صدای پای جنگ در کالینینگراد

به گزارش «راهبرد معاصر»؛ حمله پهپادی اوکراین به چندین فرودگاه در روسیه به واکنش نظامی گسترده مسکو منجر شده است و عملیات هوایی این کشور دیگر ناظر بر مناطق درگیر در شرق اوکراین نیست. به عبارت بهتر، دامنه جنگ اوکراین از مناطقی مانند دونتسک، لوهانسک، خرسون و ژاپورژیا فراتر رفته و به خارکیف و کی یف تعمیم پیدا کرده است. 

تشدید منازعات میدانی در جنگ اوکراین نگرانی های تازه ای را میان اعضای پیمان آتلانتیک شمالی برانگیخته است

مقامات اوکراینی از سران ناتو خواسته اند خطر تمرکز حملات روسیه بر مناطق مرکزی، حساس و راهبردی در این کشور را جدی بگیرند. با این حال آتلانتیکی ها ملاحظاتی در این خصوص دارند. در پی حملات هوایی روسیه نزدیک مرز غربی اوکراین، جنگنده‌های لهستان و کشورهای عضو ناتو برای حفظ امنیت حریم هوایی لهستان به پرواز درآمدند.

نیروهای مسلح لهستان در بیانیه‌ای در شبکه اجتماعی ایکس اعلام کردند، این اقدامات برای تضمین امنیت مناطق همجوار با نواحی در معرض خطر انجام شده است. این بیانیه همچنین اضافه کرده که حملات روسیه باعث شده تا نگرانی‌هایی در خصوص احتمال انحراف موشک‌های مسکو به داخل خاک لهستان پدید آید.

تشدید منازعات میدانی در جنگ اوکراین نگرانی های تازه ای را میان اعضای پیمان آتلانتیک شمالی برانگیخته است. لهستان به سبب همسایگی با روسیه (منطقه برون‌بومی کالینینگراد) و دریای بالتیک یکی از بسترهای احتمالی جهت وقوع منازعه ای تازه میان مسکو و ناتو محسوب می شود. 

در این میان ملاحظاتی وجود دارد که نمی توان آن را نادیده انگاشت؛ ازجمله اینکه لهستان برخلاف اوکراین یکی از اعضای پیمان آتلانتیک شمالی محسوب می شود. بر همین اساس اگر خاک لهستان مورد حمله واقع شود یا مناقشه ای میان مسکو و ورشو صورت گیرد، مطابق ماده 5 پیمان ناتو دیگر اعضای ناتو ملزم به ورود به صحنه مناقشه خواهند بود. 

همین مسئله به ظاهر محدودیت هایی را برای وقوع جنگ میان روسیه و لهستان ایجاد می کند، اما اتاقهای فکر و عملیات در ناتو وقوع آن را در آینده منتفی نمی دانند.

اصل "کنترل ناپذیری بحرانها" همان گزاره ای است که با استناد به آن می توان مناقشات آتی میان روسیه و ناتو را ممکن تلقی کرد. 

در جریان جنگ اوکراین نیز برخی آتلانتیکی ها معتقد بودند مناقشات لفظی و سیاسی مسکو و کی یف منتج به جنگ نخواهد شد و از محدوده "بازدارندگی" فراتر نخواهد رفت. با این حال این پیش فرض به بدترین نحو ممکن ابطال شد و شاهد وقوع نبردی تمام عیار میان طرفین بودیم. 

با وجود آنکه اعضای ناتو به بهانه عضو نشدن اوکراین در پیمان آتلانتیک شمالی از ورود مستقیم و رسمی به صحنه جنگ خودداری کردند، اما این قاعده در خصوص منازعات احتمالی آتی میان روسیه و یکی از اعضای ناتو (ازجمله لهستان) صدق نخواهد کرد. 

اصل "کنترل ناپذیری بحرانها" همان گزاره ای است که با استناد به آن می توان مناقشات آتی میان روسیه و ناتو را ممکن تلقی کرد

در چنین شرایطی می توان کانون‌های بحرانی بالقوه جدیدی را در اروپای شرقی و حتی شمالی (حوزه اسکاندیناوی) ترسیم کرد. دیگر در آینده پژوهی معادلات ناتو نمی توان گزینه "جنگ"را به مثابه "خط قرمز "یا "امر انتزاعی" در نظر گرفت. احصای نادرست و محاسبات ایده آل گرایانه اروپاییان در خصوص قدرت سخت خود، چه در عرصه جنگ و چه بازدارندگی مولد مخاطرات پیش بینی ناپذیری برای غرب خواهد بود.