این سازمان خودکشی را یک مسئله بهداشت جهانی دانسته و همه سنین، جنسیت‌ها و مناطق جهان را متاثر از آن اعلام کرده است. 

خودکشی در جوانان بین ۱۵ تا ۲۹ ساله دومین عامل اصلی مرگ پس از حوادث جاده‌ای محسوب شده و  در بین دختران نوجوان ۱۵ تا ۱۹ ساله پس از بیماری‌ها و مشکلات ناشی از بارداری، دومین عامل مرگ و میر است. در پسران نوجوان نیز خودکشی در رده سوم پس از حوادث جاده‌ای و خشونت‌های بین فردی قرار گرفته است.

بر اساس اعلام سازمان جهانی بهداشت به طور کلی سالیانه نزدیک به ۸۰۰ هزار نفر بر اثر خودکشی جان می‌بازند که این آمار از شمار افرادی که سالیانه بر اثر مالاریا یا سرطان سینه یا جنگ یا قتل کشته می‌شوند نیز بیشتر است.

اگر چه میزان خودکشی در سال‌های اخیر کاهش داشته و بین سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۶ میلادی جهان شاهد کاهش ۹.۸ درصدی خودکشی بوده است اما با این کاهش بسیار ناچیز به حساب می‌آید. هم‌چنین در بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۶ میلادی برخی از نقاط جهان با افزایش میزان خودکشی روبرو بوده‌اند. برای مثال در منطقه آمریکایی سازمان جهانی بهداشت شاهد افزیش شش درصدی میزان خودکشی بوده است.

گزارش سازمان جهانی بهداشت هم‌چنین نشان می‌دهد که بر خلاف کشورهای کم درآمد و با درآمد متوسط که در آن‌ها میزان خودکشی زن‌ها و مردها تقریبا برابر است، میزان خودکشی مردان در کشورهای ثروتمند حدود سه برابر این میزان در زنان است.

 تدروس آدنوم گابریه‌سیس، مدیرکل سازمان جهانی بهداشت با بیان این که خودکشی قابل پیشگیری است، از همه کشورها درخواست کرد تا راهکارهای اثبات شده پیشگیری از خودکشی را در برنامه‌های ملی بهداشت و آموزش خود بگنجانند.

طبق اعلام این سازمان محدود کردن دسترسی به سموم دفع آفات یکی از موثرترین راه‌های کاهش سریع شمار خودکشی‌ها است. 

دولت‌ها می‌توانند کار‌های بسیاری برای این که خودکشی قدری بیشتر از دسترس خارج شود، انجام دهند. آفت‌کش‌های سنگین، ابزار یک هفتم خودکشی‌ها هستند. وقتی که کرۀ جنوبی در سال ۲۰۱۱، پاراکوات را ممنوع کرد، شاهد کاهش خودکشی‌ها بود، بدون اینکه تولید کشاورزی لطمه‌ای ببیند. کار دیگر، الزام به فروش دارو‌هایی که می‌توانند مرگبار باشند، به میزان کم است. برخی از کشور‌ها فروش آسپیرین و پاراسماتول را محدود کرده‌اند، و دیده‌اند که پایین آوردن آمار خودکشی کمک می‌کند. اما در برخی از کشورها، موثرترین راه حل محدود کردن دسترسی به اسلحه است. نیمی از کل آمریکایی‌هایی که خودکشی می‌کنند، با اسلحه این کار را می‌کنند، و میزان کلی این امر در آمریکا دو برابر بریتانیا است که محدودیت‌های مربوط به اسلحۀ گرم را اعمال می‌کند. در مورد آمریکا، تفاوت در میزان مالکیت سلاح گرم باعث می‌شود که میزان خودکشی از ایالتی به ایالت دیگر متفاوت باشد.

رسانه‌ها نیز می‌توانند در این راستا نقش ایفا کنند. خودکشی به شکل غریبی مسری است. وقتی که رابین ویلیامز، بازیگر، خود را در سال ۲۰۱۴ خود را کشت، روشش و انگیزه‌هایش با جزییات بسیار در رسانه‌ها بازتاب یافتند. پژوهشگران محاسبه کردند که ۱۸۰۰ خودکشی بیشتر از آنچه که باید می‌بود، طی چهار ماه بعد از آن صورت گرفته که اغلبشان از روشی مشابه استفاده کرده بودند. خبرنگاران باید این نوع تراژدی‌ها را با جزییات کمتری و خودداری بیشتری گزارش کنند.