اعتراض سفارت ایران به اظهارات مشاور نخست‌وزیر عراق درباره مرز چذابه حمله پهپادی به مقر گروه‌های جدایی‌طلب در شمال عراق مقاومت عراق: تجاوز به ایران مصداق بارز جنگ میان حق و باطل است؛ در کنار حق می‌ایستیم شاه اردن: امنیت اردنی‌ها خط قرمز است رئیس سابق دفتر نتانیاهو: از عواقب حمله دوباره به ایران وحشت دارم + فیلم نیرو‌های مسلح یمن: حمله ما به مکه و مدینه دروغی بزرگ است عضو کمیسیون امنیت ملی: سناریوی جدید آمریکا حملات زمینی از طریق نیرو‌های نیابتی است/ نوع عملیات‌ها در سیستان و بلوچستان با گذشته کاملاً متفاوت است بیانیه ایران و ۱۱ کشور دیگر در مجمع عمومی سازمان ملل متحد: تأسیسات هسته‌ای تحت هیچ شرایطی نباید هدف قرار گیرند علی جنتی: آمریکایی‌ها کلیات طرح ۷ بندی را پذیرفته‌اند، اما درمورد ترتیب اجرای بند‌های پیشنهادی با ایران اختلاف نظر جدی دارند هشدار سفارتخانه‌های آمریکا به شهروندانش درباره سفر به چهار کشور عربی بازخوانی درخواست محرمانه نتانیاهو از ترامپ برای بقا در قدرت واکنش تند کوشنر به جنجال معاملات محرمانه با کشورهای خلیج فارس جهاد اسلامی: پاسخ به جنایات اسرائیل در میدان ادامه دارد عراقچی: آمریکا پول مالیات‌دهندگان را صرف دفاع از اسرائیل کرده است ادامه عملیات‌روانی رسانه‌های آمریکایی درباره ازسرگیری جنگ اسکات ریتر: آمریکا سپر کافی مقابل بالستیک‌های ایران ندارد

هرج و مرج در افغانستان،خواسته قلبی ترامپ

یک کارشناسی سیاسی روس امروز در مصاحبه ای از منافع افغانستان بی‌ثبات برای آمریکا و سناریوهای جدید «ترامپ» برای خصوصی‌سازی جنگ پرده برداشت.
تاریخ انتشار: ۱۶:۳۱ - ۱۱ دی ۱۳۹۷ - 2019 January 01
کد خبر: ۱۸۶۰
به گزارش راهبرد معاصر؛ «الکساندر کنیازف» کارشناس سیاسی روس با اشاره به تصمیم «دونالد ترامپ» رئیس جمهور آمریکا برای کاهش حضور نظامی این کشور در افغانستان به بررسی ابعاد مختلف این موضوع و تأثیرات آن بر امنیت منطقه به ویژه آسیای مرکزی پرداخت.

- شما در مورد تصمیم رئیس جمهور آمریکا در مورد کاهش تعداد نظامیان این کشور در افغانستان چه نظری دارید؟ این تصمیم تا کجا قابل اجرا است؟

کنیازف: این تصمیم باید از 2 جهت مورد توجه قرار داده شود. یکی اینکه وضعیت داخلی آمریکا با توجه به اختلاف مواضع و منافع نخبگان این کشور با مشکلاتی مواجه شده و همزمان ضرورت صرفه جویی در هزینه‌های مربوط به توسعه نفوذ «واشنگتن» در کشورهای خارجی پیش آمده است.

رئیس جمهور آمریکا با سیستم ذخایر فدرال مشکل داشته و کاهش هزینه‌های نظامی می‌تواند گذشتی در برابر بانکداران آمریکایی تلقی شود و تصمیم اعلام خروج نظامیان آمریکا از سوریه نیز تا حدودی به این موضوع ارتباط دارد. 

نکته بعدی این است که آمریکا برای تحقق اهداف خود در افغانستان نیاز به حضور گسترده نظامی ندارد و بسیاری از اقدامات مورد نظر واشنگتن در این کشور توسط شرکت‌های خصوصی نظامی برآورد شده و در واقع حضور متخصصین نظامی آمریکایی عمدتا برای تامین عملکرد موثر نیروی هوایی آمریکا در این کشور لازم می‌باشد.

آمریکایی‌ها ضمن کاهش تعداد نظامیان، از اجرای بخشی از تعهدات خود مبنی بر آموزش نیروهای افغان که طبق موافقت‌نامه امنیتی باید انجام دهند، منصرف شده و برخی از امور را به نظامیان عربستان سعودی و امارات که در افغانستان مستقر می‌باشند واگذار خواهند کرد.

مسلما آمریکایی‌ها به هیچ وجه برنامه کمک به دولت افغانستان برای کنترل بر کل خاک این کشور را در دستور کار نداشته بلکه هرج و مرج وضعیت افغانستان را به نفع خود می‌دانند.

برای واشنگتن بحث مهم این است که بر بخش‌های کلیدی و قبل از همه زیرساخت‌های مهم نظیر فرودگاه‌ها، بزرگراه‌ها، گذرگاه‌های مهم مرزی با کشورهای همسایه، برخی از تاسیسات مربوط به سرویس‌های امنیتی کنترل داشته باشد.

البته ارائه کمک‌های نظامی به دولت کابل نیز جزئی از اهداف حضور آمریکا در افغانستان دانسته می‌شود.

در مجموع به نظر می‌رسد که برای تحقق این اهداف، آمریکا حضور حدود 7 هزار نظامی خود در افغانستان را کافی می‌داند.

البته این احتمال هم بعید نیست که کاهش حضور نظامی آمریکا در افغانستان در عمل اتفاق نیفتاده بلکه بیشتر با هدف تبلیغات سیاسی صورت گرفته باشد که از آن استفاده داخلی و بین المللی خواهد شد.

-  این تصمیم ترامپ چه تاثیری بر روند مذاکرات با طالبان می‌تواند داشته باشد؟  

کنیازف: مخاطب آمریکا در رابطه با اعلام کاهش حضور نظامی خود در افغانستان به احتمال زیاد بخشی از رهبران طالبان می‌باشند که در حال مذاکره با واشنگتن هستند.

خروج نیروهای خارجی از افغانستان شرط اصلی طالبان برای مذاکره است اما مذاکره کنندگان طالبان اعلام کردند که ارائه برنامه خروج نیروهای آمریکا قابل قبول بوده و به نظر می‌رسد که بیانیه ترامپ بخشی از این برنامه می‌باشد.

خروج جزئی یا صحنه سازی خروج نظامی آمریکا از افغانستان به بخشی از طالبان که متمایل به مذاکره و سازش می‌باشند، اجازه می‌دهد مدعی شوند که واشنگتن متقاعد به گذشت شده و از این طریق مذاکرات مستقیم نمایندگان آمریکا با طالبان دنبال می‌شود.
ارسال نظر
captcha
پرطرفدارترین اخبار
آخرین اخبار