هرگز موی بینی را نکنید | هشدار پزشکان درباره یک عادت خطرناک
مو‌های بینی اگرچه ممکن است از نظر ظاهری آزاردهنده باشند، اما نقش مهمی در سیستم دفاعی بدن دارند. به گزارش راهبرد معاصر، گفته متخصصان گوش، حلق و بینی در Cleveland Clinic، این مو‌ها مانند یک فیلتر طبیعی عمل می‌کنند و می‌توانند گردوغبار، گرده گیاهان و برخی ذرات موجود در هوای تنفسی را پیش از رسیدن به بخش‌های عمیق‌تر دستگاه تنفسی به دام بیندازند.
این مو‌ها همراه با لایه‌ای از مخاط داخل بینی، ذرات مختلف را به خود جذب می‌کنند و در نهایت این ذرات از طریق عطسه، تخلیه بینی یا بلع از بدن خارج می‌شوند.
چرا کندن موی بینی توصیه نمی‌شود؟
متخصصان Cleveland Clinic هشدار می‌دهند که کندن مو‌های بینی با موچین یا استفاده از روش‌هایی مانند موم، می‌تواند به فولیکول مو و پوست حساس داخل بینی آسیب بزند. این آسیب احتمال ایجاد موی زیرپوستی و عفونت را افزایش می‌دهد.
بر اساس این گزارش، التهاب یا عفونت فولیکول‌های مو در بخش ابتدایی بینی می‌تواند به وضعیتی مانند «وستیبولیت بینی» منجر شود؛ عارضه‌ای که ممکن است با درد، قرمزی، تورم، زخم یا ایجاد برجستگی در داخل بینی همراه باشد.
آکادمی پوست آمریکا نیز «کندن یا موم انداختن مو» را از عواملی می‌داند که می‌توانند به فولیکول مو آسیب زده و زمینه فولیکولیت، یعنی التهاب یا عفونت فولیکول مو، را ایجاد کنند.
پس با مو‌های بلند بینی چه کنیم؟
اگر مو‌های بینی بیش از حد بلند شده‌اند و از سوراخ بینی بیرون می‌زنند، متخصصان توصیه می‌کنند به جای کندن آنها، فقط بخش قابل مشاهده مو کوتاه شود. استفاده از موزر یا تریمر مخصوص بینی یا قیچی کوچک با نوک گرد می‌تواند گزینه مناسب‌تری باشد.
هدف این نیست که تمام مو‌های داخل بینی از بین برود؛ بلکه بهتر است تنها مو‌های اضافی و قابل مشاهده کوتاه شوند تا عملکرد طبیعی آنها تا حد امکان حفظ شود.
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
اگر پس از دستکاری یا کندن موی بینی، درد و قرمزی افزایش پیدا کرد، داخل بینی دچار تورم شد، ترشح چرکی یا زخم ایجاد شد یا علائم عفونت گسترش پیدا کرد، مراجعه به پزشک ضروری است. Mayo Clinic نیز در صورت افزایش ناگهانی درد یا قرمزی، تب و علائم گسترش عفونت، مراجعه فوری پزشکی را توصیه می‌کند.
در مجموع، بلند بودن موی بینی معمولاً یک مسئله زیبایی است و به‌خودی‌خود مشکل پزشکی محسوب نمی‌شود؛ اما کندن موی بینی از ریشه می‌تواند خطر تحریک، موی زیرپوستی و عفونت را افزایش دهد. به همین دلیل، کوتاه کردن بخش بیرون‌زده مو، روش کم‌خطرتری نسبت به کندن یا موم انداختن آن است.