ضوابط جدید بازسازی صنایع آسیبدیده از جنگ
به گزارش «راهبرد معاصر»؛ وزیر امور اقتصادی و دارایی از تدوین برنامه جامع برای بازسازی و نوسازی صنایع کشور که از جنگ تحمیلی اخیر آسیب دیدهاند خبر داد و با تأکید بر رویکرد نوین در نوسازی گفت: بازسازی و نوسازی صنایع خاص و راهبردی در دستور کار قرار دارد. این نوسازی صرفاً به معنای بازگشت به وضعیت پیشین نخواهد بود، بلکه ما به دنبال بهرهگیری از فناوریهای بهتر، جانمایی در مکانهای مناسبتر با کمترین چالشهای زیستمحیطی و تأمین آب هستیم.
شواهد حاکی از آن است برخی واحدهای مناطق غربی و مرکزی کشور بیشتر از مناطق شرقی متحمل آسیب شده اند
وی افزود: این صنایع باید در راستای طرح آمایش سرزمینی کشور قرار گیرند تا علاوه بر افزایش بهرهوری، سازگاری بیشتری با محیط زیست و منابع آبی داشته باشند.
علیاکبر لبافی، معاون اسبق وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی درباره ضوابط جدید بازسازی صنایع آسیب دیده و انتقال صنایع به شهرهای دیگر با توجه به وجود برخی چالشها در سال های گذشته به «راهبرد معاصر» گفت: یکی از موضوعات مهم در محور جانمایی صنایع ناظر بر بررسی آمایش سرزمینی و اجرای قوانین برنامه ای توسعه ای کشور است تا با این رویکرد شاهد توسعه متوازن منطقه ای یا استانی باشیم که متأسفانه در عمل آنگونه که در مصوبات قانونی ابلاغ شده، به مرحله اجرا نرسیده است؛ لذا باید حول این محور و بازگشت به قانون بیشتر کار کرد.
وی افزود: به نظر میآید متأسفانه بخشی از محقق نشدن برنامه های توسعه ای حول محور تولید و توسعه کشور ناشی از موفقیت کارکرد چانه زنی بوده است، زیرا مدیران سفارشی بیشتر به جای اجرای مصوبات قانونی با چانه زنی کار کردند و این موضوع مانع اجرای برنامه های توسعه ای و آمایش سرزمینی و به تبع آن متوازن نبودن گسترش بنگاه های تولیدی و زیرساخت های لازم زندگی در کل کشور به یک میزان یا براساس نیاز استانهای مختلف شده است.
معاون اسبق وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی عنوان کرد: زیرساخت های مناطق غربی، شرقی، شمالی و جنوبی کشور متفاوت از هم هستند، یعنی زیرساخت های غرب کشور مانند بزرگراه ها به مراتب بهتر از شرق کشور است؛ موضوعی که نشان می دهد مدیران براساس چانه زنی و نه براساس استقرار واحدهایی که شرایط را برای بهبود و اجرای آمایش سرزمین و توسعه متوازن زیرساخت ها در کل کشور فراهم کنند توسعه کشور را پیش برده اند.
لبافی گفت: این رویه به ظهور و بروز و فعالیت بنگاه های تولیدی و افزایش تولید، صادرات و بالا بردن میزان شاغلین در کشور آسیب زده است.
جای تعجب دارد چرا بنگاه های تولیدی ایران یک شیفت کار می کنند؛ در حالی که می دانند یک شیفت کار کردن موجب اسراف در سرمایه گذاری میشود
وی در پاسخ به این پرسش که با توجه به حمله دشمن به برخی زیرساخت ها و صنایع چه پیشنهادی برای صنایعی مانند فولاد اصفهان یا سایر صنایع مطرح میشود، تصریح کرد: کارشناسان و برخی اعضای اتاق های بازرگانی معتقدند، ترمیم صنایع در وضعیت فعلی بهتر از جابجایی است. به عنوان نمونه، شواهد حاکی از آن است برخی واحدهای مناطق غربی و مرکزی کشور بیشتر از مناطق شرقی متحمل آسیب شده اند، لذا باید براساس میزان تخریب و آسیب واحدها برای بازگشت به چرخه کار برای آنها راهبردهای درستی درنظر گرفت.
معاون اسبق وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی معتقد است: با توجه به بودجه در حال حاضر نباید انتقال صنایع به شهرهای دیگر را مطرح کرد، زیرا در کوتاه ترین زمان ممکن با هزینه های بسیار کم باید این صنایع به چرخه تولید بازگردند، لذا بعد از جنگ در شرایطی که کشور به سمت توسعه می رود، به جای انتخاب مدیران سفارشی و استفاده از مدیریتهای چانه زنی باید به سمت اجرای طرح های مبتنی بر آمایش سرزمینی و تحقق طرح های توسعه ای رفت.
لبافی تأکید کرد: مدیریت و رویکردهای چانه زنی حتی در زمان جنگ نیز باید پایان داده شود، زیرا این نوع مدیریت موجب محدودیتهای زیادی در بخش توسعه ای و تولیدی کشور میشود، بنابراین چانه زنی باید جای خود را به حاکمیت رویکردهای کارشناسانه بدهد.
وی تصریح کرد: در حال حاضر بخش خصوصی معتقد به ترمیم واحدهای صنعتی آسیب دیده به جای انتقال آنها به شهرهای دیگر است. نکته مهم دیگری که باید در دستور کار وزارت صنعت، معدن و تجارت و سایر وزارتخانه های مسئول و نیز اتاق بازرگانی قرار بگیرد، تقویت و رفع خلأهای به وجود آمده در بنگاه های تولیدی آسیب دیده است.
معاون اسبق وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی گفت: وزارت صنعت، معدن و تجارت باید مشخص کند چه واحدهایی با چه نوع تولیدی آسیب دیده اند و صنایع مشابه فعال، چگونه می توانند با افزایش شیفت کاری جای صنایع آسیب دیده را برای رفع نیازهای مردم پر کنند.
لبافی تأکید کرد: بنگاه های تولیدی که تا پیش از جنگ یک یا دو شیفت کار می کردند، باید 24 ساعته کار کنند تا ظرفیت های قبلی کار و تولید در استان هایی که مورد حملات دشمن قرار گرفتند، احیا شود. در این صورت است که بخشی از تولید از دست رفته جبران می شود.
وی عنوان کرد: در کشورهای توسعه یافته حتی در زمان صلح و نداشتن بحران اقتصادی بنگاه های اقتصادی یک شیفت کار نمی کنند، جای تعجب دارد چرا بنگاه های تولیدی ایران یک شیفت کار می کنند؛ در حالی که می دانند یک شیفت کار کردن موجب اسراف در سرمایه گذاری، بالا رفتن قیمت تمام شده محصول نهایی و اتلاف انرژی می شود.