اینستکس راه نفوذ آمریکا از کانال اروپا

به گزارش راهبرد معاصر؛ اینستکس ابزاری برای رسیدن آمریکا در پس پرده بازی اروپا به اهداف مورد نظر برجامی است! پایبندی ایران به تمامی مفاد برجام و باقی ماندن تمامی محدودیت هایی که در چارچوب برجام بر ایران تحمیل شده اصلی ترین اهدافی است که آمریکا از طریق متحد دیرین خود اروپا به ایران دیکته می کند.

تکرار سناریوی برجام و تشدید تحریم ها با اینستکس

طبق اسناد منتشر شده از سوی کشورهای مجری طرح اینستکس یا اس پی وی محورهای تجاری اروپا با ایران بعد از اجرای کانال مالی بر اساس تبادل نفت با اقلام مورد نیاز انسانی از جمله دارو و غذاست,هر چند تبادل کالاهای ذکر شده نیز منوط به الحاق به اف ای تی اف و پایبندی به برجام خواهد بود. اینستکس ابزاری برای رسیدن آمریکا در پس پرده بازی اروپا به اهداف مورد نظر برجامی است! پایبندی ایران به تمامی مفاد برجام و باقی ماندن تمامی محدودیت هایی که در چارچوب برجام بر ایران تحمیل شده اصلی ترین اهدافی است که آمریکا از طریق متحد دیرین خود اروپا به ایران دیکته می کند.

آمریکا در بازی برد – برد یک جانبه خود با اعمال تحریم های شدید به ایران و تحمیل محدودیت های هسته‌ای بر نظام جمهوری اسلامی عملا با دست پر از برجام خارج شد در حالی که ایران با تحریم های بیشتری و توافق یک جانبه برجام دست خالی ماند. بی شک آمریکا بعد از خروج از برجام در راستای باقی ماندن ایران در توافق هسته ای به  دنبال ترفندی برای نگاه داشتن ایران در چارچوب برجام بود که اروپا به عنوان پلیس خوب مسوول تدارک و اجرای بازی جدید آمریکا با ایران شد.

آمریکا بعد از خروج از برجام در راستای باقی ماندن ایران در توافق هسته ای به  دنبال ترفندی برای نگاه داشتن ایران در چارچوب برجام بود که اروپا به عنوان پلیس خوب مسوول تدارک و اجرای بازی جدید آمریکا با ایران شد.

 در صورت پذیرش مراوده تجاری ایران با اینستکس در راستای تامین کالای اساسی می توان به قطعیت گفت دولت اوج ضعف سیاست خارجی خود را به نمایش گذاشته است. پذیرش مبادله تجاری با اروپا و الحاق به FATFو شروط قید شده در سند مربوطه نشانگر عدم درک درست و قدرت تصمیم گیری دولت براساس منافع ملی است.

قطعا جمهوری اسلامی ایران با عدم پذیرش تبادل تجاری با کانال مالی اروپا از سایر کشورها می تواند اقدام به خرید دارو یا کالا کند, هر چند که مشخص نیست اروپا خود خریدار نفت ما باشد, چرا که ممکن است نفت ما را به سایر کشورها فروخته و با انتقال پول به شرکت اینتکس غذا و دارو به ایران صادر کنند.

شک نکنیم  اروپا بیشتر از غذا و دارو آن هم در صورت الحاق به FATF کالایی به ایران نمی دهد, یا مبادله تجاری دیگری با ایران نخواهد داشت. اینکه دولت یک بار دیگر بعد از بدعهدی آمریکا در برجام وارد چنین توافقی با اروپا شده و به دنبال الحاق به FATF است جای تعجب دارد! دولت باید به این سوال پاسخ دهد که حتی اگر به زعم آمریکا پس از الحاق به FATF و قرار دادن اطلاعات گردش مالی و پولشویی کشور آیا تضمینی برای ادامه کار کانال مالی اروپا با ایران وجود دارد؟

 اینستکس ابزاری برای رسیدن آمریکا در پس پرده بازی اروپا به اهداف مورد نظر برجامی است! پایبندی ایران به تمامی مفاد برجام و باقی ماندن تمامی محدودیت هایی که در چارچوب برجام بر ایران تحمیل شده اصلی ترین اهدافی است که آمریکا از طریق متحد دیرین خود اروپا به ایران دیکته می کند.

هنوز تصویر و سخنان رئیس جمهور و آقای ظریف و وزرای حامی برجام در ذهن و گوش مردم باقی است که از حذف همه تحریم ها و روزهای روشن اقتصادی سخن می گفتند! آیا تحریم ها برداشته شد؟ آیا دولت در قبال بد عهدی آمریکا و عدم سلب اعتماد عمومی و از دست رفتن بسیاری از ظرفیت های اقتصادی کشور در طی دوران مذاکرات پاسخ قانع کننده ای به مردم داده است؟

مردم همچنان سخنان و تاکیدهای مقام معظم رهبری را مبنی بر بد عهدی و عدم اطمینان به آمریکا را به یاد دارند که دولت در عوض اعتماد به سخنان رهبر فرزانه انقلاب ازاعتبار امضای آقای کری گفت و صد البته که پاسخ اعتماد و اعتبار قول آمریکایی را هم دید, جالب این است که دولت همچنان بر همان مسیر مانده و برهمان موضوعات بی دستاورد و بی پاسخ تاکید می کند.

قطعا دولت قبل از الحاق به هر کنوانسیونی یا پذیرش هر کانال مالی باید مسئولیت شکست برجام و دستاورد آن را برای کشور بپذیرد. آنچه امروز از مجموعه عملکرد دولت بخصوص در بخش مذاکرات به ذهن متبادر می‌شود عدم برخورداری لازم از  اطلاعات, دانش, توانایی تحلیل تصمیمات دشمن و قدرت دشمن شناسی است. هر چند که سخن گفتن از این موضوع چندان خوشایند نیست اما در صورت تداوم مسیر قبلی دولت عدم لیاقت خود را در اداره امور کشور به نمایش گذاشته است.

توجیه های دولت قابل پذیرش نیست

قطعا مردم هیچ بهانه و توجیهی را از دولت نمی پذیرند مادامی که به تحریم ها برجاست و تشدید شده است. اگر دولت به رغم پذیرش محدودیت ها می دانست که آمریکا از برجام خارج می شود وبرجام را امضا کرده خائن است که امیدواریم اینگونه نباشد، در غیر این صورت دولت از دانش وقدرت تحلیل لازم برخوردار نیست و شایستگی اداره امور کشور و ورود به مذاکرات بین المللی را ندارد.

جای تعجب دارد که مجلس شورای اسلامی و مجمع تشخیص مصلحت نظام همچنان از دولتی که در برجام موفق نبود و بر همکاری با دنیای غرب اصرار دارد درخصوص توضیح الحاق به کنوانسیون هایی چون FATF دعوت به عمل می آورد! آیا مجلس نباید از دولتی که امضای آقای کری را تضمین می داند و بدعهدی آمریکا را مد نظر قرار نمی دهد پاسخ قانع کننده ای بخواهد؟ بی شک دولت یازدهم و دوازدهم یا جاهل یا خیانت کار به کشور و به ملت هستند.

در پایان ذکر این نکته ضروری است که کانال مالی اروپا ابزار قابل اعتنا و کارآمدی برای حل مشکلات تجاری و مبادلات اقتصادی ایران با اروپا یا سایر کشورها نیست. برآیند این موضوع را باید در خواسته های سیاسی اروپا دسته بندی کرد چرا که سناریوی برجام یک بار دیگر در قالب کانال مالی اروپا در حال تکرار است.