چرا کشورهای آسیایی و آفریقایی بیشترین ساعات کار را دارند؟

به گزارش راهبرد معاصر، کشورهای توسعه‌ یافته اروپایی، تمایل به ساعات کاری کمتری دارند، در حالی که بسیاری از کشورهای آسیایی، خلیج فارس و آفریقایی، هفته‌های کاری طولانی‌تری دارند.

وب‌سایت ویژوال کپیتالیست، در گزارشی، با استفاده از داده‌های وب‌سایت «بررسی جمعیت جهان» (World Population Review)، بیش از ۱۵۰ کشور را بر اساس میزان معمول ساعات کار در هفته در سال ۲۰۲۵ رتبه‌بندی کرده است. این گزارش، برآوردهای ملی از میانگین ساعات کار هفتگی در بخش‌های رسمی و غیررسمی کار را گردآوری کرده است.

صدرنشینی بوتان در ساعات کاری 

بوتان با میانگین ۵۴.۵ ساعت کار در هفته، به عنوان سخت‌کوش‌ترین کشور جهان در سال ۲۰۲۵ شناخته می‌شود. بسیاری از اقتصادهای جنوب و جنوب شرقی آسیا از جمله امارات متحده عربی (۴۸.۴ ساعت)، پاکستان (۴۷.۵ ساعت) و هند (۴۵.۸ ساعت) نیز در رتبه‌های بالا قرار دارند.

هفته‌های کاری طولانی‌تر در این مناطق اغلب منعکس‌کننده صنایع پرکار، نقش‌های پاره وقت کمتر و تورهای ایمنی اجتماعی کوچک‌تر است. اینها عواملی هستند که باعث افزایش ساعات کاری هم برای کارمندان و هم برای کارگران آزاد می‌شود.

ایران با ۴۳.۲ ساعت میانگین ساعات کاری هفتگی، در رتبه ۳۸ این فهرست قرار دارد.

هفته‌های کاری اروپا کوتاه‌تر است

در سوی دیگر طیف، کشورهای واقع در غرب و شمال اروپا، برخی از کوتاه‌ترین هفته‌های کاری ثبت‌ شده را دارند. هلند با (۲۶.۸ ساعت)، نروژ (۲۷.۱ ساعت) و دانمارک (۲۸.۸ ساعت)، همگی کمتر از ۳۰ ساعت در هفته کار می‌کنند.

این کشورها از بهره‌وری قوی، اتوماسیون بالا و حمایت‌های سخاوتمندانه از نیروی کار بهره‌مند هستند. میانگین ساعات کاری کوتاه‌تر اغلب با استانداردهای زندگی بالاتر و تعادل بهتر بین کار و زندگی همراه است.

آمریکا در میانه قرار دارد

مدت ساعت کار آمریکا به طور متوسط ​​حدود ۳۶.۱ ساعت در هفته است که پایین‌تر از میانگین جهانی بوده، اما بالاتر از سایر کشورهای توسعه‌ یافته بزرگ مانند کانادا (۳۲.۳ ساعت)، انگلیس (۳۱ ساعت) و فرانسه (۳۰.۸ ساعت) است.

در مقابل، بازارهای نوظهور، به ویژه در آفریقا، مانند سودان (۵۰.۸ ساعت) و لسوتو (۵۰.۲ ساعت) که ضرورت اقتصادی باعث طولانی‌تر شدن روزهای کاری می‌شود، برخی از طولانی‌ترین هفته‌های کاری را نشان می‌دهند./ایسنا