با «اختلالات پساکرونایی» در عرصه اجتماعی چه باید کرد؟

سیدحسین موسوی، رییس انجمن مددکاری اجتماعی در گفت و گو با راهبرد معاصر در پاسخ به این پرسش که، یکی از ابعاد شیوع کرونا طی یک سال اخیر، نگرانی‌های روانی حاصل از این بیماری بوده است. کرونا چه آسیب‌هایی در حوزه مشکلات روحی ایجاد کرده است؟ گفت: یکی از ابعاد شیوع کرونا نگرانی های حاصل از بیماری و مشکلات روحی و روانی بود. وقتی بحرانی اتفاق می افتد بر حسب نوع و گستره بیماری و افرادی که تحت تاثیر قرار می گیرند طبیعتا تاثیرات متفاوتی بوجود می آید بخصوص در مدتی که بحران اتفاق می افتد چه در بحران های بزرگ و چه کوچک آثار روانی وجود دارد. هر چه گستره بحران بیشتر باشد مداخله در این حوزه سختتر می شود و نتیجه کمتری می گیرند و نگرانی ها بیشتر می شود.

وی تصریح کرد: مشکلات اقتصادی کشور هم باعث شد مردم در این شرایط نتوانند استراتژی در خانه ماندن را به طور کامل اجرا کنند طبیعتا در چنین شرایطی میزان آسیب پذیری بیشتر می شود. میزان مرگ و میر به روزانه 500 نفر رسیده بود و از طرفی دارو و واکسنی برای کرونا پیدا نشده بود همین ها بر نگرانی ها اضافه می کند. از طرفی معمولا آدم هایی در شرایط بحران آسیب کمتری می بینند که خود مراقبتی را بلد باشند. کسانی که دچار خستگی شفقت می شوند و خود را برای دیگران فدا می کنند و دلسوزی بیشتری برای دیگران دارند معمولا تاثیرات روانی و اجتماعی بیشتری را می پذیرند به همین دلیل این تاثیرات در کودکان به یک شکل و در بزرگسالان به شکلی دیگر است.

موسوی ادامه داد: من عقیده دارم، این اختلالات در آینده شیوع بیشتری پیدا می کند. کادر درمان تاثیر پذیری بیشتری می بینند و افسردگی های ناشی از ارائه خدمات در این وضعیت بخشی از نشانه های اختلالاتی است که ممکن است مردم درگیر آن شوند.

رییس انجمن مددکاری اجتماعی با اشاره به گزارش رییس پلیس تهران گفت: رییس پلیس تهران گزارشی از سه ماه اول ارائه کرده بود که بنابر این گزارش تقریبا 50% سارقان، سرقت های خرد  که دستگیر شده‌اند، سرقت اولی بودند که این نشان می دهد این مساله بخاطر معیشت است. این مساله تاثیر خود را بر خشونت و بر خانواده می گذارد و می تواند جزو عوارض روانی و اجتماعی بحران کرونا باشد اگر چه ما حالا حالا ها با کرونا کار داریم و سنجش عوارض ان به زمان بیشتری نیاز دارد.

وی در پاسخ به این سوال که، با توجه به علایم روحی و روانی کرونا آیا این موارد را می توان مخصوص کرونا دانست؟ تاکید کرد: هر بحرانی عوارض خاص خود را دارد بسته به نوع و شیوع و گستره اش که تحت تاثیر قرار می گیریم. ما در سیل و زلزله هم همین مسائل را داشتیم حال این ها بحران های عمومی هستند. گاهی شاید بحران در درون یک خانواده اتفاق بیفتد و عزیزی یا شغلی را از دست بدهند. جدایی اتفاق بیفتد و ما از افرادی که تحت تاثیر آن بحران هستند پیامد هایی را خواهیم دید ولی در مورد افرادی که خود مراقبتی را می دانند و تجربه بیشتری دارند و یا در مراقبت از هم منابع اطلاعاتی و بازی و همدلی را می دانند مثل سازمان هایی که برای مراقبت از کارمندان خود مراقبت های سازمانی را برنامه ریزی کرده اند طبیعتا موفقیت بیشتری در کنترل این نوع بحران ها خواهند داشت.

او درباره درگیری گروه های سنی در این باره گفت: همه گروه های سنی به نوعی تحت تاثیر این وضعیت قرار می گیرند. سالمند هم تحت تاثیر است و کودک هم تاثیر می گیرد ولی کسانی که پخته تر هستند نسبت به کسانی که نااطمینانی بیشتری دارند به مراتب تاثیر پذیری کمتری خواهند داشت. هیچ کسی هیچ آماری ندارد و هر کسی بسته به جامعه هدفی که در اختیار دارد اطلاعات منتشر می کند ولی متاسفانه هنوز پژوهشی ملی در این زمینه صورت نرفته است.

موسوی درباره راه حل پیشنهادی برای مقابله با این بحران گفت: بخشی خود مراقبتی  مهمترین نیاز در این باره است. مراقبت خانوادگی و مراقبت سازمانی اهمیت ویژه ای دارد و مهمترین ان اطمینانی که دولت می دهد و قیودی که دولت ایجاد می کند. خود مراقبتی به معنای تغییر سبک زندگی است و باید به این شرایط عادت کنیم ما مهارت طولانی در خانه ماندن را نداریم. با دستیابی به این مهارت ها وضعیت برایمان کمی بهتر می شود.