لزوم پایان منازعات سیاسی کف خیابان

به گزارش «راهبرد معاصر»؛ ۱. همه جنگ ها درنهایت با مذاکره و توافق پایان می یابند؛ به عبارت دیگر، مذاکره و توافق پایان جنگ ها واقعیت و همیشه انکار واقعیت خلاف عقل سلیم است. از منظر جامعه شناسی، انکار واقعیت ها مانند تورم، گرانی، فقر، اعتیاد، مذاکره، توافق، و ... باعث نمی شود واقعیت ها ازبین بروند. انکار واقعیت ها ممکن است به صورت موقت واقعیت ها را از اذهان (subjets) پاک کند، اما در بیرون از آن و در دنیای واقعی از بین نرفته، زنده هستند و اگر انکار ادامه یابد، خود را بر جامعه و فرد تحمیل می کنند.

آیا با امضای توافق، دشمنی آمریکا با ایران تمام می شود؟ حتماً پاسخ این سؤال منفی است

براساس همین قانون جامعه شناختی است که انکارکنندگان توافق، امروز مجبورند بپذیرند که بیرون از ذهن آنها و در دنیای واقعیت، توافق در حال انجام است؛ توافقی که خیلی ها دوست نداشتند اتفاق بیفتد و آرزو می کردند هرگز اتفاق نیفتد، اما اتفاق افتاد. کسانی که واقعیت توافق پس از هر جنگ را انکار می کردند، امروز غافلگیر شده اند؛ مانند خیلی زمان های دیگر که غافلگیر شدند. وقت آن است بین ذهن و واقعیت ها تعادل برقرار کنیم؛ اگر واقعیتی تلخ و سهمگین است، انکار آن سودی ندارد.

انکار واقعیت از تلخی و سهمگینی آن نمی کاهد؛ بلکه باعث می شود نتوانیم ابعاد آن را بشناسیم و زمان وقوعش را بدانیم، در نتیجه غافلگیر می شویم. به قول بابا طاهر عارف و شاعر ایرانی:

جره بازی بدم رفتم به نخجیر        سبک‌دستی بزد بر بال من تیر

برو غافل مچر در کوهساران       هرآن غافل چرد غافل خورد تیر

۲. برخی گروه های سیاسی که از توافق غافلگیر شده اند، دست به اردوکشی های خیابانی زده اند و از مردمی که خالصانه برای ایران بیش از 100 روز کف خیابان بودند، می خواهند سوءاستفاده کنند. منطق روایت این گروهها که بر اساس آن، حوادث نزدیک به پنج دهه گذشته را روایت و تفسیر می کردند از هم پاشیده است و دچار بحران روایت شده اند. به قدری دچار بحران هستند که نمی دانند اردوکشی خیابانی علیه تصمیمات خرد جمعی مقام های بلندپایه نظام، بازی در پازل بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم صهیونیستی و دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکاست.

۳. آیا با امضای توافق، دشمنی آمریکا با ایران تمام می شود؟ حتماً پاسخ این سؤال منفی است. آمریکایی ها همچنان قابل اعتماد نیستند و می توان گفت، هنوز بازی جنگ تمام نشده است؛ بنابراین کوبیدن بر طبل تفرقه از طرف هر گروهی که باشد خلاف مصالح و منافع ملی است و بساط تفرقه باید به سرعت جمع شود.

تجویز راهبردی: همانطور که جنگ نظامی را با انسجام و همدلی در میدان، دیپلماسی و خیابان با موفقیت پیش بردیم؛ موفقیت های آینده کشور نیز همچنان نیازمند انسجام، همدلی و وحدت حول منافع ملی است. کسانی که برخلاف منافع و مصالح ملی منازعات خیابانی راه انداخته اند، هرچه زودتر باید این بساط را جمع کنند؛ زیرا صبر ملت و نظام اسلامی محدود است.