روایت مستاجرانی که باید اجاره را به دلار یا یورو بپردازند!

به گزارش راهبرد معاصر، ۱۰روز است، اما عده‌ای به این مصوبه خندیده‌اند، یا نخندیده‌اند بلکه پشت چشم برایش نازک کرده‌اند و محلش نگذاشته‌اند، انگار که نیست، انگار که ستاد از برای خودش حرفی زده و بی‌جهت پا در کفش مردم کرده است. از بازار اجاره مسکن این روز‌ها خبر‌های بدی می‌رسد، آنقدر بد که سقف ۲۵درصدی دولت در تهران حسابی دارد زیر چکمه‌های اخبار له می‌شود.

ماجرای تمدید قرارداد‌های اجاره، ماجرای دلهره مستاجران برای شنیدن رقم‌های جدید، ابداعات عجیب و غریب برخی صاحبخانه‌ها و بالاخره تسلیم شدن خیلی‌ها در برابر برخی زیاده‌خواهی‌ها چیزی است که دنبالش کرده‌ایم، یک داستان واقعی پر آب چشم.

صاحبخانه‌ای در تهرانپارس همین دیروز از مستاجرش خواسته ۶۰ میلیون تومان روی پول‌پیش بگذارد و اجاره را ۵۰۰ هزارتومان زیاد کند تا آنچه که مستاجر می‌دهد صد میلیون تومان پیش بعلاوه ۳٫۵ میلیون تومان اجاره بشود.

یک آپارتمان۵۰ متری در محله معلم را گذاشته‌اند صد میلیون تومان با سه میلیون تومان اجاره که ودیعه‌اش نسبت به پارسال ۳۰میلیون تومان و اجاره‌اش یک میلیون و۲۰۰‌هزار تومان بیشتر است. در چیتگر آپارتمانی نقلی است که صد میلیون تومان پول‌پیش و یک‌میلیون تومان اجاره‌اش را زیاد کرده‌اند و در اکباتان، آپارتمانی۶۰ متری است که پول‌پیش‌اش ۲۵۰ میلیون تومان و اجاره‌اش ۲٫۵میلیون تومان است که هر دو نسبت به پارسال بیش‌از ۶۰درصد بالا رفته است.

صاحبخانه‌ای که در پونک ۴۰ میلیون تومان روی پول‌پیش و یک میلیون تومان روی اجاره گذاشته، صاحبخانه‌ای که درخیابان هنگام اجاره دو میلیون تومانی را سه میلیون کرده و صاحبخانه‌ای که در قنات کوثر ۳۰میلیون روی مبلغ رهن و۵۰۰ هزارتومان روی مبلغ اجاره گذاشته و هیچ‌کدام نیز به تذکر بنگاهی‌ها توجه نکرده‌اند همه این کار‌ها را درست بعد از مصوبه ستاد کرونا و تعیین سقف ۲۵درصدی کرده‌اند.

ماجرای برخی بی‌انصافی‌ها در اجاره دادن املاک، داستان دندان‌گردی برخی صاحبخانه‌ها در این اوضاع بد کرونایی و حکایت مستاجرانی که زیر این همه فشار مستاصل شده‌اند و دست‌شان به جایی بند نیست، اما با برخی خواسته‌های عجیب وغریب صاحبخانه‌ها تکمیل می‌شود.

صاحبخانه‌ای در خیابان پیروزی تهران در هفته‌ای که گذشت و دقیقا روز‌های بعد از مصوبه ستاد کرونا بود سه بار با مستاجرش تماس گرفت. بار اول ۶۰۰ هزارتومان گذاشت روی اجاره، دو روز بعد این مبلغ را کرد یک میلیون تومان و دیروز یک کلام گفت اجاره باید ۱٫۵میلیون تومان زیاد شود.

تیزترین دندان طمعی که ما توانستیم پیدا کنیم، اما مربوط است به یک صاحبخانه در خیابان مفتح تهران در یک محله عمدتا تجاری که البته در مرکز شهر بودن و دسترسی‌هایش مزیت خوبی است. مستاجر یکی از خانه‌های این خیابان به ما می‌گوید ۲۰۰ میلیون تومان پول‌پیش داده و هر ماه ۱٫۵ میلیون تومان اجاره می‌دهد، ولی حالا که باید قرارداد را تمدید کند صاحبخانه ۱۵۰ میلیون تومان پول‌پیش اضافه خواسته بعلاوه ۱٫۵ میلیون تومان اجاره بیشتر که مستاجر بینوا باید به یورو یا دلار بپردازد. صاحبخانه برایش مهم نیست ارز چقدر نوسان دارد و مستاجر چطور هر ماه باید هول و ولای خرید ارز داشته باشد؛ او یک کلام است و فقط ارز می‌خواهد.

مصوبه ستاد ملی کرونا می‌گوید خواستن عذر مستاجر به گناه نداشتن پول بیشتر ممنوع، همچنین می‌گوید افزایش اجاره فقط تا سقف تعیین شده، همین‌طور می‌گوید مستاجر تنگدست بدون هراس باید در همان خانه‌ای که هست بماند و از جایش جم نخورد تا سه ماه بعد از پایان کرونا و سفید شدن اوضاع.

مصوبه این‌ها را می‌گوید، ولی فقط می‌گوید و خبری از نظارت نیست. پیگیری‌های ما نشان می‌دهد در برخی نقاط، درست در روز‌های پس از این مصوبه، صاحبخانه‌هایی بوده‌اند که توانسته‌اند حکم تخلیه بگیرند، آپارتمان‌شان را خالی کنند و دنبال مستاجر جدید با نرخ دلخواه باشند. مشاور املاکی در رودهن که به ما اطلاعات می‌داد، گفت در این هفته یک نفر اثاث مستاجرش را بیرون ریخت و این خانواده حالا با اسباب و اثاثیه‌شان آواره این کنج و آن کنج است.

او می‌گوید در رودهن صاحبخانه‌ها زیاد حکم تخلیه می‌گیرند که چند‌تایی‌اش را خود او شاهد بوده و درهمین چند روزه اتفاق افتاده است. پوزخند برخی صاحبخانه‌ها به سقف دولتی افزایش اجاره خانه آن‌قدر جدی است که باید گفت طنزتلخ این روزهاست، به قدری تلخ که دست مستاجران را در پوست گردو گذاشته و از مصوبه ستاد یک تماشاچی ساخته./ روزنامه جام جم