رمزگشایی از سفر وزیر خارجه رژیم صهیونیستی به بحرین

به گزارش راهبرد معاصر؛ در 13 آگوست سال گذشته میلادی بود که وزرای خارجه بحرین و امارات عربی متحده به کاخ سفید رفتند تا با امضاء پیمان صلح خودساخته «ابراهیم» در فیلم انتخاباتی نتانیاهو و ترامپ نقش اول را بازی کنند. اما امروز ترامپ با شکست از رقیب دموکرات خود یعنی جوزف بایدن و «بی بی» با شکست از رقبای سر سخت خود، کرسی قدرت را تحویل دادند. با این حال میراث راست گرایان فرصتی برای کابینه «بنت-لاپید» فراهم آورده است تا جای پای تل‌آویو را در حاشیه خلیج فارس مستحکم کند. یائیر لاپید رهبر حزب «یش عتید» و وزیر خارجه رژیم صهیونیستی پس از سفر به امارات و افتتاح سفارت و کنسولگری این رژیم، حال راهی همسایه جنوبی ما یعنی بحرین شده است. پیش از این در سال 1994 وزیر محیط زیست رژیم صهیونیستی یوصی سرید برای شرکت در مذاکرات منطقه‌ای و دیدار با وزیر خارجه بحرین به این پادشاهی سفر کرده بود. در ادامه این یادداشت نگاهی به ابعاد مختلف نخستین سفر رسمی وزیر خارجه اسرائیل به بحرین خواهیم داشت.

روز پنج شنبه 30 سپتامبر ۲۰۲۱، یائیر لاپید وزیر خارجه اسرائیل طی سفری رسمی به «منامه» سفر و با «حمد بن عیسی آل خلیفه» پادشاه و «سلمان بن حمد آل خلیفه» ولیعهد بحرین دیدار و گفت و گو کرد. در این ملاقات ها پنج قرارداد همکاری در زمینه‌های محیط زیست، آب، ورزش، پزشکی، بهداشت و درمان به امضاء رسید. دیگر اتفاق مهم در جریان این سفر برقراری پروازهای تجاری دوبار در هفته توسط خطوط هوایی بحرینی «طیران الخلیج» است. وی در دیگر ماموریت مهم خود به ساختمان تجارت جهانی بحرین رفت تا در طبقه بیست و نهم آن سفارت رژیم صهیونیستی را افتتاح کند. وی پس از این افتتاح به زبان عبری اعلام کرد:«امروز اسرائیل در خلیج فارس یک گام بزرگ و تاریخی برداشته است». مگی ناردی کاردار سفارت آمریکا که در این مراسم حضور داشت، افتتاح سفارت رژیم صهیونیستی در بحرین را «افتخاری بزرگ برای ایالات متحده آمریکا» توصیف کرد. به گزارش «ایندیپندنت»، ایتان نائیه گزینه اصلی این رژیم برای انتخاب سفیر جدید اسرائیل در منامه است. پیش از این سفیر بحرین به اسرائیل سفر کرده است. در توافق صورت گرفته میان دو طرف توافق شد بحرین تا پایان سال 2021 سفارتخانه خود در فلسطین اشغالی را افتتاح نماید.

در واکنش به این سفر بسیاری از جریانات حامی مقاومت بویژه مردم بحرین در فضای مجازی و حقیقی خشم خود را نسبت به سفر وزیر خارجه رژیم صهیونیستی به بحرین ابراز نمودند. جنبش حماس در بیانیه‌ای استقبال بحرین از وزیر خارجه اسرائیل را جنایت علیه امت اسلامی اعلام کرد. صفحه رهبر انقلاب بحرین آیت الله شیخ عیسی قاسم نیز در توییتی نوشت:«خیانت نفرت انگیز عادی سازی روابط با دشمن صهیونیستی یکی از جنگ‌های سیاسی دولت بحرین علیه مردم است. خدا به داد این مردم برسد. بحرین در مقابل سیاست دولت، بر هویت خود پافشاری می‌کند و این مقاومت به طول خواهد انجامید. این نبرد نبردی هویتی و سرنوشت ساز است».

به عقیده بسیاری از کارشناسان دلیل اصلی نزدیک شدن بحرین به رژیم صهیونیستی مقابله با جمهوری اسلامی ایران بوده است. منامه معتقد است تهران تهدیدی مشترک برای بحرین و اسرائیل محسوب می‌شود. چنین نگرشی سبب می‌شود تا بحرین به دلیل ترس از انقلایبون داخلی و نفوذ ایران، پای نیروهای امنیتی و عوامل موساد را به آب‌های خلیج فارس باز کند. شاید یکی از اتفاقات نمادین این سفر را بتوان حضور یائیر لاپید و عبدالطیف بن الراشد الزیانی بر روی عرشه کشتی جنگی «یو اس اس پرل هاربر» دانست. این حضور و دیدار با برد کوپر مقام ارشد نیروی دریایی آمریکا خبر از ائتلافی عربی-عبری تحت حمایت ایالات متحده بر ضد امنیت و منافع جمهوری اسلامی ایران دارد. به گزارش «هاآرتص» یکی دیگر از پرونده‌هایی که در این سفر مورد بررسی قرار گرفت مسئله تهدید «هواپیماهای بدون سرنشین» بوده است. یک مقام صهیونیست در واکنش به این اتفاق، آن را اقدامی «مهم» و «راهبردی» عنوان کرد و گفت:«ایران در حال توسعه قابلیت‌های جنگی هواپیماهای بدون سرنشین است و این موضوع باعث نگرانی همه می‌شود. همه به خوبی می‌دانند که ما چه توانایی‌ها را برای اطمینان بخشیدن به ایمن بودن عبور کشتی‌های بحرینی از خلیج فارس و دیگر آبراه‌های منطقه به میز مذاکره می‌آوریم».

بهره سخن

بی‌شک پذیرش وزیر خارجه رژیم صهیونیستی از سوی حکام بحرین، خیانت به جهان اسلام و آرمان فلسطین است. در جریان تطبیع با اسرائیل منامه قراردادهای گسترده‌ای در حوزه‌های راهبردی همچون کشاورزی، آب، پزشکی، امنیتی، دفاعی و ... با تل‌آویو امضاء نموده است. اما برخلاف تصور حکام بحرین، حضور صهیونیست‌ها در این کشور سبب برانگیخته شدن حساسیت‌های امنیتی تهران و به شماره افتادن حیات رژیم آل خلیفه خواهد شد. امروز ایران به وسیله شبکه نیروهای مقاومت رژیم صهیونیستی را محاصره کرده و حوزه نفوذ خود را تا آب‌های مدیترانه گسترش داده است. چنینی قدرتی نباید ما را از وضعیت امنیت مرزهای (آبی-خشکی) مان قافل کند. امروز اسرائیل به دنبال حضور جدی امنیتی-نظامی در «باکو»، «اربیل»، «ابوظبی»، «دبی» و «منامه» است. اگر بازوهای امنیتی نظام در خارج از کشور پاسخ مناسبی به این تحرکات مخرب ندهند، آنگاه باید خود را برای تنش‌های روزافزون با همسایگان و اقدامات خرابکارانه موساد از این مقاصد آماده کنیم.