برکناری ترامپ، گزینه روی میز آمریکا

به گزارش «راهبرد معاصر»؛ دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا و «اتاق جنگ»ش این روزها حال چندان خوشی ندارند. اتخاذ تصمیمات غلط بیش از آنکه نشانه راهبردی منسجم باشد، تصویری از تردید، شتابزدگی و تناقض است. از سویی کاخ سفید میکوشد با نمایش قدرت، تصمیمهای نظامی را نشانه اقتدار جلوه دهد؛ از سوی دیگر حجم هشدارهای سیاستمداران خارجی، درباره پیامدهای درگیری گسترده تر با ایران، خود گویای این است در پشت صحنه، اجماع روشنی وجود ندارد.
طبق متمم ۲۵ قانون اساسی آمریکا، در صورت ناتوانی رئیسجمهور در انجام وظایف خود، در شرایطی مانند عزل، مرگ یا کنارهگیری رئیسجمهور از سمت خود، قدرت به معاونش منتقل شود
همین شکاف از اتاق جنگ تا بدنه افکار عمومی آمریکا بهخوبی دیده میشود. ترامپ بعد تجاوز به ایران، در نشستهای اضطراری با مقامهای امنیتی و نظامی، گزینههای مختلفی را ازجمله افزایش فشار سیاسی، روانی و رسانه ای تا ادامه حملات و حتی سناریوهای گستردهتر و جنایات جنگی بررسی کرده است. اما مشکل اصلی ترامپ اینجاست که حملات فعلی نه تنها نتوانسته است ایران را به عقبنشینی وادار کند؛ بلکه آورده هایی هم برای جمهوری اسلامی داشته است.
ادامه حمله گسترده یا زمینی میتواند آمریکا را وارد جنگی فرسایشی کند که قطعاً پایانش به نفع ترامپیستها نیست و آنچه در ظاهر «اتاق جنگ» نام گرفته، در عمل بیشتر شبیه اتاق محاسبه هزینههای بنبست است. همه این موارد کار را بهجایی رسانده است که ترامپ دیوانه دست به تهدیداتی بزند که جز گرفتار شدن بیشتر در باتلاق جنگ با ایران عایدی ندارد.
قانون آمریکا و لزوم برکناری ترامپ
استیون بشلوس، فعال رسانهای آمریکایی در واکنش به تهدیدهای ترامپ علیه تأسیسات غیرنظامی ایران نوشت: ترامپ یک پَست واقعی است؛ این خندهدار نیست، بلکه فراتر از استیصال است. وی فردی بهشدت ناپایدار است که نباید حتی نزدیک اهرمهای قدرت باشد. تمام اعضای کابینه و کنگره، با مطالبه نکردن برکناری فوری اش در این وضعیت شریک هستند.
ملانی استنسبری، نماینده کنگره آمریکا در واکنش به جدیدترین لفاظیهای ترامپ در جهت سرپوش گذاشتن بر شکست سنگین خود در خاک ایران، با انتقاد از وضعیت رهبری آمریکا خواستار اقدام فوری برای برکناری ترامپ شد و در حساب کاربری خود نوشت: امپراتور لباسی بر تن ندارد (حقایق آشکار است). زمان اجرای متمم ۲۵ قانون اساسی آمریکا فرا رسیده است و کنگره و کابینه باید اقدام کنند.
طبق متمم ۲۵ قانون اساسی آمریکا، در صورت ناتوانی رئیسجمهور در انجام وظایف خود، در شرایطی مانند عزل، مرگ یا کنارهگیری رئیسجمهور از سمت خود، قدرت به معاونش منتقل شود.
پاتریک هنینگسن، خبرنگار آمریکایی با انتشار پیامی در شبکههای اجتماعی با حمایت از برکناری ترامپ از ادعای متناقض رئیسجمهور آمریکا درباره ایران انتقاد کرد و نوشت: ترامپ در وراجیهای اخیرش اصرار داشت، «ما به نفت آنها نیاز نداریم، ما از هر کس دیگری بیشتر داریم». حالا میخواهد نفت ایران را تصاحب کند.
وی افزود: ماده ۲۵ قانون اساسی را فعال و این احمقِ جنگطلبِ از کارافتاده و دستنشانده بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر رژیم صهیونیستی را از مقامش عزل کنید؛ قبل از آنکه دیر شود.
بحران در ارتش آمریکا/عزل پس از عزل
پیت هگست، وزیر جنگ آمریکا هفتههای اخیر اقدام به برکناری و بازنشستگی زودهنگام شماری از ژنرالها و فرماندهان ارشد ارتش این کشور کرده است؛ اقدامی که به گفته ناظران، نشانهای از افزایش شکافهای داخلی در ساختار نظامی واشنگتن است.
رندی جورج، رئیس پیشین ستاد نیروی زمینی ارتش آمریکا پس از کنارهگیری اجباری از سمت خود، با انتقاد از رویکرد دولت ترامپ و تیم امنیتی اش، فضای حاکم بر پنتاگون را نگرانکننده توصیف کرد و با بیان سیاستهای جدید وزارت جنگ آمریکا گفت: یک دیوانه، ارتش را به سوی نابودی و ویرانی خواهد کشاند.
اعتراضات اخیر آمریکا نشان میدهد مردم این کشور نسبت به جنگ، معیشت و سیاستهای داخلی معترض هستند
این مقام پیشین نظامی آمریکا، که از چهرههای باسابقه ارتش این کشور به شمار میرود، پیشتر نیز در شمار فرماندهانی قرار داشت که نسبت به پیامدهای تصمیمات اخیر در پنتاگون ابراز تردید کرده بودند. به نظر میآید فشارهای سیاسی بر بدنه نظامی آمریکا و تلاش برای یکدستسازی فرماندهی، به افزایش نارضایتی میان برخی چهرههای ارشد ارتش انجامیده است.
اخراجهای پیدرپی در پنتاگون در حالی ادامه دارد که برخی تحلیلگران، این روند را نشانهای از بحران در مدیریت نظامی آمریکا و افزایش شکاف میان بدنه کارشناسی ارتش و تیم سیاسی حاکم بر وزارت جنگ ارزیابی میکنند.
تداوم اعتراضات «نه به پادشاهان»
حدود یک سال از ریاست جمهوری ترامپ، این سومین بار است مردم آمریکا به خیابان میآیند. در موج دوم، حدود 7 میلیون آمریکایی در تمام ایالتهای این کشور، دست به اعتراض زدند که عددی بیسابقه در تاریخ این کشور بود. تجمعاتی که با شعار «No Kings / نه به پادشاهان» در شهرهای متعدد شکل گرفت، صرفاً اعتراض سیاسی نبود؛ بازتابی از نگرانی عمیق جامعه نسبت به تمرکز قدرت، هزینههای جنگ و تنگتر شدن معیشت بود.
طبق گزارشها، حرکت اعتراضی در گسترهای وسیع برنامهریزی شد و در نقاط مختلف این کشور به اجرا درآمد. «گستردگی جغرافیایی» و «تکرار همزمان» تجمعات، آن را به یکی از قابلتوجهترین کنشهای مدنی اخیر آمریکا و علیه ترامپ کودک کش، بدل کرده است.
اعتراضات «نه به پادشاهان» که پیشتر فوندا و دنیرو، مردم آمریکا را برای حضور در آن تشویق کرده بودند، شهرهایی مانند سندیگو، سنفرانسیسکو، فیلادلفیا، آتلانتا و بوستون را دربر گرفت و حتی به لندن نیز کشیده شد. در شهر سینت پال (مینهسوتا)، اسپرینگستین خواننده مشهور، در یکی از بزرگترین تجمعها در کنار برنی سندرز، ایلهان عمر و تیم والز، سیاستمداران آمریکایی حضور داشت و ترانه «خیابانهای مینیاپولیس» را اجرا کرد؛ قطعهای که پس از کشتهشدن شهروندان آمریکایی الکس پرتی و رنه گوود بهوسیله نیروهای تحت امر ترامپ در اداره گمرک و مهاجرت معرفی شده بود.
شعار «نه به پادشاهان» در دل خود پیامی روشن دارد؛ اعتراض به هرگونه میل به تمرکز بیپاسخگوی قدرت. در کنار آن، پلاکاردها و شعارهای «نه به جنگ با
ایران»، «کاهش هزینههای زندگی» و انتقاد از سیاستهای مهاجرتی، نشان میدهد این اعتراضات تکموضوعی نیستند؛ بلکه از پیوند چند نارضایتی شکل گرفتهاند، پیوندی که در بزنگاههای سیاسی میتواند به موجهای بزرگتری تبدیل شود.
معترضان در خیابان اعلام کردند، «ترامپ میخواهد بهعنوان مستبد بر ما حکومت کند». آنها آدمکهایی از ترامپ، جی دی ونس و دیگر مقامهای دولت در دست داشتند و خواستار برکناری و دستگیریشان شدند. برخی معترضان نیز با شعار «رژیم چنج در خانه»، به خیابان آمدند
اعتراضات اخیر آمریکا نشان میدهد مردم این کشور نسبت به جنگ، معیشت و سیاستهای داخلی معترض هستند.