آیا دولت در خصوص التهاب بازارهای مختلف برنامه ای دارد؟

به گزارش راهبرد معاصر؛ با توجه به افزایش روز به روز ارز، شاید بهتر است بگوییم دولت دارای سیاست اقتصادی مشخصی نیست و اگر برنامه ای دارد این برنامه درست نیست چون در تمام موارد از خودرو گرفته تا مسکن و ارز با کاهش طرف عرضه روبرو هستیم. تولید خودرو و مسکن کاهش پیدا کرده و در مورد ارز نیز با مشکلات بزرگی روبرو شده ایم صادرات نفتی ما بسیار کم شده و درآمدهای ارزی ما بسیار کاهش داشته است و از بابت صادرات نفت خام دولت در تنگنای جدی قرار داد. دولت برای کاهش بحران به جای اینکه طرف عرضه را در اقتصاد ایران تقویت کند راه سوداگری مالی را مطرح کرده است یعنی از طرفی برای خودرو قرعه کشی گذاشته و برای مسکن به جای اینکه به فکر افزایش عرضه واحدهای مسکونی باشد به دنبال گرفتن مالیات از خانه های خالی رفته است.

در مورد ارز نیز بازار را به حال خود رها کرده چون بخش کوچکی از نرخ برابری ریال در برابر سایر ارزها در اختیار دولت است و قسمت های بزرگی تحت تاثیر شرایط خاص بین المللی و روابط اقتصادی و سیاسی ایران با سایر کشورها می باشد و ما شاهد این هستیم که تمام عوامل تنش زا درر این سناریو وجود دارد. بنابراین در اقتصادهای امروز جهان طرف عرضه مبنا قرار گرفته است و عمده اقتصادهای جهان در تلاش برای افزایش طرف عرضه هستند. قانون عرضه و تقاضا قانونی ابتدایی در علم اقتصاد است زمانی که عرضه کاهش پیدا کند طبیعتا قیمت ها بالا می رود ولی بزرگترین اشتباه دولت در سیاست های اعمال شده خود در کنترل نقدینگی مساله بورس است که دولت با بدترین شکل با آن برخورد کرده و همین می تواند پیامد های ناگواری برای کشور داشته باشد. دولت به جای اینکه پروژه های مشخصی را در نظر بگیرد و سیستم های کشاورزی را به آبیاری نوین مجهز کند و از مصرف بی رویه آب جلوگیری شود و یا سدهای برق آبی احداث کند تا کشور منتفع شود به سوداگری مالی روی آورده است و ما در نهایت با بحرانی روبرو خواهیم شد که نشانه های آن از امروز دیده می شود. بورس 29 هزار واحد سقوط کرد و قیمت دلار در بازارهای داخلی از 25 هزار تومان رد شد.

به نظر می آید، دولت سیاست اقتصادی ندارد و خود را از خدمات و اندیشه های نخبگان محروم کرده است و سرانجامی جز آنچه می بینیم نخواهد داشت. اتفاقاتی که در ایران رخ می دهد در کشورهای آمریکای لاتین اتفاق افتاده است و در شوروی سابق و کشورهای اقمار شوروی نیز دیده شد برای خروج از بحران فعلی راهکارهایی وجود دارد. اقتصاددان ها می توانند به دولت کمک کنند و در مورد سامان دادن به بورس و تحریک عرضه در بخش مسکن و فعالیت های اشتغال زا کارهایی کرد و از بورس در این راستا بهره برد. اینجاست که پرسشی مطرح می شود از دولت در شرایط فعلی که کشور درگیر تورم است انتظار می رود به جای سوداگری در بورس به فعالیت های اقتصادی مولد بپردازد. ما به بیش از 12 هزار کیلومتر آزاد راه نیاز داریم ایران به راه آهن نیاز دارد چندین هزار واحد مسکونی جدید برای اقشار با درآمد پایین نیاز دارد این سرمایه گذاری ها ارتباطی با تحریم ها ندارد هم توان فنی انجام و هم سرمایه ها در کشور وجود دارد. دولت باید از استقبال مردم از بورس حداکثر استفاده را می کرد ولی نکرد و مشکلاتی به کشور تحمیل خواهد شد.