۳ نقد جدی به تصویب طرح خلع سلاح حزبالله
به گزارش «راهبرد معاصر»؛ دولت لبنان در اقدامی جنجالی و قابلتأمل، طرح خلع سلاح حزب الله را تصویب کرده است. منابع آگاه در دولت لبنان گفته اند، طرح ارتش این کشور برای خلع سلاح حزبالله مخفی و محرمانه باقی خواهد ماند. این موضوع تنها اندکی پس از اعلام، با واکنش های گسترده ای در لبنان همراه شد و به طور خاص، حامیان مقاومت لبنان به خیابان ها ریختند و اعتراض خود را به تصمیم دولت لبنان نشان دادند.
دولت لبنان و شخص نخست وزیر آن نواف سلام باید پاسخگو باشند چرا کشورشان را به عامل اجرای سیاست های دولت های خارجی تبدیل کرده اند
شیخ نعیم قاسم، دبیرکل حزب الله لبنان و شماری دیگر از مقام های ارشد حزب الله نیز به صراحت اعلام کرده اند، مقاومت سلاح خود را تسلیم نمی کند و آن را تضمینی برای امنیت و حاکمیت لبنان می داند. جریان های شیعی در لبنان نیز هشدار داده اند، خروج از کابینه یا اعتراض خیابانی به تصمیم دولت را حق مسلّم خود می پندارند. با وجود این، تصمیم اخیر دولت لبنان علیه حزب الله دست کم با سه نقد جدی مواجه است:
نخست، اینکه تصویب طرح خلع سلاح حزب الله نشان داد دولت لبنان دشمنشناسی را در سادهترین سطوح آن نیز نمی داند. حزب الله لبنان سال های گذشته همواره حامی حاکمیت و تمامیت ارضی لبنان بوده است و در جبهه مقابل، رژیم صهیونیستی و متحدان منطقه ای و فرامنطقه ای آن همواره سعی کرده اند تا لبنان را تضعیف کنند، به تسلیم وادارند و از آن سرسپرده بسازند.
حال دولت لبنان به جای اینکه رژیم اشغالگر قدس و میانجی گران آتش بس با رژیم صهیونیستی را بازخواست کند و از آنها بپرسد چرا صهیونیست ها از زمان دستیابی به توافق آتش بس با لبنان تاکنون قریب به 3 هزار بار این توافق را نقض کرده اند، به دنبال خالی کردن دستِ خود در نبرد با دشمن متجاوز است؛ گزاره ای که عجیب و غیرمنطقی می نماید.
دوم، اینکه بانیان اصلی طرح خلع سلاح حزب الله، نه دولت لبنان بلکه رژیم اشغالگر قدس، آمریکا و برخی متحدانشان هستند. در واقع، با طرحی لبنانی طرف نیستیم، بلکه با توطئه بزرگ خارجی علیه لبنان و جبهه مقاومت مواجهیم.
حال در این وضعیت، دولت لبنان و شخص نخست وزیر آن نواف سلام باید پاسخگو باشند چرا کشورشان را به عامل اجرای سیاست های دولت های خارجی تبدیل کرده اند. چه منافعی را پیش روی خود می بینند که حاضرند در برابر تهدیدات گسترده ای که علیه لبنان مطرح است، خلع سلاح کنند؟
سوم، اینکه دولت لبنان عملاً با تصویب طرح خلع سلاح حزب الله لبنان در حال نقض توافق طائف است. توافقی که در آن سلاح حزب الله به عنوان عنصر بازدارنده در تقابل با رژیم اشغالگر قدس و در راستای منافع و امنیت ملی لبنان به رسمیت شناخته شده است. حال از این دولت باید پرسید، به چه حقی توافقی تاریخی را یکجانبه نقض می کند و از مقاومت لبنان توقع دارد آن را بپذیرد؟ آیا نسخه جایگزینی برایش وجود و بیروت توانایی حراست از امنیت ملی لبنان را دارد؟
به فرص گزاره خلع سلاح حزب الله پذیرفته شود، این سؤال جای طرح دارد که آیا دولت لبنان مطمئن است رژیم اشغالگر قدس از جنوب لبنان عقب نشینی می کند؟ دست کم توماس باراک، فرستاده ویژه دولت آمریکا در موضوع لبنان به صراحت اعلام کرده است آمریکا هیچ تضمینی برای عقب نشینی رژیم صهیونیستی از جنوب لبنان نمی دهد. این چه طرحی است که رژیم اشغالگر قدس و دولت آمریکا با اشتیاق می گویند حاضرند خود در اجرایش به دولت لبنان کمک کنند؟
آیا دولت لبنان به این موضوع فکر کرده است طیف های مختلف مردم لبنان با نهایتِ قدرت جلوی آن خواهند ایستاد و اجازه نمی دهند کشورشان به نغع بیگانگان به فروش و حراج گذاشته شود؟ آیا این دولت می داند شیعیان لبنانیِ حاضر در ارتش این کشور حاضر نیستند علیه مقاومت سلاح به دست بگیرند؟ این ها همگی سؤالات و نکاتی هستند که نشان می دهند تا چه اندازه تصویب طرح خلع سلاح حزب الله از سوی کابینه نواف سلام غیرمنطقی و غلط بوده است.