کوه‌کلنگ حمله سنگینی انجام بدهد. برخی دیگر نیز از احتمال حمله گسترده به کشورمان خبر می دهند. حمله‌ای که پس از تحریک برخی ناآرامی های داخلی در کشورمان انجام خواهد شد. در عین حال، برخی دیگر از تحلیلگران معتقدند بعید نیست آمریکا تجاوز به جزایر جنوبی کشورمان را در دستورکار داشته یا در پی ترور مقام های ایرانی باشد. با این همه، طرح ذهنی مقام های آمریکایی هر چه باشد، ایران نیز کارت های برنده قابل توجهی در اختیار دارد که می تواند با رونمایی از آنها، بسیاری از معادلات را تغییر دهد. در این رابطه، توجه به سه نکته مهم به نظر می‌آید.
نخست، اینکه ایران جدای از تسلط بر تنگه هرمز، به واسطه پیشروی های اخیر رزمندگان انصارالله در ساحل غربی یمن، اشراف خوبی بر تنگه باب المندب هم یافته است و می تواند از این موضوع به عوان کارت قدرت در هرگونه درگیری آتی با آمریکا و رژیم صهیونیستی استفاده کند. ورای این موارد، ایران از ظرفیت‌های زیادی برای ناامن‌کردن کانال سوئز برخوردار است.
کانالی که به واسطه عرض کم و البته در تیررس بودن برای کشورمان و متحدانش، می‌تواند هزینه‌های هرگونه جنگ‌افروزی جدید علیه ایران را به نحوی تصاعدی بالا ببرد. از یاد نبریم وزیر دفاع آلمان سرایت تبعات منفی اقتصادی جنگ افروزی علیه ایران به اقتصاد کشورش را تأیید و ایران را بازیگری توانمند در زمینه دفاع از خاک خود و ضربه زدن به دشمنانش ارزیابی کرد. از این رو، ایران هنوز از تمامی توان خود در بهره‌گیری از تسلطش بر آبراه‌های بین‌المللی جهت تحمیل هزینه به دشمنان استفاده نکرده است که اگر این کار بکند، دشمنان و رقبای کشورمان به شدت زیان خواهند دید.
دوم، اینکه نیروی زمینی ایران و محور مقاومت، پاشنه آشیل قدرتشان در منطقه است. صدها هزار نیروی مسلح و آماده، برتری ملموسی را برای محور مقاومت در منطقه جهت تقابل با دشمنانشان ایجاد کرده که این ظرفیت هنوز مورد استفاده قرار نگرفته است. نکته مهم اینکه نیروهای نخبه ای نظیر نیروی قدس سپاه نیز به صورت جدی وارد معادله تقابل با دشمن آمریکایی-صهیونیستی نشده‌اند. از این منظر، جنگ‌افروزی جدید علیه ایران، صورت حسا‌ب های سنگینی برای دشمنان کشورمان در پی خواهد داشت.
سوم، اینکه دشمنان ایران تصور درست و روشنی از زرادخانه تسلیحاتی کشورمان ندارند. تقریباً اغلب صاحب نظران اجماع نظر دارند ایران هنوز از تمامی ظرفیت های خود در حوزه موشکی و پهپادی و بکارگیری تسلیحات ناشناخته استفاده نکرده است. اقدام چندی پیش ایران در حمله به ناوهای آمریکایی با استفاده از موشک های جدید که با بازتاب‌های گسترده ای همراه شد و موجب فرار ناوهای یادشده از موقعیت عملیاتی خود گشت، جلوه‌ای عینی از توان تسلیحاتی ناشناخته ایران است.
در عین حال، ایران از ظرفیت های زیادی برای بازنگری در دکترین اتمی خود در مواجهه با اقدامات تجاوزکارانه برخوردار است و می تواند چالش های جدی را برای دشمنان ایجاد کند. درست به همین دلیل است که دشمنان ایران، میدانی باز را پیش روی خود جهت اجرای هر سناریویی نمی بینند. اگر غیر از این بود، بی‌محاباتَر از شرایطی که در ماه های گذشته شاهد بودیم، علیه ایران وارد عمل می شدند.
در کنار همه این موارد، نباید از جوشش غیرت و تعصب مردم ایران نسبت به خاک خود هم غافل شد. موضوعی که در بیش از 200 روز اخیر که از تجاوز دشمنان به خاک ایران می گذرد، جلو‌ه‌هایی عینی را از خود به نمایش گذاشته است و البته که این حماسه همچنان ادامه دارد. در جدیدترین نمونه نیز حضور صدها هزار نفر در مانور جانفدایان ایران، بسیاری از صاحب‌نظران خارجی را شوکه کرده و ماهیت مردم‌پایه قدرت ملی ایران را به رخ جهانیان کشیده است.