استیصال نتانیاهو در مدیریت تعارضات

به گزارش «راهبرد معاصر»؛ بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم صهیونیستی در تازه ترین اظهارات خود مدعی شد بر سر تفاهم غزه با دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا اختلاف دارد. این ادعای مضحک در حالی بیان شده است که طبق اعلام منابع آگاه، وی در آستانه سفر هفته گذشته خود به واشنگتن جلسه‌ای در کابینه تشکیل داد که طی آن، با وجود خلع سلاح نشدن حماس، ورود نیروی بین‌المللی حافظ ثبات به نوار غزه را برای جلب رضایت ترامپ تصویب کرد.

نتانیاهو در پشت پرده چاره ای جز پذیرش موجودیت حماس در نوار غزه ندارد

به عبارتی بهتر، انعقاد تفاهم اخیر در نوار غزه بدون مشورت و چراغ سبز نتانیاهو به کاخ سفید صورت نگرفته است. در این خصوص نکته ای وجود دارد که می تواند در تحلیل رفتار و گفتار دوگانه و ظاهرا متناقض ترامپ و نتانیاهو راهگشا باشد.

قدر متیقن ماجرا این است که بر اساس گزارش‌ها و مستندات میدانی و راهبردی که از سوی ژنرال‌های ارتش صهیونیستی و مقام‌های ارشد موساد ارائه شده، خلع سلاح حماس عملاً ناممکن است. نتانیاهو در سال 2023 میلادی مدعی شده بود که در یک بازه زمانی محدود، حماس را نابود و آن را خلع سلاح می کند. با وجود این، مقاومت فلسطینیان در جنگ غزه و خلق موازنه های جدید نبرد (به زیان تل آویو) سبب شد تا واشنگتن نیز نسبت به امکان‌پذیر نبودن نابودی و خلع سلاح مطلق حماس بیش از پیش اعتراف کند. همین مسئله منجر به تشدید اختلافات تاکتیکی و عملیاتی در اردوگاه دشمنان فلسطین شد.

بسیاری از راهبردنویسان آمریکایی بر اساس سنجش هزینه ها و فواید تشدید جنگ غزه به این نتیجه رسیدند که نتانیاهو و ترامپ در دور باطلی گرفتار شده اند که تنها راه خروج از آن، تن دادن اجباری به حفظ موجودیت حماس و عدول  از شعار نابودی و خلع سلاح مطلق آن است. نتانیاهو از یک سو نسبت به ناتوانی خود در نابودی مقاومت فلسطین آگاه شده و از سوی دیگر، اعتراف رسمی و حتی نیمه رسمی به این گزاره راهبردی را مترادف با تحقق شکست خود در جنگ غزه می داند.

بنابراین نتانیاهو در پشت پرده چاره ای جز پذیرش موجودیت حماس در نوار غزه ندارد و در مقابل، ابراز رضایت از تفاهم صورت گرفته را پاشنه آشیل کابینه ائتلافی خود تلقی می کند.

ترامپ نیز در مدیریت صحنه شکست، قادر به همراهی بیشتر با نتانیاهو نخواهد بود

صورت مسئله مشخص است؛ نتانیاهو نبرد غزه را باخته اما قادر به تطبیق رفتار و گفتار خود با واقعیات جاری در فلسطین و اراضی اشغالی نیست. در مقابل، ترامپ تلاش می کند حداقل در مواضع ظاهری خود، فاصله ای میان واشنگتن و تل آویو قائل شود. به عبارتی بهتر، رئیس جمهور آمریکا قصد دارد بیشتر هزینه های ناشی از شکست در جنگ غزه را بر دوش نتانیاهو بیاندازد و خود هزینه کمتری در این آوردگاه بپردازد. 

گرفتاری نتانیاهو در مدیریت تعارضات میدانی، راهبردی و رفتاری سبب شده تا او میان "شرایط اجباری تحمیل شده به تل آویو از سوی مقاومت فلسطین"و" روایتگری از شکست خود در جنگ غزه"سرگردان بماند. ترامپ نیز در مدیریت صحنه شکست، قادر به همراهی بیشتر با نتانیاهو نخواهد بود، زیرا خود نیز در معرض تبعات ناشی از شکست در جنگ غزه قرار خواهد گرفت.