زمان برگزاری آزمون‌های دانشگاه‌های کشور تغییر کرد چرا «شقایق اولیفرا» جایگزین خشخاش شد؟ تفهیم اتهام «شروع به قتل» به پدر دختران آسیب‌دیده سنندجی حکم پرستو احمدی و همراهانش صادر شد سه متهمِ ۱۹ هزار مرگ/ چرا سالانه ۲۰ هزار ایرانی جان می‌بازند؟ آتش‌سوزی در گرمسار؛ دو نفر مصدوم شدند پیش‌بینی افزایش دما در تهران به ۳۹ درجه سانتیگراد نرخ دیه سال ۱۴۰۵ اعلام شد ضربه پلیس به شبکه قاچاق مواد خوراکی و تجهیزات پزشکی در پایتخت آماده‌سازی اتوبوس‌های دوکابین جدید در تهران آینده کنترل هوشمند ترافیک چگونه است؟ سرکرده اوباش در قیطریه زمین‌گیر شد این ۲ استان مراقب گرمای بی‌سابقه باشند/ هواشناسی هشدار داد/ در کدام استان‌ها بارش‌های تابستانی در راه است؟ تابستان سوزان در راه ایران؛ دما در این مناطق تا ۲ درجه بالاتر از حد نرمال پشت پرده بحران آب تهران/ چرا پایتخت با کمبود آب دست‌وپنجه نرم می‌کند؟ امکان استعلام آنلاین ممنوع‌الخروجی قضایی

تلخ‌ترین عکس از زلزله بم که جهانی شد

تلخ‌ترین عکس از زلزله بم که جهانی شد این عکس که به نمادی از زمین لرزه تبدیل شد در فرصت حضور چهار روزه عکاس از نخستین زمان بعد از وقوع حادثه در استان کرمان و شهر بم به ثبت رسید.
تاریخ انتشار: ۰۹:۱۹ - ۰۶ دی ۱۴۰۰ - 2021 December 27
کد خبر: ۱۱۵۳۵۴

به گزارش راهبرد معاصر، در چهل و هفتمین دوره برگزاری مسابقه عکس مطبوعاتی جهان (World Press Photo) در بخش تک عکس خبری در سال ۲۰۰۴ عکس عطا طاهرکناره با تصویری ماندگار، اما تلخ از زلزله بم به مقام دوم رسید.

پس از زمین لرزه‌ای که شهر تاریخی بم را با خاک یکسان کرده بود، پدری تن بی جان دو فرزندش را حمل می‌کند تا آن‌ها را به خاک بسپارد.

تلخ‌ترین عکس از زلزله بم که جهانی شد

به گفته‌ی عکاس، عکس مربوط به فردای روز زلزله بم است در حاشیه شهر بم و در روستای بروات (بورا). این دو پسر قربانی زمین لرزه در آغوش پدر بودند که با فاصله‌ای اندک از هم در سنین نوجوانی به سر می‌بردند و حالا از جمله آمار قربانیان زمین لرزه بم به شمار می‌آمدند.


این عکس که به نمادی از زمین لرزه تبدیل شد در فرصت حضور چهار روزه عکاس از نخستین زمان بعد از وقوع حادثه در استان کرمان و شهر بم به ثبت رسید. گفته می‌شود کسی که عطا طاهر کناره را در آن موقع دیده بود می‌گفت که او پشت دوربین گریه می‌کرد. درآمدن اشک، موقع عکاسی دردسر بزرگی است، دید آدم را تار می‌کند و نمی‌گذارد درست صحنه راببینی. عکاس‌ها کمتر پشت دوربین گریه می‌کنند. آن‌ها در شرایط فاجعه، خودشان را پشت دوربین پنهان می‌کنند. دوربین، سپر آن‌ها می‌شود در برابر هجوم فاجعه. اما فاجعه‌ای که جلو چشمان عطا بوده سپر را شکست./همشهری

ارسال نظر
captcha
پرطرفدارترین اخبار
آخرین اخبار