نقطه اکسترمم معادله مذاکره کجاست؟

به گزارش «راهبرد معاصر»؛ وال استریت ژورنال در یکی از تازه ترین گزارش هایش مدعی شد، سیدعباس عراقچی وزیر امور خارجه کشورمان پیشنهادی را خطاب به تروییکای اروپایی ارائه نموده و در ازای آن خواستار توقف نهایی ساختن «مکانیسم ماشه» از سوی غرب شده است.

نوع موضع گیری سیاستمدارانی مانند امانوئل مکرون، رئیس جمهور فرانسه نشان می دهد تروییکای اروپایی به دنبال توافق واقعی نیستند

طبق ادعای صورت گرفته، رقیق سازی ذخایر اورانیوم 60 درصدی ایران و تعیین مدالیته ای جدید با آژانس بین المللی انرژی اتمی (که به تازگی محقق شد)، پیش شرط عدم بازگشت نهایی و عملیاتی تحریم های ضد ایرانی و ابطال قطعنامه 2231 شورای امنیت سازمان ملل متحد و درنهایت حرکت به سوی توافقی جدید میان دو طرف محسوب می شود.

وال استریت ژورنال و دیگر منابع غربی این پیشنهادها را غیرقابل قبول و زیاده خواهانه دانسته و به دنبال آن، از موضع سرسختانه تروییکای اروپایی در استمرار تقابل با تهران و نهایی ساختن «مکانیسم ماشه» خبر داده اند.

فارغ از صحت یا سقم موارد مطرح شده در پیشنهاد ایران به غرب، لازم است به دو نکته اساسی در این زمینه بپردازیم:

نخست، اینکه به لحاظ متنی، حقوقی و فنی رقیق سازی ذخایر اورانیوم غنی شده (بر اساس غنای 60 درصدی) در ایران و تن دادن به سلسله تعهدات پادمانی و فراپادمانی در همکاری با آژانس بین المللی انرژی اتمی بالاترین و عینی ترین تضمینی است که ایران می توانست آن را برای اثبات انحراف نداشتن برنامه هسته ای خود ارائه نماید.

به عبارت بهتر، اگر طرف غربی واقعا درصدد مهار ابعاد نظامی ادعایی برنامه هسته ای ایران بود، رعایت همین دو تعهد برای رسیدن به این خواسته کافی و وافی است. با وجود این، نوع موضع گیری سیاستمدارانی مانند امانوئل مکرون، رئیس جمهور فرانسه نشان می دهد که تروییکای اروپایی و اصلی ترین هدایتگر آنها، یعنی آمریکا اساسا به دنبال توافق واقعی نبوده، نیستند و نخواهند بود. نپذیرفتن این حجم از سخاوت ایران (که البته در زمینه زیاده بودنش نیز گفتنی هایی هست) مترادف با پایان دیپلماسی هسته ای با غرب در آینده ای نزدیک است، مگر آنکه واشنگتن و تروییکای اروپایی با تن دادن به تصمیمی اضطراری و واقعی به بحران دست ساز و ابداعی خود پایان دهند.

دوم، اینکه در هر مذاکره ای کف و سقف خواسته رقیب و به دنبال آن "نقطه اکسترمم" مذاکره بر مبنای مطالبات عینی دشمن مشخص می شود. در علم  آنالیز ریاضی، بیشینه (ماکسیمم) و کمینه (مینیمم) تابع مشخص و به طور جمعی به آنها "اکسترمم‌ " اطلاق می شود. به راستی مختصات  نقطه اکسترمم معادله و تابعی  که غرب پس از فعال سازی «مکانیسم ماشه» در قبال ایران ترسیم کرده چیست؟

بررسی راهبردها و تاکتیک های مقام های غربی نشان می دهد، این نقطه اکسترمم "مهار حداکثری و چندجانبه ایران قدرتمند" است. اما تا زمانی که این نقطه اکسترمم درهم نشکند و مختصات آن تغییر نکند، خبری از هیچ گونه توافقی با طرف مقابل نخواهد بود. تروییکای اروپایی فرصت چندانی برای درک این حقیقت و جلوگیری از تبعات چکاندن ماشه هسته ای به سوی خود ندارند. در هر حال، توپ در زمین آمریکا، انگلیس، فرانسه و آلمان است.