به یاد شهید عدالت و قضاوت

به گزارش «راهبرد معاصر»؛ حافظه تاریخی ملت ایران خوب در خاطر دارد دشمن عصبانی از اتحاد مردم با نظام چگونه شامگاه یکشنبه هفتم تیر ماه ۱۳۶۰ جلسه‌ سالن اجتماعات دفتر مرکزی حزب جمهوری اسلامی در سرچشمه تهران را به خاک و خون کشید. جلسه ای که با موضوع  تورم و انتخابات ریاست جمهوری آینده قرار بود مشکلی از مشکلات مردم انقلابی بگشاید.

آیت‌الله بهشتی سخنان کوبنده خود را آغاز کرد: نباید بار دیگر  اجازه دهیم استعمارگران برایمان مهره‌سازی کنند و سرنوشت مردم ما را به بازی بگیرند. باید تلاش کنیم کسانی را که متعهد به مکتب هستند و سرنوشت مردم را به بازی نمی‌گیرند انتخاب شوند...» اما هنوز این سخنان به اتمام نرسیده بود که دفتر حزب با صدای مهیبی منفجر شد. بر اثر شدت انفجار دو بمب قوی که از همان روز رد پای سازمان مجاهدین در آن دیده می شد، قسمتهایی از ساختمان فرو ریخت.

عداوت دشمن با عدالت

صدای آژیر آمبولانس قطع نمیشد  و بی امان در حال انتقال مصدومان و شهدا از زیر آوار بودند. شیشه‌های ساختمان های اطراف خرد شده بود و جمعیت زیادی اطراف محل انفجار اجتماع کرده بودند.

هفته قوه قضائیه نه تنها یادآور شهادت یاران باوفای انقلاب، بلکه یادآور آن است که این مردم برای عدالت قیام کردند و در بهمن ۵۷ انقلابشان به ثمر نشست

این حادثه 6 روز پس از عزل بنی‌صدر از ریاست جمهوری و یک ماه قبل از فرار وی و مسعود رجوی سرکرده سازمان مجاهدین خلق به فرانسه رخ داد و حتی پیش از وقوع انفجار، محمد جواد قدیری عضو کادر مرکزی سازمان مجاهدین خبر داده بود روز هفتم تیر کار یکسره خواهد شد. دشمن برای عدالت انقلابی نقشه کشیده بود و عداوت خود را با این انفجار مهیب نه تنها به ملت ایران که به دنیا اثبات کرد.

هفته ای به نام قضاوت

دشمنان این مرز و بوم تصور می کردند با به شهادت رساندن یکی از یاران با وفای انقلاب که مسئول دستگاه قضا بود، می توانند ضربه بزرگی به این نظام و انقلاب تازه متولد شده وارد کنند، اما تاریخ به شکل دیگری رقم خورد. ۲۷ تیرماه سال ۷۳ به پیشنهاد شورای فرهنگ عمومی روز هفتم تیرماه و سالروز شهادت آیت الله بهشتی به عنوان نخستین مسئول دستگاه قضایی جمهوری اسلامی و ۷۲ یار با وفایش به نام روز قوه قضائیه نامگذاری شد تا برای همیشه یاد این شهید عزیز در اذهان ملت ایران باقی بماند.

حالا سالهاست از شهادت وی و پر کشیدن ۷۲ یارش می گذرد، اما در هفته ای که به نام وی ملقب شده است، یادش گرامی داشته می شود و هفتم تیرماه برای همیشه در تقویم این مرز و بوم ثبت شد.

هفته قوه قضائیه نه تنها یادآور شهادت یاران باوفای انقلاب، بلکه یادآور آن است که این مردم برای عدالت قیام کردند و در بهمن ۵۷ انقلابشان به ثمر نشست و اکنون سالهاست خاری بر چشم دشمنان شده اند.

هفته قوه قضائیه و امیدی برای دردمندان

هفته قوه قضائیه یادآور کارکردهای این دستگاه نیز هست؛ قضا و قضاوت در نگاهی عمومی راهکاری است برای یافتن حق، برقراریِ عدل و رساندن حق به صاحب آن. قضاوت در واقع  مسیری است که حق جویان را امیدوار می کند و زورمداران را از رسیدن به آمال و آرزوهای نابه جا باز می دارد.

قضاوت، راه هایی است که به رفع خصومت و پایان بخشیدن به منازعات می انجامد و حقوق از دست رفته را براساس قوانین دقیق و قابل اجرا به حق داران باز می گرداند. این گونه است که منصب قضا، ظریف ترین، حساس ترین، مهم ترین و در عین حال یکی از خطیرترین مناصب اجتماعی از دیدگاه اسلام به شمار می رود.

باید گفت کلمه قضا از واژگانی است که در لغت عرب معانی متعددی مانند حکم، علم، قول، امر و فعل را در بر می گیرد؛ اما به طور معمول به معنای حکم به کار برده می شود.

در اصطلاح فقها، قضا عبارت است از ولایت بر حکم که این ولایت از سوی حکومت اسلامی به کسانی که شایستگی این منصب را دارند، تفویض می شود. نتیجه آن که در شکل گیریِ یک جامعه و دوام و بقای آن و نیز برقراری امنیت و سلامت اجتماعی، وجود قاضی، انجام قضاوت و پذیرش آن، از پایه های بنیادین و اساسی به شمار می آید.