نابغه نابینای موسیقی ایرانی را بشناسید / نورعلی برومند کیست؟

به گزارش راهبرد معاصر، با وجود پیشینه طولانی‌ای که موسیقی در ایران دارد، دوران معاصر دورانی بود که نقش مهمی در تثبیت موسیقی ایرانی داشت. دراین‌بین، بعضی از چهره‌های موسیقی ایران از اهمیت ویژه‌ای برخوردار هستند.

نورعلی برومند در سال ۱۲۸۵ متولد شد و در ۳۰ دی ۱۳۵۵ چهره در نقاب خاک کشید. باوجوداینکه سال‌ها از مرگ او می‌گذرد، تاثیری که بر موسیقی ایران به جا گذاشته، همچنان نیز به چشم می‌آید.

او در تهران متولد شده بود. موسیقی را درحالی‌که تنها ۷ سال سن داشت، به‌شکل خودآموز با نواختن تمبک آغاز کرد. به‌سبب علاقه پدرش به موسیقی، مورد حمایت وی قرار گرفت و این مسئله مسیر را برای رشد نورعلی هموارتر کرد. این شد که در ۱۳سالگی به محضر درویش‌خان رفت و یادگیری موسیقی را زیرِ نظر وی آغاز نمود.

در مکتب درویش‌خان بود که با ابوالحسن صبا آشنا شد و دوستی دیرپایی را با وی آغاز نمود. تار و سه‌تار رفته‌رفته با جسم و جان برومند آمیخته شدند و او روزگار نوجوانی و جوانی‌اش را به‌تمامی در مسیر یادگیری این ساز‌های ایرانی مصروف داشت.

۱۸ساله بود که برای ادامه تحصیل به برلین رفت. در برلین با موسیقی غربی نیز آشنا شد و نواختن پیانو را آغاز کرد. درادامه برای مدت کوتاهی به ایران بازگشت و مجددا در ۲۲سالگی به آلمان سفر کرد. در این دوره بود که افزون‌بر موسیقی، به تحصیل در علوم پزشکی نیز مشغول شد.

بااین‌حال، روزگار با برومند یار نبود و چند سال پس‌از رجعت از آلمان، دچار عارضه چشمی شد و خیلی زود بینایی‌اش را از دست داد. برومند تنها ۲۹ سال فرصت داشت تا جهان را با چشم سر ببیند. با از دست دادن این امکان، به این نتیجه رسید که باید بیشتر از همیشه چشمِ دلش را بیدار کند. این شد که موسیقی این بار با هیئت دیگری در روح وی جان گرفت و وارد مسیری شد که از او شخصیتی را ساخت که باید.

حالا گوش‌های نورعلی برومند علاوه‌بر شنیدن اصوات باید چهره هر صوت را نیز مصور می‌کردند. موسیقی برای برومند حکم نقاشی را پیدا کرد و او با هر زخمه، توگویی رنگی را بر بوم می‌پاشید. ازاین‌گذشته برومند در این دوران شروع به تدریس موسیقی نیز کرد و افزون‌بر ایران، در بسیاری از کشور‌های جهان نیز به تربیت شاگردانی دست زد. تاثیر وی بر معرفی موسیقی ایران به جهان بی‌مانند بود.

برومند شاگردان زیادی را به جامعه موسیقی ایران معرفی کرد که دراین‌بین باید به افرادی مانند اکبر گلپایگانی، محمدرضا شجریان، پرویز مشکاتیان، حسین علیزاده، محمدرضا لطفی و شهرام ناظری اشاره کرد./ ایسنا