بازی باکو با آتش صهیونیستی

به گزارش «راهبرد معاصر»؛ اصل ماجرا و ریشه نفوذ صهیونیسم در جمهوری آذربایجان کجاست و چرا خانواده الهام علی‌اف در مدار صهیونیست‌ها اقدام و عمل می‌کنند؟

اجلاسیه سیکا اوج حقارت صهیونیست‌ها بود و به صحنه هماوردی اراده عمومی کشورها در مقابل تجاوزات و آتش‌افروزی صهیونیست‌ها تبدیل شد

در پی جنگ‌های اعراب با صهیونیست‌ها و نگرانی امنیتی رژیم صهیونیستی از ادامه خصومت اعراب با این رژیم نوپا، بن‌گورین رئیس وقت رژیم صهیونیستی دکترین امنیتی با نام «امنیت پیرامونی» که بعدها دکترین بن‌گورین نام گرفت طراحی و عملیاتی کرد که یکی از محورهای اساسی آن، یارگیری از کشورهای مسلمان غیرعرب بود. در همین راستا، حتی پیش از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، جمهوری آذربایجان در مدار توجه صهیونیست‌‎‎ها برای سرمایه‌گذاری در سه حوزه کشاورزی، آب و آموزش و پرورش قرار گرفت.

در این شرایط بود که باکو از حدود 60 سال پیش به یکی از شرکای صهیونیست‌ها در قفقاز جنوبی بدل شد و همکاری نزدیکی با تل‌‎آویو داشت. پس از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی، برنامه‌ریزی صهیونیست‌ها برای بهره‌گیری از ظرفیت ژئوپلیتیکی جمهوری آذربایجان در زیر فشار قرار دادن و ضربه زدن به ایران وارد مرحله جدی و عملیاتی‌تری شد تا جایی که به اعتراف برخی منابع رسمی، جغرافیای جمهوری آذربایجان به محل و مبدأیی برای برنامه‌ریزی و اقدام برای ترور دانشمندان هسته‌ای در دهه 90 شمسی و حتی ترور برخی دانشمندان موشکی کشور به ویژه در حادثه تروریستی آستانه اشرفیه در جنگ تحمیلی 12روزه بود.

سرمایه‌گذاری‌ها و پول‌پاشی‌های صهیونیست‌ها در جمهوری آذربایجان سبب شده است خانواده علی‌اف به عنوان هیئت حاکمه رژیم باکو، چشم خود را بر اقدامات ضدایرانی این رژیم ببندد و زمینه ساز ضربه به منافع ملی ایران شود.

البته ریشه بسیاری از اقدامات ضداسلامی باکو در راستای خواست و سرمایه‌گذاری صهیونیست‌ها در جمهوری آذربایجان است. سال2010 بود که برای نخستین بار دولت علی‌اف ممنوعیت حجاب را در مدارس عملیاتی کرد که مانند اتفاقات چند روز گذشته در این کشور، با اعتراض وسیع مردمی روبرو شد و آن زمان دولت علی‌اف با متوقف کردن این طرح و زندانی کردن هزاران نفر، مجبور به عقب‌نشینی شد. حالا هم به نظر می‌رسد باکو زیر فشار صهیونیست‌ها مسیر ضددینی و ضداسلامی دیگری را برای برداشتن حجاب از مدارس آغاز کرده که محکوم به شکست است.

اما اجلاسیه سیکا که اوج حقارت صهیونیست‌ها بود به صحنه هماوردی اراده عمومی کشورها در مقابل تجاوزات و آتش‌افروزی صهیونیست‌ها در منطقه غرب‌آسیا و البته دیگر مناطق دنیا بود. سازوکار سیکا سال ۱۹۹۲ میلادی(۱۳۷۱ شمسی) به ابتکار نورسلطان نظربایف رئیس‌جمهور وقت قزاقستان مطرح شد. ایران یکی از ۲۸کشور عضو سیکاست. در این سازمان هشت کشور و پنج سازمان بین‌المللی به عنوان ناظر حضور دارند.

هفتمین اجلاس سران سیکا ۲۳مهر در پایتخت جمهوری آذربایجان برگزار شد. هیئت اعزامی جمهوری اسلامی ایران به سرپرستی معاون وزیر امور خارجه در امور حقوقی و بین المللی و 12 هیئت دیگر (از مجموع ۲۸ هیئت) هنگام سخنرانی رئیس رژیم صهیونیستی به نشانه اعتراض سالن اجلاس را ترک کردند. این اقدام، بازتاب گسترده ای داشت، به گونه‌ای که نیمی از هیئت‌ها مخالفت خود را با رژیم صهیونیستی نشان دادند.

صحنه این اجلاس، بار دیگر نشان از انزوای صهیونیست ها بود. ایران، فلسطین، پاکستان، عربستان، ترکیه، عراق، مصر، کویت، قطر، اردن، مالزی، اندونزی و بنگلادش ازجمله هیئت‌هایی بودند که سالن را ترک کردند. این اتفاق، بعد از آن رخ می‌دهد که بسیاری از هیئت‌‎های حاضر در اجلاسیه مجمع عمومی سازمان ملل متحد در زمان سخنرانی بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم صهیونیستی محل اجلاس را ترک کردند و افتضاح دیگری برای صهیونیست‌ها به وجود آمد.

باکو در مسیر همراهی با صهیونیست‌ها عملاً بازی با آتش منطقه‌ای و جدایی مردم از حاکمیت خود را برگزیده و این انتخاب نادرست، در آینده نزدیک خاندان حاکم بر جمهوری آذربایجان را با چالشی بزرگ مواجه خواهد کرد.