آموزش و پرورش: شاهد ازدواج دانش آموزان ۹ و ۱۰ ساله هستیم
به گزارش راهبرد معاصر، حجت الاسلام والمسلمین «حسین محمدزاده» معاون پرورشی و فرهنگی آموزش و پرورش استان قزوین در رابطه با ازدواج زودهنگام دختران و ارتباطش با مقوله ترک تحصیل گفت: این مسئله بسیار مهم است. اتفاقا ما در یکی از مناطق به صورت فراوان شاهد ازدواج زودهنگام و کودک همسری هستیم. من فکر میکردم در آن منطقه به خاطر فقر و نیاز است که دختر را به خانواده همسرش میسپارند و با ازدواج او موافقت میکنند، اما دیدم اتفاقا خانوادهها خیلی متمول و دارا هستند، ولی یک آداب و رسوم و فرایندی آنجا اتفاق افتاده که رویکرد آنها کودک همسری شده و جزو باورها و اعتقادات آنها شده است.
معاون پرورشی و فرهنگی آموزش و پرورش استان قزوین ادامه داد: ما در همان منطقه ازدواج ۹ساله و ۱۰ سالهها را داریم؛ دخترهایی که با پسرهای ۱۶-۱۷ساله ازدواج میکنند و بعد از ۴-۵ سال خیلی از اینها متارکه میکنند و زندگیهایشان بهم میریزد. ما، چون این منطقه را رصد کردیم به این موضوع نیز ورود پیدا کردیم برای اینکه این آسیب نباید فراگیر شود. آسیبهای عجیبی داریم؛ دانش آموزی که میداند در ۱۰-۱۱ سالگی ازدواج خواهد کرد، از روند ابتدایی تحصیل، از مدرسه کنده میشود و شایق به ادامه تحصیل نیست.
او افزود: بعد از آن آسیبهای متارکه از شوهر وجود دارد همچنین آسیبهای اجتماعی، شخصی و فردی که ایجاد میشود پس لرزههای غیرقابل تحمیلی میتواند داشته باشد. ما به این موضوع ورود پیدا کردهایم و تبیینی برای خانوادهها و دانش آموزان گذاشتهایم تا فهم زندگی مشترک برایشان ایجاد شود؛ اینکه اگر شاغل باشند، تحصیل کرده باشند، اگر شرایط علمی خوب برای خودشان ایجاد کنند، میتوانند جایگاه اجتماعی پیدا کنند و در انتخاب همسر تصمیمگیر باشند نه اینکه تحت لوای مادر و پدرشان نتوانند تصمیم بگیرند. این افراد اگر دیپلم یا کارشناسی بگیرند و بلوغ فکری و ذهنی و اجتماعی پیدا کنند، در فرایند ازدواج هم میتوانند موفقتر عمل کنند.
محمدزاده در خاتمه یادآوری کرد: همچنین نمونههایی از دانش آموزان مناطق دیگر که ازدواج نکردهاند و تحصیلاتشان را تکمیل کردهاند و برآیند قشنگتری از اجتماع دارند را به آن منطقه معرفی کردهایم و برایشان الگوسازی شده که اگر این مدلی زندگی کنند، ازدواج مطمئنتر و تشکیل خانواده مطمئنتری خواهند داشت./ایلنا
مبارک مسئولین و گردانندگانی باشد که تعلیم و تربیت اسلامی را ملعبه قرار دادند و تازه داعیه برپایی عدالت علوی و تربیت علوی را دارند.عیب بزرگ این کشور این است که اکثرا مسئولینش به فکر تصدی پستهایند و برای آن سرو دست می شکنند و در سبقتند .حالا اگر کاری هم در دوران مسئولیتشان نکردند زیاد مهم نیست لا اقل احترامی کسب کرده اند و به زعمشان رزومه ای پر کرده اند.اعتقاد به یوم الحساب کم رنگ شده است به نظرتان دلیلش چیست؟آیا غیر این است که برخی داعیه داران نظام اسلامی خود توزرد از کار درآمدند و بسیاری از مسئولین رده پایین تر و عوام را بلا اعتقاد کردند.برای یک رتبه بندی چه دروغها و امروز و فردا کردنها که از مسئولین نشنیدیم و امروزه اثرش اشاعهء دروغ در جامعه و حتی به خودمان است.سایر موارد هم ریشهء اینچنینی دارد.