رمزگشایی از عملیات فریب شرمن

به گزارش راهبرد معاصر؛ با آغاز دور تازه مذاکرات هسته ای ایران و اعضای 1+4 در وین ( با هدف اعلامی احیای برجام )، شاهد هم پوشانی استراتژیک و تاکتیکی مطلق واشنگتن، تروییکای اروپایی و آژانس بین المللی علیه کشورمان هستیم. در این میان، نباید از بازی خاص "وندی شرمن" معاون وزیر امور خارجه آمریکا غافل شد، کسی که در پشت پرده به همراه "ریچارد نفیو" معمار تحریم‌های ضد ایرانی، نقش به سزایی را در هدایت و مدیریت مخفی مذاکرات ایفا می کنند. یکی از مهم ترین کارویژه های وندی شرمن، ارائه آدرس‌های نادرست به افکار عمومی دنیا در خصوص "برنامه هسته ای ایران" و " آخرین وضعیت برجام" است! شرمن در جریان برگزاری سلسله مذاکرات هسته ای منتهی به برجام در بین سالهای 1392 تا 1394، سرپرستی هیات مذاکره کننده آمریکایی را بر عهده داشت .در آن زمان نیز شرمن پیام‌های پارادوکسیکال و هدفمندی را در قالب "دیپلماسی عمومی وزارت امور خارجه آمریکا" و با هدف "تحریف واقعیات مذاکرات" و " لاپوشانی وقاحت و زیاده خواهی طرف آمریکایی" مخابره می کرد! شرمن همان دیپلماتی بود که از یک سو ایرانیان را دارای "ژن فریب" دانسته بود و از سوی دیگر، مدعی شده بود که با انعقاد برجام، میلیاردها دلار پول از جای جای دنیا به داخل کشورمان سرازیر خواهد شد!

اما هیچ یک از ادعاهای شرمن در نهایت تحقق پیدا نکرد! وی ( شرمن) پس از امضای برجام و اجرایی شدن آن، با شرکت‌ها ، بانک‌ها و موسسات اعتباری دنیا به گونه ای وارد معامله شد که از حضور در بازار ایران و ایجاد ارتباطات تجاری و مالی با کشورمان اجتناب کنند و علی رغم تعلیق ظاهری تحریم‌ها، اقدامی در این خصوص صورت ندهند. وندی شرمن در برهه فعلی( در حالی که دور ششم مذاکرات وین در حال برگزاری است)، از "انتخابات ایران" و " گزارش آژانس بین المللی انرژی اتمی" به عنوان عواملی تاثیرگذار بر صحنه مذاکرات یاد می کند! این همان تاکتیک نخ نمای " بر هم زدن تمرکز افکار عمومی بر روی اصل ماجرا " است که مدتهاست از سوی دموکرات‌های آمریکا اجرا می شود. شرمن به وضوح می داند که آمریکا به واسطه خروج یکجانبه از برجام، به لحاظ حقوقی و فنی کمترین قدرت مانوری در برابر کشورمان ندارد. از این رو معاون وزیر خارجه آمریکا سعی دارد با ارائه آدرس‌های متناقض و نادرست، مانع از آشکارسازی " بدعهدی آمریکایی ها" شود. شرمن این بار به دنبال آن است که پروژه " مقصرسازی ایران در مذاکرات" را دنبال کند، بدون آنکه به صورت مسئله، یعنی عدول رسمی آمریکا از یک توافق بین المللی اشاره کند.

بدون شک دستگاه دیپلماسی و سیاست خارجی کشورمان باید پیام‌هایی که شرمن با هدف "اغوای افکار عمومی" و پرهیز از "آشکارسازی وقاحت آمریکایی ها در مذاکرات وین" به افکار عمومی دنیا مخابره می کند را تحت رصدی دقیق و هوشمندانه قرار داده و آنها را با ارائه استدلال‌ها و پاسخ‌ها و پیام‌هایی صریح و فوری خنثی سازند. هر اندازه به موارد اختلافی مهم تر در حین مذاکرات وین نزدیک تر شویم، قطعا شانتاژ سیاسی شرمن و همراهانش در وزارت امور خارجه علیه ایران و حقوق حقه ملت عزیزمان بیشتر خواهد شد. بنابراین در پاسخگویی و مهار بازی تبلیغاتی و هدفمند معاون وزیر خارجه بدسابقه آمریکا نباید تردید کرد.