قتل پدرزن با قمه در پی دعوای زن و شوهری

به گزارش راهبرد معاصر، دو سال پیش پلیس در جریان درگیری‌ای قرار گرفت که طی آن مردی میانسال به نام ابوذر زخمی شده بود.

در حالی که تحقیقات در این زمینه ادامه داشت، از بیمارستان خبر رسید مرد میانسال جانش را از دست داده است.

دختر ابوذر گفت: من و شوهرم، احسان، خانه را تحویل داده بودیم و نیمی از وسایل خانه پدر من و نیمی در خانه مادرشوهرم بود. شوهرم مشکل مالی پیدا کرده و پول رهن خانه را بابت بدهی داده بود. سر این مساله با هم درگیری داشتیم و قهر بودیم. شوهرم دختر دوساله‌مان را با خودش به خانه مادرش برده بود و من هم در خانه پدرم بودم. یک روز قبل از حادثه من به خانه مادرشوهرم رفتم. پدرم هم آمده بود. می‌خواستم مدارکی را از بین وسایل‌مان بردارم. مادرشوهرم اجازه نمی‌داد مدارک را بردارم. گفت صبر کن احسان بیاید. من صبر نکردم. سر این مساله با پدرم درگیر شد و پدرم به او فحش داد. ما مدارک را برداشتیم و به خانه رفتیم. فردای آن روز شوهرم مقابل خانه ما آمد و پدرم را زد. شوهرم یک روز قبل به من گفته بود که به خاطر این وضعیت یکی از اعضای خانواده مرا می‌کشد.

احسان یک روز بعد از قتل خودش را به ماموران معرفی کرد و گفت با برادرش شاهین مقابل خانه پدرزنش رفته و او را کشته است. هر دو برادر بازداشت شدند.

پرونده برای رسیدگی به دادگاه کیفری استان تهران فرستاده شد. در جلسه رسیدگی، کیفرخواست علیه متهمان خوانده شد و اولیای دم درخواست قصاص کردند. سپس متهمان در جایگاه قرار گرفتند. احسان گفت: من اتهام قتل را قبول ندارم. چون قصدم کشتن پدرزنم نبود. ضربات را به پایش زدم و قصدم قتل نبود؛ اگر قصد قتل داشتم، می‌توانستم به شاهرگش بزنم.

سپس متهم از سوی دادگاه به قصاص محکوم شد، اما این رأی مورد اعتراض قرار گرفت. دیوان عالی کشور رأی صادره را نقض و اعلام کرد به نظر نمی‌رسد که متهم قصد قتل داشته است.

به این ترتیب پرونده برای رسیدگی به شعبه ۸ دادگاه کیفری استان تهران فرستاده شد. در جلسه رسیدگی وکیل اولیای دم در جایگاه قرار گرفت و درخواست قصاص را مطرح کرد. او گفت: متهم اصلی پرونده یک بار در شبکه روبیکا همسرش را تهدید کرده و گفته است که حتماً یکی از اعضای خانواده را خواهد کشت. او ضربات متعددی به مقتول وارد و ماشین او را تخریب کرده است. چطور می‌توان استنباط کرد که قصد قتل نداشته است؟ او و برادرش با قمه به سراغ مقتول رفته‌اند.

سپس متهم در جایگاه حاضر شد و گفت: من قصد قتل نداشتم. ضرباتی که زدم به پایین زانوی مقتول بود و اصلاً نمی‌دانم ضربه بالای زانو را چه کسی زده است.

او در پاسخ به این سوال که آیا برادرش یا فرد دیگری این کار را کرده است گفت: برادرم این کار را نکرد. من هم نزدم. نمی‌دانم چه اتفاقی افتاد.

متهم ادامه داد: مقتول به سراغ مادرم رفته بود. او و دخترش به مادر من فحاشی کردند و وسایل او را به‌هم زدند و خانه‌اش را به‌هم ریختند. وقتی متوجه ماجرا شدم برای اینکه کار خطایی نکنم با برادرم به کافه رفتم تا کمی آرام شوم. بعد به خانه یکی از دوستانم رفتیم و تصمیم گرفتیم با قمه پدرزنم را بترسانیم. قصد کشتن نداشتیم. من قمه برداشتم، چون برادران همسرم هفت‌تیرکش بودند. وقتی مقابل خانه پدرزنم رفتیم، او در ماشین نشسته بود، دستش را به سمت جعبه دستمال کاغذی برد که هفت‌تیر بیرون بیاورد. من ضرباتی با قمه به ماشین زدم، ضربات محکم را به ماشین می‌زدم و ضربات آرام‌تر را به پایش می‌زدم. بیشتر ضربات را به زانو به پایین زدم و نمی‌دانم چه کسی ضربه را به بالای پایش زده است. من قصد قتل نداشتم.

در پایان قضات شعبه ۸ برای تصمیم‌گیری وارد شور شدند./ اعتماد