پشت‌پرده سکوت اعراب در پرونده اپستین
به گزارش «راهبرد معاصر»؛ روزهای اخیر شاهد افشای ابعاد تازه و البته گسترده ای از پرونده جرایم جفری اپستین، دلال جنسی مشهور آمریکایی بوده ایم. فردی که با چهره های مشهور و به طور خاص دولتمردان در اقصی نقاط جهان ارتباط داشته است و زمینه را برای فعالیت های مفسدانه آنها در جزیره فسادش فراهم می کرد.
رسانه های مهم جهان عرب سکوت در معادله افشای رسوایی های پرونده اپستین را به پرداختِ رسانه ای به این موضوع ترجیح داده اند
به طور خاص، وزارت دادگستری آمریکا در قالب اسناد تازه منتشر شده از پرونده جرایم اپستین، به همدستی جدی دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا با اپستین پرداخته؛ موضوعی که به رسوایی بزرگ برای وی تبدیل و ترامپ متهم شده است در حوزه‌هایی نظری تهدید به قتل، تجاوز به کودکان و حتی قاچاق انسان با اپستین همکاری داشت و نامش بارها در این پرونده آمده است. با وجود این، یکی از نکات قابل تأمل درباره افشاگری های اخیر و بازتاب های گسترده رسانه ای و بین‌المللی پرونده، این بوده که دولت ها و به ویژه رسانه های عربی، بسیار کم به این موضوع پرداخته اند، می پردازند و عملاً آن را به حاشیه برده اند.
بسیاری به طور خاص این سؤال را مطرح می کنند به راستی پشت پرده بی‌توجهی رسانه های جهان عرب به رسوایی های پرونده اپستین چیست؟ به نظر می آید در پاسخ به این پرسش، باید دو نکته مهم را مد نظر داشت:
نخست، اینکه طبق اسناد افشا شده، کاملاً آشکار شده است افراد سرشناسی از دربار کشورهای امارات، قطر، عربستان و سایر کشورهای عربی با جفری اپستین در ارتباط بوده و به جزیره فساد وی رفت و آمد داشته اند. به طور خاص درباره کشور امارات گفته شده مقام های عالی رتبه اماراتی در پرونده جرایم اپستین درگیر هستند.
در این شرایط، رسانه های مهم جهان عرب که قاعدتاً تا حد زیادی پیوندهای نزدیکی با رهبران و دولت های عربی دارند، سکوت در معادله افشای رسوایی های پرونده اپستین را به پرداختِ رسانه ای به این موضوع ترجیح داده اند و سعی دارند هرطور شده مانع از آبروریزی های بزرگ به زیان دولت های عربی شوند. در حقیقت، این رسانه ها عملاً پرداختن به پرونده اپستین را به مثابه ضربه زدن به منافع ملی کشورهای عربی و تضعیف موقعیت حکام عرب نزد ملت های خود ارزیابی می کنند و از این موضوع فراری هستند. معادله ای که نشان می‌دهد تا چه اندازه این قبیل رسانه های به ظاهر مدعی در فعالیت حرفه ای رسانه ای، مغرض و به دور از فعالیت‌های مستقل رسانه ای هستند.
دوم، اینکه نباید از یاد برد بسیاری از نظام های عربی پیوندهای پنهان و آشکار زیادی با دولت آمریکا و البته رژیم اشغالگر قدس و لابی‌های متحد آنها دارند. در این شرایط، رسانه های عربی به تبعیت از دولت‌های خود، عملاً خودشان را در جبهه مشترک با دولتها و دولتمردان غربی در پرونده جرایم اپستین ارزیابی می‌کنند و سعی در بایکوت این پرونده دارند.
در واقع، هم برای حراست از موقعیت داخلی نظام های عربی و هم در همکاری با دولت های غربی و صهیونیست‌ها، بر آن هستند هرطور که شده رسوایی های پرونده جفری اپستین را لاپوشانی کنند. با وجود این، به نظر نمی آید این روند به موفقیت بینجامد و با توجه به ادامه‌دار بودن روند افشاگری ها درباره پرونده، باید همچنان منتظر ضربات جدی‌تر به نظام های عربی و افشای همدستی چهره های سرشناس آنها با اپستین و پرونده مفسدانه وی بود. موضوعی که تا حد زیادی موقعیت این افراد را به عنوان مسئولان ارشد کشورهای عربی به مخاطره خواهد انداخت.