نویسندگان برای اثبات عدم استفاده از هوش مصنوعی، به غلط‌نویسی روی آوردند
گسترش ابزار‌های تشخیص متن تولیدشده با هوش مصنوعی باعث شده است برخی نویسندگان و دانشجویان برای آنکه به استفاده از چت‌بات‌ها متهم نشوند، سبک نوشتن خود را تغییر دهند. برخی‌ها نشانه‌های نگارشی آشنایی مانند خط تیره بلند را حذف می‌کنند، برخی‌ها نیز عمداً غلط‌های املایی در متن می‌گذارند، تا نوشته‌هایشان کمتر شبیه خروجی هوش مصنوعی به نظر برسد. به گزارش راهبرد معاصر، بلومبرگ در گزارشی به تأثیر ابزار‌هایی مانند Pangram بر شیوه نوشتن افراد پرداخته است. این ابزار‌ها که برای تشخیص متن‌های تولیدشده با هوش مصنوعی طراحی شده‌اند، حالا فراتر از شناسایی محتوای ماشینی، بر انتخاب واژه‌ها و ساختار جمله‌های کسانی تأثیر می‌گذارند که می‌گویند از هوش مصنوعی برای نوشتن استفاده نکرده‌اند.
یکی از نمونه‌های بحث‌برانگیز این ماجرا به «میا بالارد»، رمان‌نویس، مربوط می‌شود. انتشارات Hachette در ماه مارس انتشار کتاب او با عنوان Shy Girl را پس از آن متوقف کرد که ابزار پنگرام احتمال تولید ۷۸٫۳ درصد از متن کتاب با هوش مصنوعی را گزارش داد. بالارد استفاده از هوش مصنوعی برای نوشتن رمان را رد کرده و گفته است شاید ویراستارش بدون اطلاع او از این فناوری استفاده کرده باشد.
این ماجرا فشار شخصی زیادی به نویسنده وارد کرد و دیگر آثار او نیز با اتهام استفاده از هوش مصنوعی روبه‌رو شدند. طبق گزارش بلومبرگ، پنگرام فصل اول کتاب Poly را که بالارد می‌گوید خودش آن را نوشته است، با امتیاز ۱۰۰ درصد تولیدشده توسط هوش مصنوعی ارزیابی کرد. رمان قبلی او با عنوان Sugar نیز امتیاز ۸۳ درصد دریافت کرده بود.
بالارد تنها نویسنده‌ای نیست که با چنین اتهام‌هایی مواجه شده است. برخی نویسندگان برای جلوگیری از جلب توجه ابزار‌های تشخیص هوش مصنوعی، از الگو‌های نوشتاری خاصی دوری می‌کنند که به خروجی چت‌بات‌ها نسبت داده می‌شوند.
برخی حتی از خط تیره بلند فاصله می‌گیرند و عمداً اشتباه‌های تایپی وارد نوشته‌های خود می‌کنند تا متنشان انسانی‌تر به نظر برسد.
شرکت سازنده پنگرام می‌گوید این ابزار به‌جای بررسی واژه‌ها یا نشانه‌های نگارشی مشخص، هزاران سیگنال مختلف را در متن تحلیل می‌کند. این شرکت ادعا می‌کند جدیدترین مدلش در هر ۱۰ هزار مورد، تنها یک بار نتیجه مثبت کاذب ارائه می‌دهد؛ بااین‌حال، احتمال خطا را نیز می‌پذیرد.
مرزبندی میان متن تولیدشده با هوش مصنوعی و متنی که با کمک این فناوری نوشته شده نیز همیشه ساده نیست. طبق توضیحات پنگرام، اگر کاربر از چت‌بات بخواهد متنی را در مقاله به فهرست بولت‌پوینت تبدیل کند، متن تولیدشده در دسته محتوای هوش مصنوعی قرار می‌گیرد؛ اما اگر از آن برای بازنویسی متنی استفاده کند که پیش‌تر انسان نوشته است، این کار در دسته نوشتارِ کمک‌گرفته از هوش مصنوعی قرار می‌گیرد.
زبان‌شناسان می‌گویند مردم به‌تدریج بعضی از عبارت‌ها و الگو‌های زبانی رایج در چت‌بات‌ها را وارد نوشته‌های خود می‌کنند؛ درعین‌حال، برای اینکه متنشان شبیه نوشته‌های هوش مصنوعی نباشد، از برخی دیگر از این الگو‌ها دوری می‌کنند. این وضعیت به شکل‌گیری سبکی از نوشتن منجر شده که ترکیبی از ویژگی‌های نوشتار انسان و هوش مصنوعی است. با پیشرفت ابزار‌های تولید و تشخیص متن، نویسندگان ممکن است بیش از گذشته مجبور شوند به‌جای تمرکز بر کیفیت نوشته‌هایشان، ثابت کنند که خودشان آن را نوشته‌اند./ دیجیاتو