سوال از وزیر بهداشت درباره پرونده تجاوز در آمبولانس

به گزارش راهبرد معاصر؛ همایون سامه‌یح نجف‌آبادی درباره پرونده تجاوز در آمبولانس و در واکنش به ادعای وکیل پرونده مبنی بر به‌کارگیری فرد خاطی در خانه بهداشت گفت: من این موضوع را در اخبار شنیده‌ام و حتما آن را پیگیری می‌کنم. فرض من بر صحت این ادعا است و اگر ادعا صحیح باشد، شخصا از وزیر بهداشت طرح سؤال خواهم کرد.

وی با یادآوری پرونده تعرض به دختری جوان در یکی از بیمارستان‌های تهران در ایام کرونا گفت: من تجربه تلخی دیگر در مورد یکی از بیماران دارم که، چون نتیجه پیگیری‌ها رضایت‌بخش بود از کسی اسم نمی‌برم. در ایام کرونا، دختر جوانی با کرونای خیلی شدید و در معرض فوت در بیمارستانی در تهران بستری می‌شود، اما در نهایت او را به بیمارستان دیگری در تهران منتقل می‌کنند و خدا را شکر بهبود پیدا می‌کند، اما این دختر جوان بعد از بهبودی، بابت تعرض جنسی در نخستین بیمارستانی که بستری بود، شکایت می‌کند. وی اظهار کرده بود در زمان بستری بودن، یکی از کارکنان بیمارستان به او در حد لمس، تعرض جنسی می‌کرده است.

رئیس بیمارستان فرد خاطی را اخراج کرد/ نتیجه پیگیری‌ها رضایت‌بخش بود

سامه‌یح ادامه داد: ما از طریق ریاست و حراست بیمارستان موضوع را پیگیری کردیم و آن فرد را اخراج کردند و این‌گونه نبود که از آن فرد خاطی دفاع کنند، بلکه گفتند که او سابقه داشته و این دومین شکایتی است که از او طرح می‌شود. رئیس بیمارستان خیلی منطقی این را پذیرفت. تحقیقاتی نیز به عمل آورد و آن فرد را اخراج کرد و اکنون نیز در جای دیگری مشغول به کار نیست. به نظر من نوع برخورد در این گونه موارد باید شدیدتر باشد؛ یعنی فرد باید حتما دادگاهی شود.

در مجلس می‌خواهند قانونی را برای صیانت از زنان تصویب کنند، اما ما باید این را در عمل نشان دهیم نه در گفتار

وی تأکید کرد: رئیس فدراسیون فوتبال زنان که یک سرمربی بسیار مشهور در اسپانیا است- رفتار ناخوشایندی را نسبت به یکی از بازیکنان انجام داد و اجازه هرگونه فعالیت فوتبالی از او گرفته شد و تقاضای یک سال زندان برای او شده است. در کشور ما که نظامی دینی بر آن حاکم است و باید احکام و رفتار ما منطبق بر دین باشد، این مسائل آبروی دولت را در کشور خدشه‌دار می‌کند. آنچه انتظار می‌رود حفظ حقوق زنان و صیانت از آنها است.

تکالیف دینی در حوزه حفظ حریم و امنیت زنان باید رعایت شود

این نماینده مجلس یادآور شد: در مجلس می‌خواهند قانونی را برای صیانت از زنان تصویب کنند، اما ما باید این را در عمل نشان دهیم نه در گفتار. باید آن‌چه دین درباره حفظ حریم و امنیت جامعه و به خصوص خانم‌ها -که از نظر قدرت بدنی و توان دفاع از خود نسبت مردان ضعیف‌تر هستند- تکلیف کرده، باید رعایت شود.

در قبال بیماری که نمی‌تواند از خود دفاع کند، نباید هیچ غلطی انجام دهند؟

عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس تصریح کرد: به همین خاطر، با بروز کوچکترین مشکلی در زمینه امنیت زنان، باید شدیدترین رفتار نسبت به فرد خاطی انجام شود تا بقیه بدانند، در برابر بیماری که نمی‌تواند از خود دفاع کند، نباید هیچ غلطی انجام دهند. کسی که به بیماری تعرض کرده، صد درصد یک بیمار روانی است و باید در بیمارستان روانی بستری شود و اگر روانی هم نیست، حتما آدم بیشعوری است و باید شدیدترین رفتار قانونی را نسبت به او انجام دهند.

کسی که یک‌بار به بیماری تعرض کرده، باز به این کار ادامه می‌دهد

سامه‌یح نجف‌آبادی خاطرنشان کرد: ما باید علاوه بر تبحر، برای حفظ شأن گروه پزشکی و این گفته که «پزشک همواره محرم بیمار است» تعهدی هم نسبت به بیمار داشته باشیم. در غیر این‌صورت گروه پزشکی زیر سوال می‌رود و مشکلات دیگری پیش می‌آید و همین بازخوردی منفی ایجاد می‌کند.

انتقاد از کنار گذاشتن سخت‌گیری‌ها در ارائه پروانه به روانشناسان

نماینده گلیمیان در مجلس در پاسخ به سوالی درباره سنجش سلامت نیرو‌های اورژانس بیان کرد: من مشکل ریشه‌ای دیگری مطرح می‌کنم، قبلا در نظام روانشناسی وقتی می‌خواستند به کسی پروانه مطب بدهند، تمام مسائل اعم از سواد، مسائل روانی، اطلاعات و قدرت عملی او مورد کنکاش قرار می‌گرفت. به‌هرحال گروه روانشناسان خیلی راحت‌تر از دیگران می‌توانند روی بیمار تاثیرات مثبت یا منفی بگذارند و -خدای ناکرده- به‌راحتی از مراجع سوءاستفاده کنند. سوءاستفاده، تنها سوءاستفاده جنسی نیست. سوءاستفاده می‌تواند مالی هم باشد. با تأثیری که یک روانشناس می‌تواند بر بیمار خود داشته باشد، امکان این سوءاستفاده وجود دارد. هر کسی که یک لیسانس یا فوق لیسانس روانشناسی در دست داشته باشد، به‌راحتی و بدون هیچ‌گونه تحقیقی به او مجوز کار می‌دهند که به نظر من این هم اشتباه است.

وی با تاکید بر اینکه گزینش افراد برای اجازه پروانه و درمان در گذشته بسیار سختگیرانه بود، گفت: اگر کسی در مصاحبه رد می‌شد، باید سه سال در نوبت می‌ماند. از طرفی فرد باید کلاس‌های مختلفی را می‌گذراند و آموزش‌های جدیدی می‌دید و همچنین باید ثابت می‌کرد که توانایی و همچنین سلامت روان کافی را برای درمان دارد. متأسفانه الان با این مسأله تسهیل کسب‌وکار، این موضوع کاملاً منتفی شده است. هر کسی که یک لیسانس یا فوق لیسانس روانشناسی در دست داشته باشد، به‌راحتی و بدون هیچ‌گونه تحقیقی به او مجوز کار می‌دهند که به نظر من این هم اشتباه است. / ایلنا