ترامپ، «اردک لنگ»

به گزارش «راهبرد معاصر»؛ خشم دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا از رسانه های این کشور به نقطه اوج خود رسیده است. روایتسازی های ترامپ در خصوص تحولاتی مانند جنگ رمضان، جنگ تعرفه ای، وقایع منطقه غرب آسیا، نوع روابط با متحدان واشنگتن و ... به اندازه ای نخ نما و غیرواقعی بوده که بسیاری از خبرنگاران آمریکایی را به ستوه آورده و منتج به تقابل آنها با کاخ سفید شده است. در این میان، قهر ترامپ در «دیدار با رسانه‌ها» نشان می‌دهد ریاست جمهوری اش همین حالا هم به پایان رسیده است. به عبارتی گویاتر، از اکنون می توان اصطلاح «اردک لنگ» را به ترامپ اطلاق کرد.

محصول جنگ افروزی ترامپ در ایران چیزی جز دست نیافتن وی به اهداف اعلام شده و متعاقبا، گرفتاری در باتلاق عمیق نبوده است

اصطلاح «اردک لنگ» (Lame Duck) در ادبیات سیاسی آمریکا به مقام یا مسئولی گفته می‌شود که دوره مسئولیتش رو به پایان است و به هر دلیل، دیگر پشتوانه سیاسی و قدرت اثرگذاری پیشین را ندارد. این اصطلاح بیشتر درباره رئیس‌جمهوری به کار می رود که در سال آخر ریاست جمهوری خود قرار دارد و شانس مجددی نیز برای حضور در رأس معادلات سیاسی واشنگتن ندارد. نکته قابل تأمل اینکه چنین اصطلاحی در قبال تجار و صاحبان سرمایه نیز به کار می رود.

عبارت «اردک لنگ» اساساً از  ادبیات مالی قرن هجدهم انگلستان آمده است و به تاجری گفته می‌شد که توان پرداخت بدهی‌هایش را ندارد. بعدها این تعبیر وارد زبان سیاسی شد. در هر حال، ترامپ را می توان در هر دو بعد اقتصادی و سیاسی، مصداق اردک لنگ محسوب کرد. نظرسنجی های عمومی و ایالتی در آمریکا نشان می دهد که وی در اصلی ترین و مهم ترین شاخصه برای افکار عمومی، یعنی اقتصاد تبدیل به بازنده مطلق شده است. شکست سیاست های تعرفه ای ترامپ در تقابل با چین و کشورهای حوزه بریکس نقش بسزایی در تحمیل چنین معادله ای به واشنگتن داشته است.

علاوه بر این، در حوزه سیاست داخلی و خارجی نیز ترامپ بازنده تمام عیار است؛ محصول جنگ افروزی ترامپ در ایران چیزی جز دست نیافتن وی به اهداف اعلام شده و متعاقبا، گرفتاری در باتلاق عمیق نبوده است. میانگین نظرسنجی ها در آمریکا بیانگر مخالفت حدود 65 درصدی شهروندان این کشور با جنگ اخیر بوده است. همین مسئله ترامپ، جی دی ونس، هگست و مارکو روبیو را تبدیل به سیاستمدارانی پرخطر و کم هوش در عرصه امنیت و سیاست خارجی کشورشان ساخته است. صورت مسئله گویاست؛ ترامپ توان چینش پازل های قدرت در واشنگتن را در عرصه های گوناگون از دست داده و بسیار زودتر از آنچه تصور می شد، به این نقطه بی بازگشت رسیده است.

شکست در انتخابات میاندوره ای کنگره (ماه نوامبر امسال) می تواند حکم تیر خلاص را بر پیکر نیمه جان این اردک لنگ داشته باشد. در این صورت، طیف ناراضی (اما ساکت) حزب جمهوری خواه نیز به جمع منتقدان رئیس جمهور آمریکا می پیوندند. این مسئله می تواند زمینه ساز شکست نامزد یعدی حزب جمهوریخواه در انتخابات ریاست جمهوری سال 2028 میلادی شود. تجربه انتخابات ریاست جمهوری سال 2020 میلادی به وضوح نشان داده که حتی ایالاتی قرمز (جمهوریخواه) مانند جورجیا و آریزونا نیز استعداد چرخش به سوی دموکرات ها را به واسطه گردش آرای جمهوری خواهان ناراضی در سبد رأی رقبایشان دارا هستند.

• پس از شکست در انتخابات: اگر رئیس‌جمهور برای دور دوم نامزد شود، اما در انتخابات شکست بخورد، فاصله زمانی میان اعلام نتیجه انتخابات (اوایل نوامبر) تا تحلیف رئیس‌جمهور جدید (۲۰ ژانویه) به دوره «اردک لنگ» تبدیل می‌شود. در این بازه، رئیس‌جمهور هنوز در قدرت است، اما می‌داند که به‌زودی جایگزین خواهد شد.
• در پایان دوره دوم: رئیس‌جمهوری که طبق قانون دیگر امکان نامزدی ندارد، از مدت‌ها پیش از پایان رسمی دوره، وارد وضعیت «اردک لنگ» می‌شود؛ زیرا بازیگران سیاسی می‌دانند که او دیگر در رقابت آینده حضور نخواهد داشت.

وضعیت «اردک لنگ» همیشه به معنای ناتوانی کامل نیست. در برخی موارد، مقام مربوطه ممکن است از آزادی عمل بیشتری برخوردار شود

در هر دو حالت، کاهش قدرت ناشی از این واقعیت است که دیگر چشم‌انداز سیاسی بلندمدتی برای آن مقام وجود ندارد و گروه‌های سیاسی، رسانه‌ها و حتی هم‌حزبی‌ها تمرکز خود را بر آینده و جانشین احتمالی معطوف می‌کنند.

پیامدهای سیاسی وضعیت «اردک لنگ»

وضعیت اردک لنگ معمولاً با کاهش قدرت چانه‌زنی همراه است. قانون‌گذاران ممکن است انگیزه کمتری برای همکاری با رهبری داشته باشند که به‌زودی از صحنه خارج می‌شود. همچنین بازیگران داخلی و خارجی امکان دارد تصمیم بگیرند منتظر دولت بعدی بمانند و از تعاملات بلندمدت خودداری کنند.

با وجود این، وضعیت «اردک لنگ» همیشه به معنای ناتوانی کامل نیست. در برخی موارد، رئیس‌جمهور یا مقام مربوطه ممکن است از آزادی عمل بیشتری برخوردار شود؛ زیرا دیگر دغدغه انتخابات آینده را ندارد. این امر می‌تواند به تصمیم‌گیری‌های جسورانه‌تر یا تمرکز بر میراث سیاسی منجر شود. به همین دلیل، دوره‌های اردک لنگ گاه شاهد اقدامات مهم اجرایی، عفوهای ریاست ‌جمهوری، انتصابات یا تلاش برای تثبیت سیاست‌های کلیدی بوده‌اند.