
به گزارش «راهبرد معاصر»؛ در نخستین گام برای محرمانهتر کردن کمکهای ایالات متحده به اسرائیل، قانون مجوز دفاع ملی ۲۰۲۷ که به وسیله مجلس نمایندگان تصویب شد، عملاً نیروهای مسلح ایالات متحده و اسرائیل را ادغام خواهد کرد.
بخش ۲۲۴ بخشهای دفاعی آمریکا و رژیم صهیونی را در چندین حوزه حیاتی میدانهای نبرد آینده، مانند سامانههای خودمختار و فضای سایبری ادغام خواهد کرد
در حالی که افکار عمومی آمریکا میزان بیسابقهای از بیاعتمادی را نسبت به اسرائیل ابراز میکند، کنگره پیشنهاد کرده است ایالات متحده بیش از هر زمان دیگری با ارتش اسرائیل ارتباط برقرار کند. قانون اختیارات دفاع ملی ۲۰۲۷ که به وسیله مجلس نمایندگان تصویب شد، شامل بخش ۲۲۴ با عنوان «ابتکار همکاری فناوری دفاعی ایالات متحده و اسرائیل» است.
میتوان استدلال کرد این بند، همکاری بین ارتشهای آمریکا و اسرائیل را بیش از کمکهای نظامیای که اسرائیل از زمان تأسیس خود در سال ۱۹۴۸ از ایالات متحده دریافت کرده است، افزایش میدهد؛ کمکهایی که (پس از تعدیل تورم) از ۲۰۰ میلیارد دلار فراتر رفته است.
بخش ۲۲۴ زمینه را برای تحقیق و توسعه دوجانبه، تولید مشترک سلاح، سرمایهگذاریهای مشترک، توافقنامههای صدور مجوز و تقریباً همه اشکال همکاری نظامی-صنعتی بین ایالات متحده و اسرائیل فراهم میکند. در حالی که ایالات متحده و اسرائیل در حال حاضر به طور گسترده در زمینه موشکی همکاری میکنند، این بخش هماهنگی را گسترش میدهد تا تقریباً همه زمینههای فناوری نظامی، ازجمله هوش مصنوعی، محاسبات کوانتومی، سامانههای خودمختار، انرژی هدایتشده، امنیت سایبری، بیوتکنولوژی و موارد دیگر را دربر گیرد.
این بخش همچنین «ادغام شبکه» و «ادغام دادهها» را پیشنهاد میکند. به عبارت دیگر، دادههای نظامی ایالات متحده میتواند به زودی به دادههای نظامی اسرائیل تبدیل شود. اگر این پیشنهاد به طور کامل تصویب شود، میزان بالاتری از ادغام نظامی-صنعتی را نسبت به آنچه بین ایالات متحده و هر کشور دیگری در جهان وجود دارد، فراهم خواهد کرد. گرچه درست است ایالات متحده با شرکای ناتوی خود در زمینه زنجیرههای تولید و تأمین مشترک، به ویژه به وسیله طرح اقدام تولید دفاعی، همکاری نزدیکی داشته است و ایالات متحده به عنوان بزرگترین تأمینکننده تسلیحات جهان، سلاحهایی را برای ارتشهای سراسر جهان فراهم میکند، اما این همکاری تا حد زیادی یک طرفه است.
ایالات متحده به خریداران خارجی سلاح عرضه میکند و آنها نیز به نوبه خود، به ندرت قطعاتی را برای آن سلاحها تولید میکنند، همانطور که در مورد زنجیره تأمین جهانی جت جنگنده F-35 صادق است.
بخش ۲۲۴ نشاندهنده جهشی کیفی خواهد بود؛ این بخش، بخشهای دفاعی آمریکا و اسرائیل را در چندین حوزه حیاتی میدانهای نبرد آینده، مانند سامانههای خودمختار و فضای سایبری ادغام خواهد کرد. همچنین به اسرائیل نفوذ استثنایی در ایالات متحده خواهد بخشید، نفوذی فراتر از آنچه که در حال حاضر به وسیله گروههای لابیگر اسرائیلی و شبکه گسترده افراد تأثیرگذار در رسانههای اجتماعی در اختیار دارد.
این ماده به اسرائیل اجازه میدهد تا یکی از قدرتمندترین ابزارهای نفوذ خود را در سیاست آمریکا گسترش دهد؛ یعنی ایجاد شغل در ایالات متحده. با گسترش یا ایجاد تأسیسات تولیدی مشترک جدید، اسرائیل میتواند به ایجاد شغل در خاک آمریکا افتخار کند و به این وسیله متحدانی را در میان اعضای کنگره که نماینده حوزههای انتخابیهای هستند که این مشاغل در آنها قرار دارند، به دست آورد.
نتیجه میتواند نظام سیاسی آمریکایی باشد که بیشتر در معرض اغراض اسرائیل قرار میگیرد، رژیمی که به نظر میآید هیچ ابایی از کشاندن ایالات متحده به درگیریهای نظامی خاورمیانه ندارد.
این میزان بیسابقه از ادغام نظامی آمریکا و اسرائیل در تضاد کامل با مدل سنتی همکاری نظامی است که در آن اسرائیل پیشتر بزرگترین دریافتکننده کمکهای نظامی آمریکا بود. این تغییر، روابط را از سازوکارهای نظارتی سیاسی و دیپلماتیک که آن را منوط به پاسخگویی عمومی میکند، تهی خواهد کرد و آن را از رأیگیری عمومی ساده سالانه در مورد کمکها به سازوکاری مبهم برای تدارکات دفاعی تبدیل خواهد کرد، که در آن نظارت محدود و پاسخگویی سیاسی حداقل است. نتیجه، رابطه نظامی عمیقتر و غیرشفافتر خواهد بود.
همه اینها در حالی اتفاق میافتد که ارتش اسرائیل بارها در جنگ غیرضروری دولت ترامپ با ایران از سلاحهای آمریکایی در حملاتی که ناقض قوانین بینالمللی بشردوستانه در غزه بوده، استفاده و اسرائیل بارها آتشبسها را نقض کرده است (همانطور که خود ایالات متحده این کار را کرده است) .
شکاف عظیم بین آنچه بیشتر آمریکاییها میخواهند و آنچه رئیسجمهور نسبت به اسرائیل انجام میدهد و آنچه کنگره پیشنهاد میدهد، نباید نادیده گرفته شود. در نظرسنجی نیویورک تایمز/دانشگاه سینا که اواسط ماه می انجام شد، تنها 30 درصد از پاسخ دهندگان معتقد بودند ترامپ تصمیم درستی برای جنگ با ایران گرفت، در حالی که 64 درصد آن را اشتباه دانستند.
نظرسنجی دیگری که اوایل این هفته منتشر شد، به درک عمیقتر طرز فکر آمریکاییها در مورد مسلح کردن اسرائیل پرداخت و دریافت، «تنها ۱۶ درصد معتقدند ایالات متحده باید بدون محدودیتهای جدید به تأمین سلاح برای اسرائیل ادامه دهد، در حالی که ۳۸ درصد میخواهند تأمین سلاح را به طور کامل متوقف کنند و ۲۴ درصد دیگر میخواهند این سلاحها را به نحوه استفاده از آنها ربط دهند».
با وجود این، رهبری اصلی در هر دو حزب عمدتاً طرفدار اسرائیل باقی مانده است و همچنان متن اصلی قانون را شکل میدهد، پیش از آنکه اصلاحات و بحثهای گستردهتر در کنگره، راه را برای تصویب کامل آن باز کند، همانطور که در مورد این بند از قانون مجوز دفاع ملی صادق است.
قانونگذاران باید بخش ۲۲۴ قانون مجوز دفاع ملی را رد کنند تا از ادغام عمیق با ارتش صهیونیستی جلوگیری شود
با وجود سرعت کند این تغییر، جریانهای درون هر دو حزب در حال تغییر هستند، زیرا تعداد فزایندهای از اعضا شکاف رو به گسترش بین اقدامات اسرائیل و منافع آمریکا را محکوم میکنند. به عنوان نمونه، سناتور کریس ون هولن، دموکرات از مریلند در نیویورک تایمز نوشت: حزب دموکرات حمایت خودکار و بیقید و شرط خود را از اسرائیل ارائه داده، حتی در حالی که اقدامات آنها به طور فزایندهای منافع و ارزشهای آمریکا را تضعیف کرده است.
در جناح جمهوریخواه، نماینده توماس ماسی، جمهوریخواه از کنتاکی و نماینده سابق مارجوری تیلور گرین، از جورجیا علنی نفوذ مخرب لابی اسرائیل را محکوم کردند، موضعی که شاید دستکم تا حدی به قیمت از دست دادن کرسیهایشان در کنگره تمام شده باشد.
دیگر اعضای کنگره که نگران اقدامات بیثباتکننده اسرائیل هستند، اکنون چه کاری میتوانند انجام دهند؟ ادغام نظامی-صنعتی اسرائیل و آمریکا را فوری متوقف کنید. قانونگذاران باید بخش ۲۲۴ قانون مجوز دفاع ملی را رد کنند تا از ادغام عمیق با ارتش اسرائیل جلوگیری شود، در حالی که تعداد فزایندهای از آمریکاییها با اقدامات اسرائیل در منطقه مخالف هستند.