به گزارش «راهبرد معاصر»؛ به تازگی مطالعهای بر اساس تحلیل هوش مصنوعی از ۱۵۰ سال سخنرانی و میلیونها نشریه دیجیتال منتشر شد و افزایش بیسابقه لفاظیهای خشمگینانه را در سیاست آمریکا به میزان ۵۰ درصد در کنگره از سال ۲۰۱۳ نشان میدهد.
با نزدیک شدن به انتخابات میاندورهای نوامبر، خشم به موضوع اصلی کمپینها تبدیل شد
مطالعه اقتصاددانان دانشگاه هاروارد، HEC پاریس، پاریس-ساکلی، دانشگاه کالیفرنیا و برکلی افزایش شدید و بیسابقهای در میزان خشم و احساسات منفی نسبت به سیاست آمریکا نشان داد.
این مطالعه توضیح داد، اظهارات خشمگینانه در کنگره از سال ۲۰۱۳، ۵۰ درصد افزایش و اظهارات خشمگینانه مرتبط با سیاست در توییتهای رأیدهندگان ۳۵ درصد و در نظرات انجمن ردیت ۴۶ درصد بین سالهای ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۵ افزایش یافته است.
افزایش تنشها در بحبوحه لفاظیهای خصمانه و تهاجمی دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا رخ میدهد، کسی که به نامزدهای دموکرات به عنوان «افراطگرایان دیوانه» حمله کرده، وزن مخالفان خود مانند آدام شیف و جیمز تالاریکو را به سخره گرفته و به متحدان سابق خود مانند تاکر کارلسون و مارجوری تیلور گرین حمله کرده بود.
استفانی استنچوا، پژوهشگر دانشگاه هاروارد با بیان اینکه خشم به «حلقه بازخورد واکنشی» تبدیل میشود گفت، توییتهای خشمگینانه اعضای کنگره ۵۹ درصد بیشتر از توییتهای خنثی بازنشر میشوند.
دانشمندان علوم سیاسی تأیید کردهاند، این خشم اعتماد به دولت را تضعیف و قطببندی حزبی را تقویت میکند، زیرا آمار مرکز تحقیقات پیو نشان میدهد درصد کسانی که به حزب دیگری تعلق دارند و حزب رقیب را منبع خشم خود میدانند، بین سالهای ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۵ به ۷۶ درصد افزایش یافته است و این، همزمان با افزایش درصد کسانی است که مخالفان را غیراخلاقی و نادرست میدانند.
نتیجه همچنین نشان داد افرادی که تحت تأثیر احساسات منفی قرار دارند، به دلیل احساس نارضایتی و سرزنش، تمایل دارند با مهاجرت و تجارت آزاد مخالفت و از بازتوزیع ثروت حمایت کنند.
با نزدیک شدن به انتخابات میاندورهای نوامبر، خشم به موضوع اصلی کمپینها تبدیل شد، به طوری که حدود ۵۰ تبلیغ حزب دموکرات کلماتی مانند «جنگاور» یا «جنگیدن» را به نمایش گذاشتند و تبلیغات باب چو، نامزد مستقل با محتوای شکستن مبلمان منزل بود که خشم خود را از هزینههای بالای زندگی ابراز میکرد.
در مقابل، نامزدهای دیگری مانند جاش تورک، جیمز تالاریکو و زهران ممدانی (که با ترکیب پوپولیسم و شور و شوق در انتخابات شهرداری نیویورک پیروز شد) در زمانی که رأیدهندگان آمریکایی به دنبال تغییر هستند و درباره نحوه ارائه آن اختلاف نظر دارند، سخنرانیهایی را ایراد میکنند که بر امید، مثبتاندیشی و اولویت دادن به خدمت به دیگران تمرکز دارد.
تحلیلگران معتقدند، جامعه آمریکا وارد مدار بسته و خودتغذیه شده است؛ جایی که احساس ناکارآمدی و قطبیسازی اجتماعی باعث تولید خشم میشود
تازهترین یافتههای مرکز تحقیقاتی پیو (Pew Research Center) نشان میدهد نیمی از جامعه آمریکا (۴۹ درصد) احساس ناامیدی و درماندگی، و ۲۶ درصد احساس «خشم علنی» نسبت به ساختار دولت فدرال دارند.
نکته قابلتأمل در این آمار، گسست عمیق حزبی است؛ جایی که ۴۴ درصد از بدنه حامیان حزب دموکرات اعلام کردهاند که نسبت به وضعیت حاکمیت بهشدت خشمگین هستند. این بالاترین رقم ثبتشده برای عصبانیت حزبی در تاریخ سه دهه گذشته نظرسنجیهای این مؤسسه به شمار میرود. همزمان، میزان اعتماد این بخش از جامعه به تصمیمگیریهای کلان واشنگتن به رقم کمسابقه ۹ درصد سقوط کرده که در هفت دهه اخیر نوعی رکورد انحطاط اعتماد به شمار میرود. روزنامه واشنگتنپست در تحلیلی پیرامون این دادهها تأکید کرد که امروزه «خشم، شناسه و ماهیت هویتی هر دو جریان سیاسی در آمریکا شده است».
بر اساس نظرسنجی مشترک رویترز و ایپسوس (Reuters/Ipsos)، بیش از سه چهارم شهروندان آمریکایی (۷۵ درصد) بر این باورند که فساد سیاسی و رانت حاکمیتی مستقیماً بر تصمیمات ملی اثر میگذارد. بیشتر شرکتکنندگان در این سنجش، مواجهه با پروندههای فساد را عامل اصلی جوشش خشم خود نسبت به ساختار توصیف کردهاند.
اما این بحران تنها به سیاست محدود نمانده است؛ طبق شاخصهای پایش محیطی مؤسسه گالوپ (Gallup):
تحلیلگران معتقدند، جامعه آمریکا وارد مدار بسته و خودتغذیه شده است؛ جایی که احساس ناکارآمدی و قطبیسازی اجتماعی باعث تولید خشم میشود و رسانههای تعاملی و سکوهای دیجیتال به دلیل الگوریتمهای تعاملی، دقیقاً روی همین «عصبانیت، ترس و نفرت» سرمایهگذاری و آن را بازتولید میکنند تا مخاطب را پای خبر و صندوقهای رأی نگه دارند. به این ترتیب، خشم عمومی به اصلیترین سوخت رسانهای و سیاسی در فضای کنونی ایالات متحده تبدیل شده است.