نامه ایران به شورای امنیت و صلیب سرخ در مورد ربایش احمد متوسلیان

به گزارش راهبرد معاصر، متن نامه امیرسعید ایروانی به شرح زیر است: 

متعاقب دستور دولت متبوع‌ام، بدین‌وسیله مکاتبه حاضر را به مناسبت چهل‌وسومین سالگرد ربایش چهار تبعه‌ی جمهوری اسلامی ایران، آقایان سید محسن موسوی (کاردار سفارت جمهوری اسلامی ایران در بیروت)، احمد متوسلیان (وابسته‌ی نظامی)، تقی رستگار مقدم (عضو کادر فنی) و کاظم اخوان (از خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران)، که در جریان تهاجم رژیم اسرائیل به لبنان و اشغال نظامی شهر بیروت مورخ ۵ ژوئیه ۱۹۸۲ به دست نیروهای وابسته به این رژیم ربوده شدند، ارسال می‌شود.

همان‌گونه که در مکاتبات پیشین جمهوری اسلامی ایران، به‌ویژه نامه‌های مورخ ۷ ژوئیه ۲۰۰۸ (A/۶۲/۸۹۹–S/۲۰۰۸/۴۴۸) و ۶ ژوئیه ۲۰۲۳ (A/۷۷/۹۵۱–S/۲۰۲۳/۵۰۱) تشریح شده است، این اقدام عامدانه و غیرقانونی نه‌تنها نقض آشکار حقوق بین‌الملل و تخلفی فاحش از کنوانسیون ۱۹۶۱ وین در خصوص روابط دیپلماتیک به‌شمار می‌رود، بلکه بر اساس کنوانسیون بین‌المللی ۱۹۷۹ علیه گروگان‌گیری، مصداق روشن یک اقدام تروریستی محسوب می‌شود.

تداوم امتناع رژیم اسرائیل از ارائه‌ هرگونه اطلاعات درباره‌ی سرنوشت افراد ربوده‌شده، نقض عامدانه‌ی تعهدات بین‌المللی آن رژیم بوده و مصداق استمرار عمل ناپدیدسازی قهری است که موجب رنج و آلام روانی و عاطفی عمیق و مداوم برای خانواده‌های قربانیان شده است.

رژیم اسرائیل که سابقه‌ای بی‌رقیب در بی‌اعتنایی به اصول بنیادین حقوق بین‌الملل و هنجارهای بشردوستانه‌ی بین‌المللی دارد، در نقضی فاحش دیگر، در تاریخ ۱ آوریل ۲۰۲۴، اقدام به حمله‌ی موشکی عامدانه علیه اماکن دیپلماتیک جمهوری اسلامی ایران در دمشق نمود که به شهادت شماری از اعضای کادر دیپلماتیک جمهوری اسلامی ایران انجامید. هدف قرار دادن آشکار مقر دیپلماتیک یک دولت دارای حاکمیت، در پایتخت کشور ثالث که تحت حمایت کامل حقوق بین‌الملل قرار دارد، بار دیگر نمایانگر چهره‌ی سبعانه و غیرقابل انکار این رژیم است.

این سلسله‌نقض‌ها، حاکی از الگوی مستمر و عامدانه‌ای است از سوی رژیم اسرائیل که با مصونیت کامل از پاسخگویی، در تقابل با حقوق بین‌الملل، از جمله منشور ملل متحد، کنوانسیون‌های وین در خصوص روابط دیپلماتیک و کنسولی، و هنجارهای عرفی بین‌المللی ناظر بر مصونیت اماکن و نمایندگان دیپلماتیک، به اقدامات غیرقانونی خود ادامه می‌دهد. بی‌اعتنایی مستمر این رژیم به تعهدات الزام‌آور حقوقی و قواعد آمره‌ی حقوق بین‌الملل، تهدیدی مستقیم علیه صلح و امنیت بین‌المللی به‌شمار می‌رود.

جمهوری اسلامی ایران، رژیم اسرائیل و حامیان آن را مسئول کامل ربایش و گروگان‌گیری اتباع خود دانسته و با نهایت جدیت، موضوع را از طریق کلیه‌ی سازوکارهای بین‌المللی ذی‌ربط پیگیری می‌کند.

جمهوری اسلامی ایران، ضمن قدردانی از تلاش‌های دولت لبنان در پیگیری پرونده‌ی چهار دیپلمات ربوده‌شده‌ی ایرانی، از جمله مکاتبه‌ی رسمی آن دولت با دبیرکل سازمان ملل متحد در سپتامبر ۲۰۰۸، بار دیگر از مقامات لبنان، دبیرکل سازمان ملل متحد، کمیته‌ی بین‌المللی صلیب سرخ و سایر نهادهای بین‌المللی صلاحیت‌دار می‌خواهد که به تعهدات حقوقی و بشردوستانه‌ی خود عمل کرده و کلیه‌ی تدابیر لازم را جهت روشن شدن سرنوشت دیپلمات‌های ربوده‌شده اتخاذ کنند.

با عنایت به تداوم رنج و اندوه خانواده‌های قربانیان و استمرار مصونیت رژیم اسرائیل از پاسخگویی، جمهوری اسلامی ایران بار دیگر درخواست خود را که نخستین بار در نامه‌ی مورخ ۱۱ فوریه ۲۰۰۹ (S/۲۰۰۹/۹۱) مطرح شد، تکرارکرده و خواستار تشکیل کمیسیون ویژه‌ای تحت نظارت جناب‌عالی، جهت تحقیق در خصوص این ربایش و تعیین سرنوشت دیپلمات‌های ایرانی ربوده‌شده می‌شود.

موجب امتنان خواهد بود چنانچه مکاتبه حاضر به‌عنوان سند شورای امنیت توزیع شود.

احترامات فائقه را تجدید می‌نماید.