ترامپ، غافل از تفاوت تاکتیک و راهبرد

به گزارش «راهبرد معاصر»؛ دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا اخیرا مدعی شده که واشنگتن سلاح‌های پیشرفته، ازجمله سامانه‌های پاتریوت را از طریق ناتو به اوکراین ارسال خواهد کرد؛ موضعی که نسبت به سیاست توقف موقت ارسال تسلیحات توسط پنتاگون کاملا متفاوت است. ترامپ از ارسال پاتریوت ها و توزیع آنها خبر داده و حتی هزینه سامانه ها را نیز بر دوش اعضای اروپایی پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) افکنده است. درست سه روز قبل از این واقعه ترامپ مدعی شده بود که از تماس های تلفنی مکرر خود با ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه ناامید شده و همین مسئله او (ترامپ) را ناچار به تجدید نظر در روش های خود درمواجهه با جنگ اوکراین کرده است.

بخش اعظمی از تجهیزات و سامانه هایی که طی روزهای اخیر از سوی آمریکا و با واسطه گری کشورهای اروپایی عضو پیمان آتلانتیک شمالی به کی یف ارسال شده یا خواهد شد، ماهیت و کارکردی پدافندی ندارد

صورت مسئله مشخص است؛ ترامپ هنوز تفاوت راهبرد و تاکتیک (روش) را نمی داند. ارسال سامانه های پاتریوت به اوکراین و دخیل ساختن کشورهای اروپایی در منظومه جنگ مستقیم با روسیه مصداق "تغییر تاکتیک" نبوده و به معنای "خبط راهبردی خطرناک" است. یکی از خصلتهای ذاتی "تاکتیک" قدرت تغییر فوری آن بر اساس اراده طرفین منازعه است. اما زمانی که سامانه های موشکی پاتریوت به اوکراین ارسال شود، دیگر امکان تغییر این تصمیم از سوی آمریکا وجود ندارد.

واشنگتن در حال خلق بحران مزمن و دهشتناکی است که نه تنها قدرت مدیریت، بلکه قدرت آینده نگاری آن را نیز ندارد. اساسا یکی از اصلی ترین دلایل مخالفت اولیه "هگست" و دیگر مقامات پنتاگون در قبال تصمیم اخیر ترامپ خلط ماهیت تاکتیکی و راهبردی این تصمیم در محاسبات ذهنی رئیس جمهور آمریکا و متعاقبا ناتوانی در مدیریت عواقب و تبعات آن است. یکی از این تبعات می تواند تبدیل نبرد "اوکراین-روسیه" به نبرد "ناتو-روسیه "یا "اروپا-روسیه" باشد.

نقش پررنگ دولتهای آلمان و نروژ این منازعه یادآور بازتعریف فضای جنگ جهانی دوم در نیمه قرن بیستم است. بسیاری از تحلیلگران معتقدند، ساده انگاری های اولیه طرفین جنگ و عدم درک آنها از شکل گیری "جنگ جهانی دوم" منجر به خلق فرامتنی شد که دیگر از سوی متقین و دیگران قابل مدیریت و کنترل نبود. اکنون ترامپ بدون آنکه درکی از تبعات راهبردی تصمیم خود داشته باشد دست به اقدامی زده که حتی پنتاگون نیز قدرت توجیه آن را ندارد.

بدون شک بخش اعظمی از تجهیزات و سامانه هایی که طی روزهای اخیر از سوی آمریکا و با واسطه گری کشورهای اروپایی عضو پیمان آتلانتیک شمالی به کی یف ارسال شده یا خواهد شد، ماهیت و کارکردی پدافندی نداشته و ناظر بر افزایش قدرت آفندی اوکراینی ها در جنگ با روسیه است.

برخی کشورهای عضو ناتو مانند اسلوونی  و اسپانیا نسبت به عوارض ناشی از تصاعد بحرانهای جاری میان مسکو و ناتو هشدارداده اند و حتی بازی کورکورانه کشورهایی مانند آلمان و نروژ در زمین دولت ترامپ را (در عرصه نبرد با روسیه ) زیر سوال می برند. بنابراین تصمیمات اخیر ترامپ نه تنها مولد شکافها و اختلافاتی در لایه تصمیم گیران نظامی-امنیتی آمریکا بوده، بلکه تبدیل به دستمایه ای جهت بروز منازعات جدی تر و تازه تر میان 28 عضو اروپایی پیمان آتلانتیک شمالی شده است. این منازعه لحظه به لحظه سخت تر و عمیق تر می شود.