سوالی که دیپلماتهای غربی پاسخ نمی دهند!
به گزارش راهبرد معاصر؛ دیپلماتهای غربی کماکان قصد ندارند به یکی از مهم ترین دغدغه های جمهوری اسلامی ایران در مذاکرات وین، پاسخ دهند! این دغدغه، مربوط به "احیای نیروگاه نطنز" پس از عملیات خرابکارانه اخیر رژیم صهیونستی بوده است. عملیاتی که بدون شک بدون اطلاع دولت جوبایدن در آمریکا صورت نگرفته است! صورت مسئله اینجاست که دیپلماتهای غربی، فارغ از توجه در خصوص آنچه در نظنز رخ داده است، می گویند ایران طبق برجام باید از سانتریفیوژهای نسل اول استفاده کند این در حالیست که کشورمان در حال حاضر، استفاده از مدلهای پیشرفتهتر سانتریفیوژها را در دستور کار قرار داده است. آمریکا خواستار برچیدن این مدلها است اما ایران میگوید با توجه به از کار افتادن و همچنین حملاتی که صورت گرفته، امکان استفاده مجدد از سانتریفیوژهای نسل نخست را ندارد.
استدلال فنی جمهوری اسلامی ایران در خصوص استفاده از نسل جدید سانتریفیوژها، کاملا صحیح می باشد. نکته جالب توجه اینکه طرف آمریکایی در این نقطه، به "متن برجام" استناد می کند، حال آنکه در موارد دیگر که صراحتا متن برجام را زیر پا می گذارد، به "فرامتن برجام" اصالت و موضوعیت می دهد! "رابرت مالی" سرپرست تیم مذاکره کننده آمریکا در وین، صراحتا به تروییکای اروپایی و حتی نمایندگان چین و روسیه اعلام کرده است که نه تنها "رفع تمامی تحریمهای مغایر با برجام" از سوی بایدن و کنگره عملیاتی نخواهد بود، بلکه ایران باید تدبیری را جهت " از بین بردن سانتریفیوژ های پیشرفته" ای که در طول سالها و خصوصا ماههای اخیر و در راستای جبران هزینه حداقل دو عملیات خرابکارانه گسترده در نطنز مستقر کرده، بیاندیشد! طرف آمریکایی حتی زیر بار توقف تزریق گاز هگزافلوراید اورانیوم به سانتریفیوژها نمی روند و از نابود کردن کامل آنها سخن می گویند! مقامات آمریکایی صراحتا می گویند اساسا مهم نیست که رژیم صهیونیستی در طول سالهای اخیر چه اقداماتی را در راستای "تحدید توان هسته ای ایران" صورت داده است، زیرا تل آویو و واشنگتن ( خصوصا در این نقطه !!!)، هیچ ارتباطی با یکدیگر ندارند! بر این اساس، مسئولیت جبران خسارت عملیات های خرابکارانه علیه نیروگاه های هسته ای ایران، بر عهده آمریکا نیست و تنها دغدغه" دموکرات های با پرستیژ مستقر در کاخ سفید"، بازگشت مطلق و بدون کم و کاست تهران به تمامی تعهدات برجامی و حتی فرابرجامی می باشد! در هر حال، دیپلماتهای غربی باید به این مسئله مهم پاسخ دهند که با توجه به خرابکاری رژیم اشغالگر قدس در نیروگاه نطنز و حق حداقلی ایرانیان مبنی بر چرخیدن سانتریفیوژها در این نیروگاه، این نیاز چگونه باید بر آورده شود؟! آیا آنها راه عملیاتی دیگری جز استقرار سانتریفیوژهای نسل جدید در نطنز سراغ دارند؟!
جای بسی تعجب دارد که صیانت حداقلی ایران از سانتریفیوژهایی که در واکنش به عملیات مشترک تل آویو و واشنگتن در نطنز صورت گرفته، حکم یک "گزاره غیرمنطقی" را در مذاکرات وین پیدا کرده است! بدون شک در این برهه زمانی حساس و سرنوشت ساز، نباید در مقابل وقاحت مطلق طرف آمریکایی و اروپایی( در قبال آنچه در نیروگاه نطنز و در خصوص سانتریفیوژهای نسل اول ما رخ داده است ) عقب نشینی کرد.