لجنزار مدیترانه/ صهیونیستها گرفتار سراب
به گزارش «راهبرد معاصر»؛ سالهای سال است کره زمین دچار کمآبی و در برخی نواحی خشکتر، بیآبی به بحرانی انسانی تبدیل شده است. ایران اسلامی نیز در کنار دیگر نقاط زمین با کمبارشیهای سالانه و کمآبیها دست به گریبان است و در همین راستا برخی اقدامات حفاظتی در حوزه تأمین آب انجام داده است و کارشناسان در تلاشند با تبلیغ مصرف بهینه، از سوءمصرف آب جلوگیری کنند.
پیشروی عظیم و گسترده جلبکهای میکروسکوپی در دریای مدیترانه پنج کارخانه از ۶ کارخانه بزرگ آبشیرینکن این رژیم را از مدار خارج کرده است
اما این اتفاق جهانی، سال گذشته دستمایه دشمن صهیونیستی شد تا آبشیرینکنهای خود را به رخ کشوری بکشد که هزاران سال پیشینه دارد و دانشمندان و بزرگانی تربیت کرده که هیچکدام از این اشغالگران به گرد پایشان نمیرسند. کشوری که نخستین قنات ها و آب انبارهای دنیا را داشت، هزاران سال پیش از آنکه حتی صهیونیست ها به زور مردم فلسطین را برای تصاحب خاک و سرزمینشان به شهادت برسانند.
دشمن زبون با ادعای نجات ایرانیان، پارچ آبی را روی میز میگذارد و به ایرانیان نمایش میدهد، پارچ آبی که پس از کشتار هزاران کودک بیگناه به دستش رسیده بود، اما آنها بر آن می بالیدند. پارچی لجنمال از خون کودکان و زنان و مردان بیگناه.
دقیقاً یکسال پیش، بنیامین نتانیاهو پارچ آبی به دست گرفت و در پیام ویدئویی خطاب به مردم ایران ادعا کرد، «به محض آزادی ایران، کارشناسان برتر آب رژیم صهیونیستی به شهرهای ایران سرازیر خواهند شد تا فناوریهای پیشرفته را در اختیار شما بگذارند». وی حتی از کانالی در شبکه های اجتماعی فارسیزبان یاد کرد که سالها پیش برای آموزش مدیریت آب به ایرانیان راهاندازی کرده بود و مدعی شد، «100 هزار ایرانی در همان روزهای نخست به آن پیوستند».
دایه مهربانتر از مادر
نتانیاهو در آن پیام ویدئویی که با زیرنویس فارسی منتشر شد، با لحنی تحقیرآمیز گفت، «عطش آب در ایران تنها با عطش آزادی برابری میکند». وی از ایرانیان خواست به خیابانها بیایند و «برای آزادی» فریاد بزنند. رئیسجمهور کشورمان در واکنش به این پیشنهاد، آن را سراب خواند و پرسید، «رژیمی که مردم غزه را از آب و غذا محروم کرده است میخواهد برای مردم ایران آب بیاورد»؟ و این دقیقاً پاسخ مردم ایران نیز بود چطور رژیمی که برسر کودکان بیگناه بمب می ریزد تا کودکی هایشان را بدزدد، نگران تشنگی های ما شده است؟
سرابی که دامن رژیم صهیونیستی را گرفت
اما حالا در سالگرد این سخنان پرطمطراق، رسانهها و شبکههای خبری جهان از فاجعه ای زیستمحیطی خبر دادهاند که این رژیم را با بحرانی جدی در تأمین آب شرب مواجه کرده است. بر اساس گزارشها، پیشروی عظیم و گسترده جلبکهای میکروسکوپی در دریای مدیترانه پنج کارخانه از ۶ کارخانه بزرگ آبشیرینکن این رژیم را از مدار خارج کرده است.
از آنجایی که اراضی اشغالی دست کم ۶۵ درصد از آب آشامیدنی خود را به وسیله شیرینسازی آب دریا تأمین میکند، تعطیلی همزمان این کارخانهها وضعیت شکننده و خطرناک ایجاد کرده است.
زندگی لجن صهیونیست ها
نکتهای که این بحران را به فاجعه انسانی غزه گره میزند، منشأ جلبکهاست. لیور گاتمن، سخنگوی آب رژیم صهیونیستی اعلام کرد، رشد گسترده جلبکی که طول آن به بیش از ۲۰ کیلومتر میرسید، احتمالاً از منطقه دلتای نیل منشأ گرفته و با جریانهای دریایی به سمت سواحل اشغالی حرکت کرده است.
اما کارشناسان زیستمحیطی معتقدند فاضلابهای تصفیهنشده نوار غزه که بر اثر حملات ویرانگر رژیم صهیونیستی به زیرساختهای این منطقه سرازیر شده، نقش مهمی در تغذیه این جلبکها و افزایش این پدیده داشته است. روزانه حدود ۵۵ هزار متر مکعب فاضلاب تصفیهنشده در غزه تولید و حدود ۴۰ هزار متر مکعب آن مستقیماً به دریای مدیترانه ریخته میشود.
این یعنی همان رژیمی که کودکان غزه را از آب محروم و شبکه فاضلاب آن منطقه را ویران کرده، اکنون فاضلاب را در قالب بحران آب به کام خود میبیند. یک کارشناس دانشگاه بن-گوریون اعلام کرد، در 20 سال پایش کیفیت آب ساحلی، نخستین بار است رویدادی با این ابعاد میبیند. وزارت انرژی رژیم صهیونیستی نیز تصریح کرد، چنین پدیدهای در 20 سال گذشته در این رژیم دیده نشده است.
نیاز رژیم صهیونیستی به آب شیرین
ایران با وجود کمبارشیها، مسیر بهبود را بدون نیاز به کارشناسان به اصطلاح برتر و وعده های پوچ نتانیاهو طی میکند
صهیونیست ها ناچار شدهاند اقدامات اضطراری نظیر پمپاژ بیرویه از دریاچه طبریه (دریای جلیل) و فعالسازی چاههای آب زیرزمینی را در پیش بگیرند. در بسیاری از شهرها، آبیاری باغچهها و فضای سبز ممنوع اعلام و بخش کشاورزی با محدودیتهای شدیدی مواجه شده است و حالا صهیونیست ها قطعی طولانی آب را تجربه می کنند تا گوشه ای از درد بی آب و غذایی که بر مردم بی پناه غزه روا داشتند، بچشند.
روزنامه عبریزبان معاریو اعتراف کرد، با وجود آنکه تأمین آب در رژیم صهیونیستی به نوعی ثبات رسیده، اما بحران جلبکها هنوز پا برجاست و علاوه بر عسقلان، تأسیسات تصفیه آب در الخضیره نیز با آن درگیر شده است.
کشاورزان صهیونیست هم خواستار اقدام فوری برای حل این بحران شدند و هشدار دادند اختلال در فصل رشد میتواند به شدت به سبزیجات و باغهایی که نزدیک برداشت هستند آسیب بزند.
نجاتدهنده آب جهان؛ ادعای گزاف صهیونیستها
نتانیاهو در پیام خود ادعا کرده بود رژیم صهیونیستی «رتبه نخست بازیافت آب در جهان» است و ۹۰ درصد آب مصرفی خود را بازیافت میکند. وی همچنین از آبشیرینکنها بهعنوان افتخار یاد کرده بود. اما همین مدعی توخالی ابرقدرتی آب با کوچکترین تکان در اکوسیستم طبیعی، آسیبپذیر ظاهر شده است.
این واقعه نشان میدهد اتکای افراطی به یک فناوری خاص آبشیرینکنهای دریایی و غفلت از تنوعبخشی به منابع آبی، میتواند بحران انسانی بسازد هرچند صهیونیست ها هیچگاه نجات دهنده نبوده، جز کشتار و قتل عام چیزی برای جامعه بشری به دنبال نداشته اند و حتی از همان آب هم قطعاً برای نابودی بشریت بهره خواهند گرفت.
ایران؛ مسیر بهبود با تکیه بر توان داخلی
در مقابل، ایران با وجود کمبارشیها، مسیر بهبود را بدون نیاز به کارشناسان به اصطلاح برتر و وعده های پوچ نتانیاهو طی میکند. بر اساس آخرین آمار شرکت مدیریت منابع آب ایران، تا ۱۷ مردادماه میزان پرشدگی سدهای مهم کشور به ۵۷ درصد رسیده و ورودی مخازن نسبت به سال گذشته ۷۱ درصد افزایش داشته است. حجم آب موجود در مخازن ۳۶ درصد رشد نسبت به سال داشته است.
در حوزه مدیریت مصرف، ایران ۱۱۰ پروژه پایلوت آبیاری هوشمند را در حدود ۱۰ هزار هکتار از اراضی کشاورزی اجرا میکند. همچنین سال گذشته آبرسانی به ۲ هزار و 300 روستا تکمیل شد و برای سال جاری آبرسانی به ۲ هزار روستای دیگر در برنامه قرار دارد.
البته وضعیت همه سدها یکسان نیست. 6 سد لار، دوستی، طرق، 15 خرداد، بارزو و ساوه همچنان کمتر از ۱۰ درصد آب دارند و چالش آبی در برخی مناطق جدی است. اما این مشکلات از جنس مدیریت داخلی و کمبارشی است، نه نتیجه ویرانکردن زیرساختهای همسایه و کشتار کودکان.
طنز تلخ تاریخ
یک سال پیش، جنایتکاری با پارچ آب روی میز نشست و به ایرانیان گفت که در «آزادی» آب خواهند داشت. یک سال بعد، همان پارچ، از جلبکی که در فاضلاب غزه ریشه دارد، لجن مال شد؛ غزهای که کودکانش زیر آوار و در گرسنگی و تشنگی جان دادند.
پارچی که نتانیاهو به نمایش گذاشت، از خون کودکان فلسطینی پر شده بود و حالا خودش به لجن نشسته است. نه کارشناسانش به کمک کسی رفتند، نه فناوریاش بحران داخلی را حل کرده است.
ایران اسلامی هزاران سال پیشینه دارد و بزرگانی تربیت کرده که هیچکدام از این اشغالگران به گرد پایشان نمیرسند. مسیر آب ایران، مسیر خون کودکان نیست مسیر علم و راستی و تلاش فرزندان این سرزمین کهن است که خود ارمغان آور صلح و دوستی میان همسایگانش است.
در بخشی از واکنشهای مردمی و رسانهای خطاب به نتانیاهو تأکید شده است، «ای قاتل کودکان، اول خودت را نجات بده». مجرمی که دستش به خون زنان و مردان و کودکان ایرانی نیز آلوده است از ترور دانشمندان هستهای و فرماندهان ارشد این خاک مقدس تا کشتن زنان و کودکان بیگناه سرزمینمان چگونه ادعای نجات دیگران دارد؟ جنایتکاری که خود تحت تعقیب دادگاه کیفری بینالمللی خواهد بود و در داخل سرزمین های اشغالی با اعتراضات گسترده مردمی و بحران آب روبهرو است، چگونه میخواهد برای ایران نسخه پیچی کند و دایه مهربانتر از مادر باشد؟
پارچی که نتانیاهو به دست گرفت، نه فقط لجنمال جلبکهای مدیترانه، بلکه به نمادی از ریاکاری تبدیل شد.