ظریف خطای بزرگی کرد

به گزارش راهبرد معاصر؛ مهدی محمدی نوشت: ظریف خطای بزرگی کرد؛ به صورت ماه آسمان آب دهان انداخته و این ننگ پاک نخواهد شد؛ هیچ توجیه و تاویلی آب رفته را به جو بر نمی‌گرداند؛ او دیدگاهش را گفته و اکنون هرچه بگوید ظاهرسازی است؛ نام او در تاریخ این کشور به عنوان کسی ثبت خواهد شد که ناجوانمردانه پنجه به صورت قهرمان شهید ملت کشید.

ظریف امنیت ملی را به خطر انداخته است؛ سوال این نیست که از این پس چگونه می‌تواند وزیر خارجه باشد، بلکه سوال این است که او تاکنون چگونه وزیر خارجه بوده است؟ وزیر خارجه چه کسی با چه دیدگاهی و با کدام اهداف؟ فردی با این دیدگاه ها دیگر چه گفته و چه کارهایی کرده است؟

قلب ایران آزرده است؛ در کوچه و خیابان می‌شنویم که حاج قاسم را یک بار دیگر شهید کرده‌اند؛ من نمی‌دانم جواد ظریف اکنون در چه اندیشه‌ای است و به دنبال کدام دست توطئه‌گر می‌گردد اما به قول مولانا ادب نگه نداشته و لذا ‘نار شهوت را حطب’ شده است؛ مقصر دیگری وجود ندارد.

دشمنان خونی حاج قاسم هم که گویی تاریخ مصرف ظریف را تمام شده فرض کرده و این فایل را منتشر کرده‌اند، خطای فاحشی کرده‌اند. دوقطبی مذاکره - مقاومت قرار بود با کسان دیگری ساخته شود اما اکنون با حاج‌قاسم ساخته شد؛ این یعنی پروژه اصلی که بنا بود تکلیف انتخابات را روشن کند به باد رفته است. این مکر خداوند است.

داشتن یک روایت امنیتی دقیق از مسئله بسیار مهم است اما تقلیل این موضوع به یک مسئله امنیتی خطاست؛ این مسئله‌ای بسیار بزرگ‌تر و عمیق‌تر است؛ نه با چند دستگیری و برخورد قضایی رفع و رجوع می‌شود و نه با عذرخواهی سرو ته آن هم می‌آید. پرده‌ای افتاده است. تعیین تکلیف بسیار بزرگ تری لازم است.

قاسم سلیمانی دیپلمات نبود اما دیپلماسی را به معنای تبدیل قدرت میدانی به قدرت سیاسی از هر کسی بهتر می‌دانست؛ من نمی‌خواهم کسی را متهم کنم اما ظاهرا تحقیر مستمر آمریکا از سوی حاج قاسم کینه‌هایی را در برخی دل‌ها انباشته است؛ او اذان و نماز در کرملین را از مشارکت روسیه در جنگ سوریه مهم تر می‌دانست؛ ببین تفاوت ره از کجاست تا به کجا!

مرتبت حاج قاسم رفیع تر از آن است که دست هر عنان بریده ای به آن برسد؛ ظریف تا انتهای عمر باید خجالت زده باشد که به صورت آفتاب خاک پاشیده است؛ اما آفتاب که لطمه نمی‌بیند؛ همچنان بر مومن و کافر بی دریغ خواهد تابید، از جمله بر محمدجواد ظریف./ تسنیم