پرونده اپستین؛ لرزه یک رسوایی دیگر بر ستونهای کاخ سلطنتی انگلیس
به گزارش راهبرد معاصر؛ یکی از جدیترین اتهامات علیه اندرو از سوی ویرجینیا گیوفره مطرح شد. گیوفره یکی از قربانیان اپستین بود که ادعا کرد در سن 17 سالگی، سه بار توسط اندرو مورد سوءاستفاده جنسی قرار گرفته است. این اتفاقات ظاهراً در خانه اپستین در نیویورک، جزیره خصوصی او در کارائیب و خانه گیسلین مکسول در لندن رخ دادهاند.
اندرو همیشه این اتهامات را رد کرده و گفته که هیچ خاطرهای از دیدار با گیوفره ندارد. اما در سال 2022، اندرو با پرداخت مبلغی هنگفت – که رقم دقیق آن اعلام نشد – با گیوفره به توافق رسید و پرونده را خارج از دادگاه حل کرد. این تسویه حساب، بدون پذیرش گناه، انجام شد اما شهرت اندرو را بیشتر خدشهدار کرد.
جسد گیوفره در آوریل 2025 در سن 41 سالگی پیدا شد. گزارشهای رسمی و خانواده او گفتهاند که او به دلیل سالها مبارزه با عواقب سوءاستفاده جنسی و فشارهای روانی ناشی از آن، دست به خودکشی زده است.
با این حال، مرگ گیوفره هم مانند مرگ اپستین در افکار عمومی مشکوک دانسته میشود. برخی افراد و کاربران شبکههای اجتماعی باور دارند که ممکن است او به قتل رسیده باشد اما ماجرا به شکل خودکشی صحنهسازی شده باشد.
این شکها عمدتاً به دلیل پستی قدیمی از گیوفره در سال 2019 برمیگردد که در آن نوشته بود: «من خودکشی نخواهم کرد، اگر چنین چیزی اتفاق بیفتد، افراد شروری مرا کشتهاند تا ساکت شوم.»
اسناد جدید چه چیزی را فاش کردهاند؟
آخرین اسناد منتشرشده در فوریه 2026، جزئیات تازهای از روابط اندرو و اپستین را نشان میدهد. برای نمونه، ایمیلهایی وجود دارد که اندرو در سالهای 2010 و 2011، زمانی که به عنوان نماینده تجاری انگلیس فعالیت میکرد، اطلاعات محرمانه را با اپستین به اشتراک گذاشته است.
این اطلاعات شامل گزارشهای سفرهای رسمی اندرو به کشورهای ویتنام، سنگاپور و چین بود، جایی که او برای ترویج تجارت انگلیس رفته بود. همچنین، جزئیاتی درباره فرصتهای سرمایهگذاری به اپستین ارسال شده است.
طبق قوانین انگلیس، نمایندگان تجاری موظف هستند اطلاعات حساس تجاری یا سیاسی را محرمانه نگه دارند. انتشار این ایمیلها نشان میدهد که اندرو ممکن است این وظیفه را نقض کرده باشد. علاوه بر این، عکسهایی از اندرو در موقعیتهای نامناسب، مانند زانو زدن روی یک زن ناشناس، در اسناد دیده میشود.
دستگیری اندرو و واکنشها
این افشاگریهای تازه منجر به دستگیری اندرو در 19 فوریه 2026 شد، درست در روز تولد 66 سالگیاش. پلیس انگلیس او را در اقامتگاه سلطنتی ساندرینگهام، که بخشی از املاک خانواده سلطنتی در شرق انگلیس است، بازداشت کرد.
اتهام اصلی سوءرفتار به هنگام داشتن منصب دولتی و نقض اعتماد عمومی در زمان تصدی نقش نماینده تجاری انگلیس عنوان شده است. اندرو پس از بازجویی آزاد شد اما همچنان تحت تحقیقات است.
این دستگیری شوک بزرگی به خانواده سلطنتی وارد کرد. اندرو قبلاً در سال 2025 تمام عناوین سلطنتی خود را از دست داده بود و حالا به عنوان یک شهروند عادی شناخته میشود.
تأثیر بر خانواده سلطنتی
این ماجرا کاخ سلطنتی را به لرزه درآورده و خانواده سلطنتی انگلیس حالا با سؤالاتی جدی درباره شفافیت و مسئولیت مواجه شده است.
انتشار اسناد اپستین نه تنها اندرو را به عنوان اولین عضو ارشد سلطنتی در نزدیک به 400 سال دستگیر کرده، بلکه نشاندهنده مصونیت ظاهری افراد قدرتمند از مجازات است.
بسیاری از شهروندان انگلیس حتی دستگیری او را هم نمایشی و بخشی از تلاشها برای ترمیم وجهه خاندان سلطنتی بعد از مواجهه با رسواییهای متعدد میدانند.
کارشناسان میگویند این رسوایی بحران طولانیمدتی ایجاد کرده که اعتماد عمومی را خدشهدار میکند، به ویژه وقتی گزارشها نشان میدهند خانواده سلطنتی از جمله ملکه فقید الیزابت دوم، در پرداخت هزینههای تسویه حساب اندرو با گیوفره کمک کردهاند.
این موضوع فشار زیادی بر چارلز سوم وارد کرده، زیرا او به عنوان پادشاه باید بین حمایت از اعضای خانواده و حفظ وجهه سلطنت انگلیس تعادل برقرار کند. برخی تحلیلگران هشدار میدهند که ادامه افشاگریها ممکن است به تهدیدی برای کل نهاد سلطنتی تبدیل شود، زیرا نسل جوانتر انگلیس کمتر به این سنتها پایبند است و این رسواییها را نشانهای از نابرابری اجتماعی میبیند.
علاوه بر این، سیاستمداران آمریکایی حالا خواستار پیگیری مشابه در ایالات متحده شدهاند و میپرسند که چه افراد دیگری باید پاسخگو باشند.
این رسوایی در چارچوب گستردهتری از مشکلات خانواده سلطنتی قرار میگیرد که در سالهای اخیر اعتبار آنها را نزد مردم کاهش داده است. برای مثال، در دهه 1990، رابطه خارج از ازدواج چارلز با کامیلا پارکر بولز، که به "تامپونگیت" معروف شد – به دلیل انتشار مکالمه تلفنی خصوصیشان – باعث شد ازدواج چارلز و پرنسس دایانا فرو بپاشد و ضربه دیگری به وجهه خانواده سلطنتی وارد شود.
مصاحبه جنجالی دایانا در سال 1995 با بیبیسی که در آن او از خیانت چارلز سخن گفت موجی از همدردی عمومی ایجاد کرد که خواستار حذف سلطنت به عنوان نهادی منسوخ شدند.
مرگ پرنسس دایانا در 31 اوت 1997 در یک تصادف رانندگی در پاریس، موجی عظیم از غم و اندوه ملی در بریتانیا به راه انداخت. اما واکنش اولیه خاندان سلطنتی، به ویژه ملکه الیزابت دوم، با انتقادهای تند عمومی روبرو شد. در آن زمان، ملکه در قلعه بالمورال (اقامتگاه سلطنتی خصوصی در اسکاتلند) به سر میبرد. خانواده سلطنتی تصمیم گرفتند چند روز در آنجا بمانند.
این تصمیم باعث خشم عمومی شد. مردم انتظار داشتند ملکه فوراً به لندن بازگردد، پرچم اتحادیه (پرچم بریتانیا) را بر فراز کاخ باکینگهام به حالت نیمهافراشته درآورد (که طبق پروتکل سنتی، فقط در مرگ پادشاه رخ میدهد). این سکوت و دوری از لندن، خاندان سلطنتی را به عنوان نهادی دور از دسترس و بیتفاوت جلوه داد و اعتماد عمومی را به شدت لرزاند.
این رسواییها در چارچوب گستردهتری از مشکلات خاندان سلطنتی قرار میگیرند. برای مثال، در سال 2005، شاهزاده هری (که آن زمان حدود 20 سال داشت) در یک مهمانی لباس مبدل شرکت کرد و لباس یک سرباز نازی (با نشان صلیب شکسته روی بازو) پوشید.
عکسهای این لباس به سرعت در روزنامههای بریتانیا منتشر شد و موجی از انتقاد شدید به راه افتاد. بسیاری این کار را توهین به قربانیان جنگ و بیاحترامی به تاریخ دانستند. هری مجبور شد عذرخواهی عمومی کند و گفت این یکی از بزرگترین اشتباهات زندگیاش بوده است.
حالا، ماجرای اپستین مانند نقطه اوجی بر این رسواییها سوار شده است.