ترس نتانیاهو از قدرت ایران/ نقش محوری پوتین

به گزارش «راهبرد معاصر»؛ در تحولی قابل توجه که عمق اضطراب و ترس رژیم صهیونیستی را نشان می‌دهد، افشاگری‌های دیپلماتیک نشان داده است تل‌آویو از ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه خواست پیامی را به تهران منتقل کند و از ایران بخواهد پس از تنش‌های اخیر، از افزایش تنش‌ها خودداری کند.

توسل رژیم صهیونیستی به پوتین را تنها می‌توان در چارچوب اعترافش به از دست دادن اعتماد به نفس در توانایی برای مدیریت اوضاع درک کرد

در نگاه نخست، این اقدام شاید اقدام دیپلماتیک عادی ای به نظر آید، اما در واقعیت نشان‌دهنده سردرگمی بی‌سابقه رژیم صهیونیستی و کاهش واقعی قدرت بازدارندگی ای است که ساختار امنیتی این رژیم مدت‌ها به آن افتخار می‌کند. درواقع این اقدام به تسلیم نزدیک‌تر است تا صلح.

طرف هایی که پیش تر پایتخت‌های عربی را تهدید می‌کردند و بدون هیچ گونه پاسخگویی در آسمان منطقه جولان می‌دادند، اکنون به دنبال چتر حمایتی روسیه هستند تا از رویارویی مستقیم با ایران اجتناب کنند.

این فقط مانور سیاسی نیست، بلکه تسلیمی اجباری است که با محاسبات غیرمنتظره و نگرانی از اینکه هرگونه پاسخ ایران می‌تواند کل منطقه را شعله‌ور کند و باعث انفجار بزرگی شود، دیکته شده است.

توسل رژیم صهیونیستی به پوتین را تنها می‌توان در چارچوب اعترافش به از دست دادن اعتماد به نفس در توانایی برای مدیریت اوضاع درک کرد. روسیه تنها کشوری است که قادر به برقراری ارتباط با هر دو طرف بدون خصومت است و این موضوع آن را به کانال مناسبی برای حفظ آبروی رژیم صهیونیستی تبدیل می‌کند. با وجود این، میانجیگری به این معنی است رژیم صهیونیستی حالت تدافعی به خود گرفته، نه تهاجمی و از جنگی که می‌تواند از مرزهای سیاسی و نظامی فراتر رود و به تهدید وجودی واقعی تبدیل شود، می‌ترسد.

غرب آسیا در آستانه مرحله‌ای بی‌سابقه قرار دارد که موضوع آن موازنه بازدارندگی است، نه برتری مطلق.

رژیم صهونیستی از هر جهت محاصره شده است. جبهه شمالی در آتش می‌سوزد، جنوب در خون است و جامعه بین‌المللی از تجاوزات صهیونیست ها در غزه به ستوه آمده اند، در حالی که در داخل این رژیم، شاهد تفرقه و کاهش اعتماد عمومی به رهبران افراطی هستیم. تل آویو در مواجهه با این واقعیت، چاره‌ای جز ارسال پیام‌ به وسیله دیگران ندارد، زیرا پس از اعلام ایران مبنی بر در اختیار داشتن موشک‌های استفاده نشده و دستیابی به جزئیات دقیق در زمینه رآکتور اتمی رژیم صهیونیستی و افشای معامله‌ای در زمینه هواپیماهای چینی و روسی مجهز به سامانه های دفاع هوایی پیشرفته، متوجه شده است ماجراجویی با ایران این بار می تواند پرهزینه‌تر از آن چیزی باشد که بتواند تحمل کند.

آنچه اکنون رخ می دهد، بازترسیم نقشه‌های نفوذ در منطقه است. رژیم صهیونیستی که پیش تر شرایط خود را به همه دیکته می‌کرد، اکنون منتظر میانجیگری است تا خود را از واکنش‌های دشمنانش محافظت کند. این تغییر راهبردی بزرگ نشان دهنده آغازی بر پایان سیطره پوشالی رژیم صهیونیستی است که آمریکا مدت‌ها به دنبالش بود و آغاز ظهور محوری جدید، منسجم‌تر و با اعتماد به نفس‌تر و نیز اوج مرحله جدیدی از چندجانیه گرایی است.

بهره سخن

غرب آسیا در آستانه مرحله‌ای بی‌سابقه قرار دارد که موضوع آن موازنه بازدارندگی است، نه برتری مطلق. ایران و محور مقاومت ثابت کرده‌اند قدرت دیگر در انحصار هیچ یک از طرف ها نیست و دوران هژمونی مطلق رژیم صهیونیستی در مواجهه با واقعیت جدیدی که به وسیله معادله عمل متقابل دردناک تحمیل شده، پایان یافته است.

از این رو، پیام‌های آرامش‌بخش رژیم صهیونیستی به وسیله مسکو چیزی بیش از اعتراف اعلام نشده به این نیست که معادله قدرت تغییر کرده است، آینده چهره متفاوتی به درگیری منطقه‌ای خواهد بخشید و ورق‌ها را زیر پرچم احتیاط رژیم صهیونیستی و جسارت ایران بازتنظیم خواهد کرد.