توطئه‌های مشترک واشنگتن–تل آویو علیه تهران
به گزارش «راهبرد معاصر»؛ طبق بیانیه‌ای که دفتر بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم صهیونیستی منتشر کرد، وی ۲۰ اکتبر گفت: ما متعهد به تکمیل حذف نظام ایران هستیم. من بارها درباره این موضوع با دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا صحبت کرده‌ام، ازجمله دو روز پیش.
وزیر جنگ آمریکا به طور غیرمنتظره از پایگاه هوایی نیروهای خود در جنوب رژیم صهیونیستی بازدید و در آنجا با نتانیاهو دیدار کرد
رویترز تأیید کرد، آخرین مکالمه مورد بحث ۱۸ اکتبر انجام شد. بیانیه نتانیاهو آنچه را که ما بارها بر آن تأکید کرده‌ایم و آنچه برخی انکار کرده‌اند، آشکار می‌کند و در اینجا سرانجام به روشن‌ترین شکل سیاسی ممکن آشکار می‌شود:
هدف اعلام‌شده جنگ، آن‌طور که رسانه‌ها بارها گزارش داده‌اند، دیگر جلوگیری از توانایی‌های هسته‌ای ایران نیست. نتانیاهو نابودی جمهوری اسلامی را به عنوان هدف اصلی اعلام کرده و آن را به جلوگیری از بازسازی برنامه هسته‌ای و محور متحدان ایران مرتبط دانسته است. نیات نتانیاهو چیز جدیدی نیست؛ وی در عملیات قبلی خود نیز بارها از مردم ایران خواسته بود تا علیه نظام قیام کنند، احساسی که ترامپ در چندین بیانیه عمومی خود تکرار کرده است.
این هدف بارها با ترامپ بحث شده است. به عبارت دیگر، تغییر نظام ایده‌ای صهیونیستی نیست که بدون اطلاع واشنگتن مطرح شده باشد، بلکه موضوعی است که برای عملیات مشترک روی میز قرار دارد. بنابراین، لغزش‌های زبانی ترامپ این هدف را آشکار کرد، حتی اگر رسماً اعلام نشده باشد.
از همه مهم‌تر، بلافاصله پس از تماس تلفنی بین این دو نفر، پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا به طور غیرمنتظره از پایگاه هوایی نیروهای خود در جنوب رژیم صهیونیستی بازدید و در آنجا با نتانیاهو دیدار کرد. سه مقام صهیونیست تأیید کردند، ایران محور بحث آنها بوده است. سخنگوی نتانیاهو گفت، آنها درباره مقابله با تهدیدات منطقه‌ای به صورت تهاجمی و دفاعی بحث کردند.
حتی نگران‌کننده‌تر اینکه تحولات همزمان با گزارش افشاگرانه فایننشال تایمز مبنی بر اینکه رژیم صهیونیستی در ابتدا کمپین هوایی چند روزه علیه ایران را که قرار بود 10 اکتبر آغاز شود، آماده کرده بود تا تأسیسات هسته‌ای و نظامی، زیرساخت‌های برقی و سایت‌های مرتبط با ایران را هدف قرار دهد، اما این کار عمدتاً به دلیل اعتراض ترامپ به زمان‌بندی قبل از انتخابات آمریکا به تعویق افتاد.
کمی به عقب برگردیم، ترامپ پیش تر چهارم سپتامبر گفته بود می‌خواهد در حالی از سمت خود کناره‌گیری کند که رئیس جمهور بعدی نگران ایران نباشد. وی همچنین ۹ سپتامبر اعلام کرد، جنگ پس از انتخابات میان‌دوره‌ای پایان خواهد یافت و حملات بیشتری در پی آن انجام خواهد شد. این نشان می‌دهد ترامپ می‌خواهد این موضوع قبل از پایان دوره ریاست جمهوری اش حل شود، نه اینکه صرفاً آن را مدیریت یا متوقف کند.
بنابراین با یک توالی منسجم روبرو هستیم:
- هدفی سیاسی که از خفا به عرصه عمومی منتقل شده است: سرنگونی نظام
- مذاکرات مکرر با رئیس جمهور آمریکا: آخرین مورد 18 اکتبر
مهمترین سؤالات این است: آیا در صورت ناتوانی در سرنگونی جمهوری اسلامی، این دور جنگ با دورهای دیگری متفاوت خواهد بود؟
- طرح حمله آماده و از قبل برای آن برنامه‌ریزی شده است: 10 اکتبر
- جلسه نظامی محرمانه در یک پایگاه عملیات هوایی: ۱۹ اکتبر
- تأیید تحقیقات درباره گزینه‌های تهاجمی و دفاعی
اظهارات مکرر ترامپ در ماه سپتامبر، عزم وی را برای حل این مشکل و منتقل نشدن آن به رئیس جمهور بعدی تأیید می‌کند. اختلاف نظر آشکار بین نتانیاهو و ترامپ فقط درباره زمان‌بندی است، زیرا وی از تأثیر آن بر انتخابات میان‌دوره‌ای می‌ترسد.
دور بعدی جنگ تقریباً قطعی و این سؤال همچنان باقی است: آیا تغییر نظام هدف مشترک اعلام نشده و واقعی آمریکاست، یا نتیجه مطلوب رژیم صهیونیستی که در صورت دستیابی به آن، واشنگتن استقبال خواهد کرد، یا ابزاری برای تهدید برای فشار بر تهران برای تسلیم شدن در برابر شروط آمریکاست؟
آیا دو جناح در دولت ترامپ (اولی که بدون قید و شرط از نتانیاهو حمایت می‌کند و به وسیله هگست و مارکو روبیو هدایت می‌شود و دومی، که به «اول آمریکا» اعتقاد دارد و به وسیله جی دی ونس هدایت می‌شود) با نادیده گرفتن هشدارهای رئیس سابق ستاد کارکنان، مدیر سابق اطلاعات، مدیر سابق آژانس امنیت ملی و بسیاری دیگر از مقام های ارشد سابق در وزارت امور خارجه و سایر آژانس‌های امنیتی، بر سر هدف تغییر نظام توافق داشتند؟
البته، کلمه «قبلی» به تنهایی برای همه کسانی که در بالا عنوان شد، نشان می‌دهد هر کسی که از این هدف حمایت نمی‌کرد، کنار گذاشته شده است. نباید فراموش کنیم خود ونس به دلیل این موضع پیش تر به وسیله لابی صهیونیستی مورد حمله قرار گرفت و ترامپ علاوه بر وعده‌های کنترل نفت جهان، از ونزوئلا گرفته تا ایران و خلیج فارس، با پرونده‌های اپستین و دیگران مورد باج‌گیری قرار گرفت و این نشان دهنده سودهای کلان برای وی، خانواده‌اش و کوشنر است.
مهمترین سؤالات این است: آیا در صورت ناتوانی در سرنگونی جمهوری اسلامی، این دور جنگ با دورهای دیگری متفاوت خواهد بود؟ آیا این دورها تا پایان دوران نتانیاهو-ترامپ ادامه خواهد یافت؟ به هر حال این دوران چقدر طول خواهد کشید؟ آیا نتیجه انتخابات در آمریکا و رژیم صهیونیستی می‌تواند صحنه را تغییر دهد؟
آیا سرنگونی نظام بدون جنگ زمینی امکان‌پذیر و این جنگ واقعاً برنامه‌ریزی شده است؟ هویت سربازانی که در آن خواهند جنگید چیست؟ آیا دولت آمریکا واقعاً آماده است تا جان آمریکایی‌ها را برای رژیم صهیونیستی فدا کند، یا ارتش آمریکا روی فرودهای آبی-خاکی دقیق در مکان‌های حساس همراه با پوشش هوایی سنگین به وسیله نیروهای ویژه شرط‌بندی می‌کند، در حالی که جنگ طولانی‌تر، دشوارتر و پیچیده‌تر روی زمین به وسیله طرف‌های دیگر از قومیت‌ها، ملیت‌ها و نهادهای مختلف با حمایت مزدوران شرکت‌های امنیتی تحت مدیریت طرف‌های منطقه‌ای و بین‌المللی انجام می‌شود، مشابه آنچه در عراق سال ۲۰۰۳ اتفاق افتاد و آنچه تا به امروز در لیبی و سودان اتفاق می‌افتد؟
روزهای سختی در منطقه در انتظار ما و سال‌های بسیار خطرناکی در پیش است، تا زمانی که زوج خطرناک ترامپ و نتانیاهو، فارغ از همه چیز: ارزش‌های اخلاقی، قوانین حقوقی، اصول سیاسی و روابط بین‌الملل، در قدرت باقی بمانند. آنها تنها با اشتهای توسعه‌طلبانه برای تصرف سرزمین‌ها و منابع دیگران و با تسلیم کامل در برابر دستور کار صهیونیستی به پیش می‌روند.