ضوابط بازنشستگی فرهنگیان در سال ۱۴۰۵ جاده کندوان به مدت سه روز مسدود می‌شود هشدار مهم استانداری تهران به شهروندان؛ از تردد غیرضروری در سطح شهر خودداری کنید جاده چالوس و آزادراه تهران-شمال از ۲۴ تا ۲۶ آبان مسدود می‌شوند شاخص آلودگی هوای تهران بعدازظهر امروز شنبه ۲۳ آبان ۱۴۰۵ + نقشه آلودگی مناطق تخریب دندان‌های دختر ۲۵ ساله با اسید به جای مواد سفیدکننده در کلینیک غیرمجاز / یک ماجرای فریبکاری زلزله خاموش در تهران ؛کاهش 10 درصدی ولادت‌ها و صعود مرگ‌ومیر در پایتخت کیفرخواست 6 متهم پرونده نمایشگاه فیتکس تهران صادر شد امروز در ارتفاعات شرق تهران احتمال بارندگی وجود دارد بازگشت آلودگی هوا به تهران پایان مراجعات حضوری برای انحصار وراثت؛ ثبت احوال مسئول صدور گواهی شد نتایج آزمون سراسری هفته آینده اعلام می‌شود جزئیات ثبت نام کنکور کارشناسی ارشد ۱۴۰۶ اعلام شد هشدار نارنجی دریایی برای آب‌های جنوب کشور / آماده‌باش برای مقابله با خسارت‌های احتمالی دستورالعمل جدید آموزش غیرحضوری مدارس / جزئیات تعطیلی واحد‌های آموزشی در شرایط جنگی باند جنوبی تونل نیایش و پل صدر امشب مسدود می‌شود / زمان و مسیر جایگزین

تلخ‌ترین عکس از زلزله بم که جهانی شد

تلخ‌ترین عکس از زلزله بم که جهانی شد این عکس که به نمادی از زمین لرزه تبدیل شد در فرصت حضور چهار روزه عکاس از نخستین زمان بعد از وقوع حادثه در استان کرمان و شهر بم به ثبت رسید.
تاریخ انتشار: ۰۹:۱۹ - ۰۶ دی ۱۴۰۰ - 2021 December 27
کد خبر: ۱۱۵۳۵۴

به گزارش راهبرد معاصر، در چهل و هفتمین دوره برگزاری مسابقه عکس مطبوعاتی جهان (World Press Photo) در بخش تک عکس خبری در سال ۲۰۰۴ عکس عطا طاهرکناره با تصویری ماندگار، اما تلخ از زلزله بم به مقام دوم رسید.

پس از زمین لرزه‌ای که شهر تاریخی بم را با خاک یکسان کرده بود، پدری تن بی جان دو فرزندش را حمل می‌کند تا آن‌ها را به خاک بسپارد.

تلخ‌ترین عکس از زلزله بم که جهانی شد

به گفته‌ی عکاس، عکس مربوط به فردای روز زلزله بم است در حاشیه شهر بم و در روستای بروات (بورا). این دو پسر قربانی زمین لرزه در آغوش پدر بودند که با فاصله‌ای اندک از هم در سنین نوجوانی به سر می‌بردند و حالا از جمله آمار قربانیان زمین لرزه بم به شمار می‌آمدند.


این عکس که به نمادی از زمین لرزه تبدیل شد در فرصت حضور چهار روزه عکاس از نخستین زمان بعد از وقوع حادثه در استان کرمان و شهر بم به ثبت رسید. گفته می‌شود کسی که عطا طاهر کناره را در آن موقع دیده بود می‌گفت که او پشت دوربین گریه می‌کرد. درآمدن اشک، موقع عکاسی دردسر بزرگی است، دید آدم را تار می‌کند و نمی‌گذارد درست صحنه راببینی. عکاس‌ها کمتر پشت دوربین گریه می‌کنند. آن‌ها در شرایط فاجعه، خودشان را پشت دوربین پنهان می‌کنند. دوربین، سپر آن‌ها می‌شود در برابر هجوم فاجعه. اما فاجعه‌ای که جلو چشمان عطا بوده سپر را شکست./همشهری

ارسال نظر
captcha
آخرین اخبار